Κάποιες προβλέψεις διαψεύδονται... κάποιες άλλες όμως;

Δεν θα κρυφτώ. Είχα προβλέψει ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα κατάφερναν οι "ενδιαφερόμενοι" (εγχώριοι και αλλοδαποί) να εκλεγεί πρόεδρος της Δημοκρατίας, ώστε να συνεχιστεί αυτή η πολιτική της λιτότητας που τους βόλευε τόσο πολύ. Η πρόβλεψή μου αυτή δεν επιβεβαιώθηκε.
Θα προσπαθήσω να δικαιολογηθώ όμως.

Η πρόβλεψή μου βασιζόταν σε δυο σκέλη, ένα ντόπιο κι ένα εκ του εξωτερικού.

Το ντόπιο έχει να κάνει με τη διαπιστωμένη χαμηλή ποιότητα των βουλευτών, που στην πλειοψηφία τους είναι ή ανεπάγγελτοι ή αποτυχημένοι επαγγελματίες. Αρκετοί από αυτούς είναι "προϊόντα" οικογενειοκρατίας. Όλοι αυτοί, λοιπόν, δεν είναι σίγουροι αν θα καταφέρουν να εκλεγούν στις εκλογές της 25ης του επόμενου μηνός. Θα ήθελαν λοιπόν να παρατείνουν τη διάρκεια αυτής της Βουλής, προκειμένου να προσποριστούν για λίγο καιρό ακόμα τα όχι λίγα ούτε ευκαταφρόνητα οφέλη που έχουν φροντίσει να διατηρήσουν ακόμα και αυτά τα τελευταία μνημονιακά χρόνια, τον ίδιο καιρό που η πλειοψηφία τους ψήφιζε τον ένα μετά τον άλλο νόμους που πτωχοποιούσαν τους πολίτες. Κάποιοι μάλιστα, χρειάζονταν λίγους μήνες ακόμα, προκειμένου να δικαιούνται βουλευτική σύνταξη (οι προϋποθέσεις που προβλέπονται για τους βουλευτές δεν έχουν καμία σχέση -φυσικά- με αυτές που προβλέπονται για τους ιθαγενείς πολίτες).  Ακόμα, πίστευα ότι κάποιοι θα ακολουθούσαν το δρόμο του Μελά, του Νταβρή και άλλων ομοίων. Μάλλον αδίκησα όσους έμειναν σταθεροί στις θέσεις τους. Αυτό είναι καλό! Βέβαια, κάποιοι είχαν ήδη κλείσει συμφωνίες που τους έδιναν ελπίδες να διατηρηθούν στο ελληνικό πολιτικό προσκήνιο.

Οι 180 του φόβου εναντίον των 121 της οργής (του Στ. Λυγερού)

Πραγματοποιήθηκε χθες η πρώτη από τις τρεις προβλεπόμενες ψηφοφορίες για εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας με αποτέλεσμα κατώτερο από τις κυβερνητικές προσδοκίες. Αν και όλα μπορούν να συμβούν, φαίνεται απίθανο να εκλεγεί ο Στ.Δήμας κατά την τρίτη και καθοριστική ψηφοφορία. Πιθανόν να έχουμε διάφορες πρωτοβουλίες, προκειμένου να μη χαθεί η εξουσία από τα "οικεία" προς τους δανειστές πρόσωπα. Ποιες θα είναι αυτές οι πρωτοβουλίες (εφόσον υπάρξουν) μένει να το δούμε τις ημέρες που θα ακολουθήσουν.

Ο κ.Σταύρος Λυγερός, στο άρθρο του που αναδημοσιεύω από το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ της Κυριακής που πέρασε (πριν, βέβαια, από την πρώτη ψηφοφορία) περιγράφει την κατάσταση που θα διαμορφωθεί ανάλογα με τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών που έχουν ήδη ξεκινήσει και βασικά εκείνης της 29ης Δεκεμβρίου.

Μετά από μια περίοδο ασάφειας, η κυβέρνηση έκανε το βήμα. Επέσπευσε τη διαδικασία εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας και κατ' επέκταση το ξεκαθάρισμα του πολιτικού τοπίου. Στις 29 Δεκεμβρίου θα γνωρίζουμε οριστικά αν θα στηθούν κάλπες ή όχι. Ένδειξη για το πού πάνε τα πράγματα θα έχουμε 12 ημέρες νωρίτερα, όταν ολοκληρωθεί η πρώτη ψηφοφορία.

Τότε θα δούμε πόσες βουλευτικές ψήφους θα συγκεντρώσει ο Σταύρος Δήμας κι από εκείνο το αποτέλεσμα θα κριθεί αν θα προκύψει ή όχι δυναμική για την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας. Δεν αποκλείονται, βεβαίως, αλλαγές στη στάση κάποιων βουλευτών στην τρίτη και κρίσιμη ψηφοφορία.Αυτή τη στιγμή, η συμπολίτευση δείχνει να μη συγκεντρώνει τους 180. Επειδή όμως, το πολιτικό διακύβευμα είναι εξαιρετικά κρίσιμο (η προκήρυξη πρόωρων εκλογών και κατά πάσα πιθανότητα η αλλαγή κυβέρνησης), δεν υπάρχουν βεβαιότητες. Tις επόμενες ημέρες, άλλωστε, θα κλιμακωθεί σε πρωτοφανή βαθμό ο ψυχολογικός πόλεμος με κύριο όπλο την πρόκληση φόβου και την πολιτική εκμετάλλευσή του. Στόχος, σε πρώτη φάση, είναι ο πειθαναγκασμός των βουλευτών να ψηφίσουν για εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας. Αν δεν συγκεντρωθούν οι αναγκαίες 180 ψήφοι, σε δεύτερη φάση, ο στόχος θα είναι να αποτραπεί η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ή τουλάχιστον να συρρικνωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο το νικηφόρο ποσοστό του.Στην περίπτωση που η κυβέρνηση Σαμαρά καταφέρει να παρακάμψει τον σκόπελο της προεδρικής εκλογής, θα παρατείνει τον βίο της θεωρητικά μέχρι τον Ιούνιο του 2016, οπότε λήγει η τετραετία. Δεν αποκλείεται, όμως, να μην αντέξει μέχρι τότε. Το ΠΑΣΟΚ έχει μετατραπεί σε αδύναμο κρίκο. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, η έμμεση προαναγγελία ίδρυσης κόμματος από τον Γιώργο Παπανδρέου να πυροδοτήσει τις διαλυτικές τάσεις που υφέρπουν, έστω κι αν ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει πρόθεση να ανατρέψει την κυβέρνηση.

Νταβρής, άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ανάλγητου βουλευτή

Είναι κάποιοι βουλευτές, των οποίων την ύπαρξη αγνοούμε, μέχρι να συμβεί κάτι που θα τους βγάλει από την αφάνεια και θα τους μάθουμε όλοι, όχι απαραίτητα για κάποια καλή τους ενέργεια.
 
Ένας από αυτούς, το όνομα του οποίου δεν είχα ξανακούσει μέχρι πριν λίγες μέρες, είναι κάποιος Νταβρής. Ο λόγος που τον συναντώ σε όποιο κανάλι γυρίσω, είναι ότι δήλωσε πως θα ψηφίσει "ναι" στην ψηφοφορία για πρόεδρο Δημοκρατίας. Έτσι τα συστημικά ΜΜΕ - που φυσικά δεν θα έχαναν την ευκαιρία - τον βγάζουν συνέχεια στα παράθυρα κι αυτός με περισσό θράσος παραθέτει τα παιδαριώδη επιχειρήματά του.

Η αιτία που με έκανε να καθίσω να ασχοληθώ με ένα τέτοιο άτομο είναι αυτό που τον άκουσα να εκστομίζει πριν λίγη ώρα στο Σκάι, ότι δηλαδή ο ελληνισμός επιβίωσε για χιλιετίες δεν θα εξαφανιστεί επειδή μειώθηκαν οι συντάξεις. Μάλιστα, έτσι ακριβώς! Εδώ θα μπορούσα να συνεχίσω το επιχείρημά του με κάτι σαν "δεν θα χαθεί ο ελληνισμός, επειδή οι πολίτες θα πληρώσουν παραπάνω φόρους" ή "δεν θα χαθεί ο ελληνισμός, επειδή οι μισοί έλληνες δεν θα έχουν δουλειά" και άλλα πολλά και γνωστά σε όσους πατούν το χώμα αυτής της χώρας, αντί να κινούνται σε ένα παράλληλο σύμπαν. 

Ολοταχώς προς εθνικές εκλογές πηγαίνει η χώρα

Ο Γ.Δελαστίκ αναλύει στο άρθρο του, που αναδημοσιεύω από το σημερινό ΕΘΝΟΣ, την πολιτική κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί μετά τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, την επίσπευση, δηλαδή, της προεδρικής εκλογής και την πρόταση για την Προεδρία της Δημοκρατίας του Σταύρου Δήμα.
Αυτή την ώρα (παρά την άποψη που έχω διατυπώσει στο παρελθόν, ότι θα βρεθούν πρόθυμοι βουλευτές που θα ψηφίσουν τον όποιο υποψήφιο, ώστε να συμπληρωθεί ο επιθυμητός αριθμός των 180) φαίνεται ότι τα κουκιά δεν βγαίνουν. Έχουμε όμως αρκετές μέρες μπροστά μας και δεν θα παραξενευτώ αν βρεθούν όσοι χρειάζονται που, βάζοντας το προσωπικό τους συμφέρον πάνω από αυτό των πολιτών που τους ψήφισαν,  θα επιτρέψουν στην υποτελή στους ξένους συγκυβέρνηση να ολοκληρώσει το καταστρεπτικό για τους έλληνες έργο της.

Ολοταχώς προς εθνικές εκλογές πηγαίνει η χώρα 

Ξεκαθαρίζει το πολιτικό τοπίο. Σωστά έκανε η κυβέρνηση που έφερε σχεδόν δύο μήνες νωρίτερα τις ψηφοφορίες για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Όσο για το πρόσωπο του Σταύρου Δήμα που επέλεξε ως υποψήφιο, εμάς δεν μας πέφτει λόγος να κρίνουμε την επιλογή της. Αυτόν ήθελε ο Αντώνης Σαμαράς, αυτόν επέλεξε. Φυσικά και ο πρωθυπουργός γνωρίζει πολύ καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον, ποιον δεξιό πολιτικό θα προτείνει ως υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, γιατί αυτός γνωρίζει ποιους στόχους θέλει να πετύχει εντός της δεξιάς παράταξης. Το μόνο που μπορούμε να πούμε εμείς ως πολιτικοί αναλυτές είναι πως η επιλογή Δήμα, κατά κανέναν τρόπο, δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως απόπειρα διεύρυνσης προς τα αριστερά του πολιτικού φάσματος. Δεν γνωρίζουμε αν η κυβέρνηση εκτιμά πως έχει ούτως ή άλλως συσπειρώσει πάνω από 180 βουλευτές σε εντελώς άλλη βάση από την ιδεολογικοπολιτική, οπότε όποιον και να πρότεινε ως υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, οι πρόθυμοι και συσπειρωμένοι 180 θα τον ψήφιζαν οπωσδήποτε, όποιος και αν ήταν.

Με ποιο σκεπτικό θα ψηφίσει ο Παν.Μελάς πρόεδρο Δημοκρατίας;

 ...και update (5-12-2014)

Με παραξένεψε η παρακάτω αποστροφή που περιέχεται στη δήλωση που έκανε ο κ.Παν.Μελάς μετά την κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς κατά του στελέχους της ΝΔ Γ.Σούκουρη μετά από σχετική καταγγελία των Π.Καμμένου και Σ.Ξουλίδου, αρχηγού και βουλευτών του κόμματος που και ο ίδιος συμμετέχει, των ΑΝΕΛ δηλαδή. Αναφέρει κατά λέξη:

"...Ως προς την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, εμμένω στα όσα έχω δηλώσει, ότι δηλαδή, προβληματίζομαι και γι αυτό, θα μελετήσω σε βάθος την κατάσταση και την κατάλληλη ώρα θα αποφασίσω αν ψηφίσω ναι ή όχι.
Την απόφασή μου θα λάβω, με μόνο κριτήριο το καλό του Ελληνικού Λαού, δηλαδή, ποια Κυβέρνηση θα μπορέσει να οδηγήσει τη ζωή των πολιτών σε καλύτερη πορεία..."

Δηλαδή πότε περιμένει να μελετήσει σε βάθος την κατάσταση; Τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του μέχρι τώρα δεν τα θεωρεί επαρκή; Αν έχει ελλείψεις μπορεί να ανατρέξει σε πολλές προηγούμενες αναρτήσεις σε αυτό το blog, στο οποίο περιλαμβάνονται αδιαμφισβήτητα στοιχεία για τα πεπραγμένα της μνημονιακής διακυβέρνησης.

Περί της καταγγελίας απόπειρας εξαγοράς της βουλευτού των ΑΝΕΛ

Χάρη στη σημερινή απεργία (και) των δημοσιογράφων γλυτώσαμε από πολλούς τσακωμούς  που θα παρακολουθούσαμε στα τηλεοπτικά πολιτικά πάνελς, λόγω της χθεσινής καταγγελίας για προσπάθεια εξαγοράς της βουλευτού των ΑΝΕΛ κας Ξουλίδου, προκειμένου να προσεγγιστεί (και να επιτευχθεί, αν καταστεί δυνατόν) ο επιθυμητός αριθμός των 180 βουλευτών που θα ψηφίσουν όποιον πρόεδρο Δημοκρατίας προτείνει ο Βενιζέλος, σέρνοντας ως συνήθως και το Σαμαρά.

 Οι τακτικοί αναγνώστες αυτού του blog θα θυμούνται οπωσδήποτε την άποψη που έχω εκφράσει αρκετές φορές, ότι δηλαδή τα συγκυβερνώντα κόμματα θα κάνουν το παν (με τη βοήθεια πάντα των ξένων αλλά και των εγχώριων συμφερόντων) προκειμένου να παραμείνουν στην εξουσία και να ολοκληρώσουν το (καταστροφικό για τους πολίτες αλλά προσοδοφόρο για τους εντολοδότες τους) έργο τους. Φυσικά δεν είμαι ο μόνος που έχει αυτή την άποψη, αφού αυτή άλλωστε έχει ακουστεί και μέσα στη βουλή από βουλευτές όλων σχεδόν των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Και να που τώρα έχουμε σχετική καταγγελία με ονοματεπώνυμα!

Σχόλια σε μερικά κυριακάτικα πρωτοσέλιδα

Τελικά φαίνεται πως οι εκλογές είναι πιο κοντά από όσο νομίζαμε.
Ξεκίνησε η κινδυνολογία και τα διλήμματα, μόνο που η αρχή δεν έγινε από εφημερίδα που θα περίμενα να ξεκινήσει. Όχι ότι και η συγκεκριμένη αποτελεί έκπληξη.
Εξάλλου, όσο θα πλησιάζουν οι κάλπες, ο πόλεμος συμφερόντων θα εντείνεται και μαζί οι συμφωνίες με την οικονομική ολιγαρχία για υποστήριξη των εκπροσώπων της, έναντι ανταλλαγμάτων οπωσδήποτε. Ο νόμος για την χρηματοδότηση των κομμάτων και από επιχειρηματίες βοηθάει προς αυτή την κατεύθυνση και σίγουρα δεν είναι τυχαία η επιλογή της χρονικής στιγμής της ψήφισής του.
"320 επενδυτές περιμένουν 180 βουλευτές" λοιπόν (ας τους δώσουν τουλάχιστον χαρτάκια με αριθμούς προτεραιότητας για να μη σπρώχνονται). Τι μας λέει δηλαδή αυτός ο τίτλος; Ότι η ανάπτυξη είναι στα σύνορα και περιμένει καμιά τριανταριά πρόθυμους Τσιριμώκους για να μπει στη χώρα μας. Οπότε η ευθύνη είναι εκείνων που δεν θα ψηφίσουν το οποιοδήποτε άτομο προταθεί για πρόεδρος της δημοκρατίας κι εκείνοι θα φταίνε αν γίνουν εκλογές και βγει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι επενδυτές πάνε τα λεφτά τους αλλού (μαζί φυσικά με ακροδεξιούς έλληνες πολιτικούς - όσους από αυτούς δεν τα έχουν βγάλει ήδη).

Φθινοπωρινοί στοχασμοί για την πολιτική κατάσταση

Τις τελευταίες εβδομάδες η κουβέντα περιστρέφεται γύρω από τη δυνατότητα εξασφάλισης από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ 180 βουλευτών που θα ψηφίσουν όποιο πρόσωπο προτείνουν για πρόεδρο δημοκρατίας, προκειμένου να μείνουν νόμιμα στην εξουσία για δυο ακόμα χρόνια, ώστε να φέρουν εις πέρας το έργο που τους έχει ανατεθεί. Την άποψή μου γι'αυτό το θέμα την έχω εκφράσει και είναι η πίστη μου ότι (λαμβάνοντας υπόψη το ποιόν της πλειοψηφίας των βουλευτών, που μοναδικό μέλημά τους έχουν αποδείξει πως είναι ο προσπορισμός όσον το δυνατόν μεγαλύτερου -οικονομικού βασικά- προσωπικού οφέλους) θα καταστεί δυνατή η εξαγορά του απαραίτητου αριθμού βουλευτικών ψήφων (αφού σαν ψήφους τους βλέπουν και οι κυβερνώντες και όχι σαν σκεπτόμενα άτομα, όπως έχει φανεί στις κατά καιρούς ψηφοφορίες εχθρικών προς το λαό νομοσχεδίων), ανεξάρτητα από το πρόσωπο που θα προταθεί για το υπέρτατο -θεωρητικά- πολιτειακό αξίωμα. 
Το πρόσωπο δεν έχει σημασία. Ακόμα και τον μανάβη της γειτονιάς μου να προτείνουν (ο οποίος σημειωτέον είναι αξιολογότατος άνθρωπος με σωστή σκέψη και κρίση, αλλά οπωσδήποτε άγνωστος στο πλατύ κοινό, εξ ού και τον έφερα ως παράδειγμα) θα βρεθούν 180 ...βουλευτές να τον ψηφίσουν, εφόσον θα έχουν πειστεί για τη "χρησιμότητα" της πράξης τους αυτής. Χρησιμότητα για την οποία θα ξημεροβραδιάζονται στα κανάλια, παρέα με τα γνωστά παπαγαλάκια, προκειμένου να μας πείσουν ότι ήταν αναγκαία για να συνεχίζουν να μας σώζουν. Οπότε θεωρώ δύσκολο να μην εξαντλήσει αυτή η φιλογερμανική κυβέρνηση την τετραετία, και αν τούτο δεν συμβεί θα οφείλεται σε άλλους λόγους. Ο καιρός περνάει και θα φανεί αν έχω δίκιο.

Προεδρική πλειοψηφία και πολιτική συμμαχιών (του Στ.Λυγερού)

Έχει γίνει φανερό από την τρέχουσα ειδησεογραφία ότι το θέμα που απασχολεί βασικά την συγκυβέρνηση και εξαντλεί όλη την ενέργειά της για να το φέρει επιτυχώς εις πέρας, είναι να εξασφαλίσει 180 ψήφους (σκόπιμα δεν λέω βουλευτές) που θα της επιτρέψουν να συνεχίσει το ...θεάρεστο έργο της μέχρι το 2016, οπότε κατά πάσα πιθανότητα θα το έχει ολοκληρώσει με τρόπο που δεν θα επιδέχεται κανενός είδους διόρθωση. Η χώρα μας δηλαδή θα συνεχίσει να βρίσκεται στην κατάσταση που βρίσκεται τώρα - και σε ακόμα χειρότερη, κατά τα φαινόμενα - για πολλά πολλά χρόνια και δεν θα μπορεί να βελτιωθεί, έστω κι αν κατεβεί ο Θεός ο ίδιος να κυβερνήσει!
Τις κινήσεις και τους υπολογισμούς των κομμάτων εν όψει της προεδρικής εκλογής, όποτε αυτή γίνει, περιγράφει στο άρθρο του που αναδημοσιεύω στη συνέχεια ο κ.Σταύρος Λυγερός.

Προεδρική πλειοψηφία και πολιτική συμμαχιών

Η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ του περασμένου Σαββατοκύριακου ενέκρινε την εισήγηση του Τσίπρα, αλλά η εν λόγω απόφαση έλυσε μόνο το τακτικού χαρακτήρα ζήτημα της προεδρικής εκλογής. Είναι δεδομένο ότι οι Σαμαράς - Βενιζέλος και μαζί τους οι εγχώριες άρχουσες ελίτ θα χρησιμοποιήσουν όλα τα θεμιτά, ενδεχομένως και αθέμιτα, μέσα για να συγκεντρωθεί η αναγκαία πλειοψηφία των 180 βουλευτικών ψήφων. Εάν τα καταφέρουν, ο βίος της κυβέρνησης θεσμικά θα παραταθεί μέχρι τον Ιούνιο του 2016. Η κοινοβουλευτική αριθμητική δεν καθιστά απαγορευτικό τον στόχο. Πέρα από τους βουλευτές της σημερινής συμπολίτευσης, ο Σαμαράς ελπίζει βασίμως ότι με τη βοήθεια ισχυρών εξωθεσμικών παραγόντων θα εξασφαλίσει ψήφους από τον χώρο των πολλών πλέον ανεξάρτητων βουλευτών, αλλά και από ΔΗΜΑΡ και ΑΝΕΛ.