Γεωστρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ στην περιοχή

Τα τελευταία αυτά μνημονιακά χρόνια δείχνουμε (και από αυτό το blog) τους Γερμανούς ως υπεύθυνους των δεινών που επιβάλλονται στους συμπολίτες μας. Όχι πως δεν είναι έτσι, αλλά ξεφυλλίζοντας το βιβλίο με τίτλο "Η Μεγάλη Σκακιέρα" του Zbigniew Brzezinski που κυκλοφόρησε το 1997, στο οποίο ο συγγραφέας αναλύει την αμερικανική στρατηγική για την κατάκτηση της πρωτοκαθεδρίας σε όλο τον πλανήτη, έκανα και κάποιες δεύτερες σκέψεις. Ίσως τις ίδιες σκέψεις κάνετε κι εσείς διαβάζοντας το κεφάλαιο "Ο Κεντρικός Στόχος της Αμερικής" που διάλεξα να αναδημοσιεύσω από αυτό το βιβλίο.

Το κεντρικό ζήτημα για την Αμερική είναι πώς να οικοδομηθεί μια Ευρώπη που να βασίζεται στη γαλλο-γερμανική σχέση, μια Ευρώπη που να είναι βιώσιμη, που να παραμείνει συνδεδεμένη με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να διευρύνει το πεδίο του συνεργατικού δημοκρατικού διεθνούς συστήματος, από το οποίο εξαρτιέται τόσο πολύ η αποτελεσματική άσκηση της αμερικανικής παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας. Επομένως, δεν είναι ζήτημα επιλογής μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας. Χωρίς τη μια ή την άλλη, δεν θα υπάρξει Ευρώπη.
Τρία γενικά συμπεράσματα προκύπτουν από τη συνεχιζόμενη συζήτηση:
1. Η αμερικανική δέσμευση στην υπόθεση της ευρωπαϊκής ενοποίησης είναι αναγκαία για να αντισταθμίσει την εσωτερική κρίση ηθικής και στόχου που υποσκάπτει την ευρωπαϊκή ζωτικότητα, για να ξεπεραστεί η διαδεδομένη ευρωπαϊκή υποψία ότι τελικά η Αμερική δεν ευνοεί τη γνήσια ευρωπαϊκή ενότητα και για να εγχύσει στο ευρωπαϊκό διάβημα την απαιτούμενη δόση δημοκρατικού ζήλου. Αυτό απαιτεί τη σαφή δέσμευση της Αμερικής ότι θα αποδεχτεί τελικά την Ευρώπη ως παγκόσμιο εταίρο της Αμερικής.