Χαρακτηριστικό
στοιχείο του σημερινού πολιτικού προσωπικού στη χώρα μας (και όχι μόνο)
είναι το χαμηλό επίπεδό του. Δεν είναι τυχαίο φαινόμενο η συνεχής
διόγκωση προβλημάτων και η αδυναμία επίλυσής τους. Έκπληξη προκαλεί η
υπεροψία την οποία επιδεικνύουν οι πολιτικοί σε όλες τις εμφανίσεις
τους. Δυστυχώς όμως, οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να επιλέγουν
ανάμεσα σε αυτού του επιπέδου άτομα, εκείνους που θα κυβερνήσουν, αφού
το πολιτικό σύστημα έχει οικοδομηθεί στη χώρα μας με τέτοιο τρόπο
(ειδικά τις 2-3 τελευταίες δεκαετίες), ώστε να είναι αδύνατον να
ανελιχθούν στα κόμματα αξιόλογες προσωπικότητες.
Φυσικό επακόλουθο είναι η επίδειξη αλαζονείας εκ μέρους των πολιτικών, επιβεβαιώνοντας αυτό που είχε πει ο Βίας ο Πριηνεύς "Αλαζονεία εμπόδιον σοφίας"!
Στη συνέχεια παραθέτω ένα κείμενο του καθηγητού (και παρολίγον πολιτικού) Δημ.Μπουραντά* με θέμα την αλαζονεία των ηγετών.
Η αλαζονεία αποτελεί μία χρόνια ψυχοπαθολογική κατάσταση, κατά την οποία το άτομο αισθάνεται υπερβολική ανάγκη για δύναμη και δόξα, ταυτόχρονα με υπερβολική αυτοπεποίθηση, αυταρέσκεια, αυτοθαυμασμό και αίσθηση μοναδικότητας. Η έννοια της αλαζονείας συνδέεται αρκετά άμεσα με την έννοια του αρνητικού ναρκισσισμού, που συνίσταται σε μια κατάσταση “εγωπάθειας” με σημαντικές αρνητικές συνέπειες στη συμπεριφορά και στις επιδόσεις του ηγέτη. Η αλαζονεία ως ψυχολογικό χαρακτηριστικό και αρνητική συμπεριφορά ενισχύεται μέσω των επιτυχιών, της αναγνώρισης και της δύναμης που αποκτούν οι ηγέτες στα τελευταία στάδια της καριέρας τους. Η μεγάλη επιτυχία κάνει πολλούς να αισθάνονται δυνατοί, αλάνθαστοι, ακατανίκητοι και να πιστεύουν ότι έχουν γίνει “μικροί θεοί”. Οι αρνητικές συμπεριφορές της αλαζονείας είναι τόσο πολλές και σημαντικές, που οδηγούν και επιτυχημένους ηγέτες σε πλήρη εκτροχιασμό και αποτυχία. Μεταξύ αυτών, μερικές συνήθεις και επικίνδυνες συμπεριφορές είναι οι παρακάτω:
Φυσικό επακόλουθο είναι η επίδειξη αλαζονείας εκ μέρους των πολιτικών, επιβεβαιώνοντας αυτό που είχε πει ο Βίας ο Πριηνεύς "Αλαζονεία εμπόδιον σοφίας"!
Στη συνέχεια παραθέτω ένα κείμενο του καθηγητού (και παρολίγον πολιτικού) Δημ.Μπουραντά* με θέμα την αλαζονεία των ηγετών.
Η αλαζονεία αποτελεί μία χρόνια ψυχοπαθολογική κατάσταση, κατά την οποία το άτομο αισθάνεται υπερβολική ανάγκη για δύναμη και δόξα, ταυτόχρονα με υπερβολική αυτοπεποίθηση, αυταρέσκεια, αυτοθαυμασμό και αίσθηση μοναδικότητας. Η έννοια της αλαζονείας συνδέεται αρκετά άμεσα με την έννοια του αρνητικού ναρκισσισμού, που συνίσταται σε μια κατάσταση “εγωπάθειας” με σημαντικές αρνητικές συνέπειες στη συμπεριφορά και στις επιδόσεις του ηγέτη. Η αλαζονεία ως ψυχολογικό χαρακτηριστικό και αρνητική συμπεριφορά ενισχύεται μέσω των επιτυχιών, της αναγνώρισης και της δύναμης που αποκτούν οι ηγέτες στα τελευταία στάδια της καριέρας τους. Η μεγάλη επιτυχία κάνει πολλούς να αισθάνονται δυνατοί, αλάνθαστοι, ακατανίκητοι και να πιστεύουν ότι έχουν γίνει “μικροί θεοί”. Οι αρνητικές συμπεριφορές της αλαζονείας είναι τόσο πολλές και σημαντικές, που οδηγούν και επιτυχημένους ηγέτες σε πλήρη εκτροχιασμό και αποτυχία. Μεταξύ αυτών, μερικές συνήθεις και επικίνδυνες συμπεριφορές είναι οι παρακάτω:
