Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από την πρώτη εκλογική νίκη ενός κόμματος που αυτοαποκαλείται - και εθεωρείτο - αριστερό.
Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναλύσεις για να περιγραφεί η απογοήτευση όσων ψηφίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ πέρσι τέτοια μέρα ήλπιζαν να σταματήσει ο κατήφορος της ελληνικής οικονομίας στον οποίο είχαν οδηγήσει τα δυο μνημόνια που είχαν επιβάλλει οι δανειστές και είχαν ψηφίσει απερίσκεπτα οι βουλευτές των κομμάτων που κυβερνούσαν από το 2010 μέχρι τότε. Η συνέχεια είναι γνωστή: 3ο μνημόνιο και ο κατήφορος συνεχίζεται...
Πού βρισκόμαστε σήμερα και ποιες κινήσεις κάνει ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του αυτόν τον καιρό μας περιγράφει ο κ. Σταύρος Λυγερός στο άρθρο του που αναδημοσιεύω στη συνέχεια από το χθεσινό Πρώτο Θέμα.
Μπρος τρακτέρ και πίσω Σόιμπλε
Μαύρα σύννεφα συσσωρεύονται στον κυβερνητικό ορίζοντα. Ενώ μέχρι πριν από μερικές ημέρες κυριαρχούσε η εκτίμηση ότι οι αλλαγές στο Ασφαλιστικό θα περάσουν από τη Βουλή χωρίς να προκαλέσουν ρήγματα στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία, τώρα πλέον γίνονται δεύτερες σκέψεις. Πρώτον, λόγω της σκληρής στάσης των δανειστών. Δεύτερον, λόγω των διογκούμενων κοινωνικών αντιδράσεων.
Η κυβέρνηση Τσίπρα εγκλωβίζεται σε συμπληγάδες: από τη μία πλευρά είναι οι μαξιμαλιστικές απαιτήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και του συστήματος Σόιμπλε. Οι απαιτήσεις τους απειλούν να προκαλέσουν ρήγματα στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 153, επειδή εάν υλοποιηθούν θα ρίξουν στον γκρεμό μεγάλα τμήματα της μεσαίας τάξης και των αγροτών. Από την άλλη και ως αποτέλεσμα αυτού είναι η δυναμική παρουσία των τρακτέρ στις εθνικές οδούς και οι διαδηλώσεις θιγόμενων επαγγελματικών ομάδων στην Αθήνα.
As σημειωθεί ότι το σχέδιο Κατρούγκαλου, το οποίο έχει προκαλέσει το κύμα των κοινωνικών αντιδράσεων, θεωρείται από τους δανειστές ανεπαρκές. Αρχικά είχε διαφανεί ότι το ευρωιερατείο θεωρούσε το εν λόγω σχέδιο «τολμηρή προσπάθεια» σε ένα ιδιαιτέρως ευαίσθητο κοινωνικά και πολιτικά ζήτημα, η οποία δεν πρέπει να τορπιλιστεί με μαξιμαλιστικές απαιτήσεις.
Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναλύσεις για να περιγραφεί η απογοήτευση όσων ψηφίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ πέρσι τέτοια μέρα ήλπιζαν να σταματήσει ο κατήφορος της ελληνικής οικονομίας στον οποίο είχαν οδηγήσει τα δυο μνημόνια που είχαν επιβάλλει οι δανειστές και είχαν ψηφίσει απερίσκεπτα οι βουλευτές των κομμάτων που κυβερνούσαν από το 2010 μέχρι τότε. Η συνέχεια είναι γνωστή: 3ο μνημόνιο και ο κατήφορος συνεχίζεται...
Πού βρισκόμαστε σήμερα και ποιες κινήσεις κάνει ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του αυτόν τον καιρό μας περιγράφει ο κ. Σταύρος Λυγερός στο άρθρο του που αναδημοσιεύω στη συνέχεια από το χθεσινό Πρώτο Θέμα.
Μαύρα σύννεφα συσσωρεύονται στον κυβερνητικό ορίζοντα. Ενώ μέχρι πριν από μερικές ημέρες κυριαρχούσε η εκτίμηση ότι οι αλλαγές στο Ασφαλιστικό θα περάσουν από τη Βουλή χωρίς να προκαλέσουν ρήγματα στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία, τώρα πλέον γίνονται δεύτερες σκέψεις. Πρώτον, λόγω της σκληρής στάσης των δανειστών. Δεύτερον, λόγω των διογκούμενων κοινωνικών αντιδράσεων.
Η κυβέρνηση Τσίπρα εγκλωβίζεται σε συμπληγάδες: από τη μία πλευρά είναι οι μαξιμαλιστικές απαιτήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και του συστήματος Σόιμπλε. Οι απαιτήσεις τους απειλούν να προκαλέσουν ρήγματα στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 153, επειδή εάν υλοποιηθούν θα ρίξουν στον γκρεμό μεγάλα τμήματα της μεσαίας τάξης και των αγροτών. Από την άλλη και ως αποτέλεσμα αυτού είναι η δυναμική παρουσία των τρακτέρ στις εθνικές οδούς και οι διαδηλώσεις θιγόμενων επαγγελματικών ομάδων στην Αθήνα.
As σημειωθεί ότι το σχέδιο Κατρούγκαλου, το οποίο έχει προκαλέσει το κύμα των κοινωνικών αντιδράσεων, θεωρείται από τους δανειστές ανεπαρκές. Αρχικά είχε διαφανεί ότι το ευρωιερατείο θεωρούσε το εν λόγω σχέδιο «τολμηρή προσπάθεια» σε ένα ιδιαιτέρως ευαίσθητο κοινωνικά και πολιτικά ζήτημα, η οποία δεν πρέπει να τορπιλιστεί με μαξιμαλιστικές απαιτήσεις.
