Η αποτυχημένη παράσταση στο Eurogroup για το χρέος (του Στ.Λυγερού)

Τις πραγματικές συνθήκες, όπως έχουν διαμορφωθεί, σε αντίθεση με αυτές που προβάλλουν τα κυβερνητικά προπαγανδιστικά μέσα στην πορεία προς τις εκλογές περιγράφει στο παρακάτω άρθρο του ο κ.Σταύρος Λυγερός. Και για μια ακόμα φορά γίνεται φανερό ότι η πολιτική της μνημονιακής συγκυβέρνησης δεν έχει σκοπό να υπηρετήσει τους έλληνες πολίτες που την εξέλεξαν, αλλά τους ξένους εντολείς της.

Η αποτυχημένη παράσταση στο Eurogroup για το χρέος
 
Ήταν εξαρχής δεδομένο ότι η συζήτηση στο Eurogroup για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα είχε αποκλειστικό σκοπό να προσφέρει στην κυβέρνηση Σαμαρά ένα επικοινωνιακό δωράκι ενόψει ευρωεκλογών. Αλλά κι αυτή η παράσταση δεν πήγε όσο καλά θα ήθελαν στο Μέγαρο Μαξίμου. Το αντίθετο, μάλιστα. Η άρνηση του Στουρνάρα να ζητήσει «κούρεμα» κατέδειξε ότι η Αθήνα μιλάει με τη φωνή του Βερολίνου. Το γεγονός ότι ο Σόιμπλε είχε αποτρέψει τον Έλληνα ομόλογό του δεν είναι λόγος η κυβέρνηση Σαμαρά να μην θέσει τέτοιο αίτημα. Δεν θα ήταν, άλλωστε, χωρίς υποστήριξη. Το ίδιο απαιτεί και το ΔΝΤ. 
Σε όποιες χώρες πήγε το ΔΝΤ έχει αφήσει πολύ κακή φήμη για την εμμονή του σε πολιτικές μονοδιάστατης λιτότητας. Από την άλλη πλευρά όμως είναι επαγγελματίας στη διαχείριση πτωχεύσεων. Δεν ζητάει, βεβαίως επιμόνως «κούρεμα» του ελληνικού χρέους από φιλελληνική διάθεση· το ζητάει επειδή έχει συνείδηση ότι είναι ο μόνος τρόπος για να καταστεί βιώσιμο.

Η πικρή αλήθεια για το Greek Success Story (του Γ.Βαρουφάκη)

Σκέφτηκα μήπως δεν θα έπρεπε να αναδημοσιεύσω σήμερα το πιο κάτω άρθρο του Γιάννη Βαρουφάκη. Για το λόγο ότι είναι μια μέρα σημαιοστολισμού της κυβέρνησης και των συστημικών καναλιών, μετά την αποδοχή της τρόικας να αναβληθούν όλες οι "δύσκολες" αποφάσεις για μετά τις ευρωεκλογές, ελπίζοντας ότι θα ψηφίσουν τα μνημονιακά κόμματα όσοι πολίτες χρειάζονται, ώστε να μην δημιουργηθούν αναταράξεις και διακινδυνεύσουν οι δανειστές να χάσουν μια τόσο υπάκουη κυβέρνηση. Μάλιστα δέχτηκαν να ανακοινώσουν πρωτογενές πλεόνασμα 2,9 δισ ευρώ, περισσότερο κι από τα πιο τρελά όνειρα της τριανδρίας Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα! Θα μπορούσαν να ανακοινώσουν και 4 ή 5 ή και 6 δις. Ποιός θα τους εμπόδιζε; Η αξιοπιστία τους; Αυτή έχει χαθεί προ πολλού και κανείς δεν την αναζητάει πλέον.
Σκεφτόμουν λοιπόν, μήπως έπρεπε να αφήσω για σήμερα την αποκάλυψη της πραγματικότητας για να μείνουμε να διασκεδάζουμε με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις και τις τηλεοπτικές αναλύσεις των μνημονιακών παπαγάλων.
Όμως η πραγματικότητα παραμένει μπροστά μας και όσες αλχημείες κι αν χρησιμοποιήσουν για να πείσουν τους αφελείς και τους αδαείς (υπάρχουν φυσικά και τέτοιοι, αν και ο αριθμός τους μειώνεται συνεχώς) ότι το Success Story υπάρχει, η ρεαλιστική ανάγνωση των αριθμών αποκαλύπτει την τραγική αλήθεια.

Ούτε οι αριθμοί ευημερούν: Η πικρή αλήθεια για το Greek Success Story
 
Η κυβέρνηση επιμένει: Η ελληνική οικονομία σταθεροποιείται και περνάει, εντός του 2014, στην περίοδο της ανάκαμψης. Ο Αλέξης Τσίπρας, την ίδια ώρα, θέτει τους ψηφοφόρους, εν όψει των ευρωεκλογών, προ της ευθύνης τους να αποφανθούν για το εάν η κυβέρνηση έχει δίκιο (οπότε πρέπει να την ψηφίσουν) ή όχι. Ας θέσουμε για λίγο στην άκρη τις πολιτικές αντιπαραθέσεις κι ας δούμε τι λένε οι αριθμοί εις βάθος. Κι όταν λέω οι αριθμοί, εννοώ τα στατιστικά στοιχεία, όπως ακριβώς τα δίνει η Τράπεζα της Ελλάδας και η ΕΛΣΤΑΤ.
Σύμφωνα με την κυβέρνηση και την τρόικα, το 2013 η ύφεση επιβραδύνθηκε. Πράγματι, σε σταθερές τιμές, ο ρυθμός συρρίκνωσης του εθνικού εισοδήματος (του ΑΕΠ) κυμαινόταν το 2012 μεταξύ -7,9% και -6,7% ενώ το 2013 η ύφεση κυμαινόταν μεταξύ -5,7% και -3%.
Μειώθηκε όμως πράγματι ο ρυθμός συρρίκνωσης; Σε καμία περίπτωση. Ο λόγος που φαίνεται να μειώνεται η ορμητικότητα της ύφεσης είναι ότι μετρά το ΑΕΠ σε σταθερές τιμές. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όταν, π.χ., το ΑΕΠ παραμένει το ίδιο, σε ευρώ, αν παράλληλα πέσουν οι τιμές (όπως συμβαίνει τώρα λόγω της ύφεσης) το ΑΕΠ μετρούμενο σε σταθερές τιμές δείχνει να αυξάνει. Άρα, το ότι το 2013 η ύφεση έπεσε, επισήμως, προς το -3% αντανακλά, απλώς, το γεγονός ότι το εισόδημα μειώθηκε κατά 3% πιο γρήγορα απ’ ότι μειώθηκαν οι τιμές. Με απλά λόγια, το ΑΕΠ μειώθηκε, σε ευρώ, πολύ πιο πολύ από το επίσημο 3%. Πόσο πιο πολύ;

Η καταστροφική οικονομική πολιτική και η Καμπύλη του Laffer

Με την Καμπύλη του Laffer έχουμε ασχοληθεί και άλλη φορά σε αυτό το blog (εδώ). Και έχουμε γνωστοποιήσει την πεποίθησή μας ότι αυτό το σχετικά απλό μάθημα οικονομίας το αγνοούν οι φωστήρες (εισαγόμενοι και ιθαγενείς) που αποφασίζουν για τις τσέπες, αλλά ουσιαστικά για τις ζωές των ελλήνων πολιτών.
Το παρακάτω άρθρο περιγράφει τις αστοχίες των κυβερνώντων, εξαιτίας των οποίων έχουν φορτωθεί με τόσα βάρη οι πλάτες μας. Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι όσο και όσοι κι αν τους τα επισημαίνουν, αυτοί εξακολουθούν να μας οδηγούν στον ίδιο καταστροφικό δρόμο. Άρα, πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι έχουν δίκιο εκείνοι που λένε πως τα δυο κόμματα εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία.

(Σημειώνεται ότι το παρακάτω άρθρο έχει γραφεί πριν από περίπου δυο μήνες)

Distress ...Story
και η - αγνοημένη - Καμπύλη του Laffer

(του Γιώργου Ηλιόπουλου)

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας θλιβερής τριετίας, παρά την καταιγιστική επικοινωνιακή εκστρατεία τρόμου που έχει εξαπολύσει η πολιτική ηγεσία της χώρας και οι συ­νεργάτες της, συνεχώς πολλαπλασιάζονται οι άνθρωποι που αντιλαμβάνονται ότι στην Ελλάδα εξελίσσονται καταστάσεις που δεν ερμηνεύονται ικανοποιητικά με τη συνηθισμένη πολι­τική και κοινωνική φρασεολογία.

Ένα τελευταίο δείγμα αυτής της απίστευτης ανακολουθίας αποτελεί και το περιβόητο... «Success Story», με το οποίο βομ­βαρδίζονται ανελέητα και ανάλγητα οι πολίτες. Όμως από τις αρχές του 2012, πολλούς μήνες πριν από το «Success Story», η Natixis, ο επενδυτικός βραχίονας του δεύτερου σε μέγεθος γαλλικού ομίλου, BPCE, προειδοποιεί πως η Ελλάδα ακολου­θεί έναν καταστροφικό δρόμο χωρίς επιστροφή, επισημαίνοντας πως η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική και η μεί­ωση του κόστους εργασίας δεν πρόκειται να αποκαταστήσουν τη ρευστότητα, παρά τα όσα ισχυρίζονταν τότε το ΔΝΤ και η ΕΚΤ, με τη συναίνεση της Ε.Ε. Αντίθετα, η χώρα κινείται από τις αρχές του 2012 στη δεξιά (και αρνητική) πλευρά της κα­μπύλης του Laffer, δεδομένο που συνεπάγεται πως η εντεινόμενη περιοριστική οικονομική πολιτική θα επιδεινώσει τα ελ­λείμματα, καθώς επικρατούν αρνητικές συνθήκες στη ζήτηση.

Η πολυδιαφημιζόμενη μείωση του κόστους εργασίας (που ήδη είναι χαμηλό σε σχέση με την παραγωγικότητα) θα συντελέσει στην οικονομική εξαθλίωση, λόγω τού ότι, απλούστατα, θα προκαλέσει πλήρη κατάρρευση της ζήτησης. Η λύση, κατά τη NATIXIS, οφείλει να βασιστεί στη σταδιακή ακύρωση μεγά­λου μέρους του ελληνικού χρέους, ώστε να αποκατασταθεί η οικονομική σταθερότητα και να ανακάμψει δραστικά η ρευ­στότητα. Ταυτόχρονα επιβάλλεται η αναδιάρθρωση της Οικονο­μίας και η δημιουργία ελκυστικών συνθηκών για επενδύσεις, με στόχο τη μείωση της φρικαλέας ανεργίας.

Σαμαράς - Βενιζέλος: Οι δύο δραπέτες (του Στέλιου Κούλογλου)

Όταν διάβασα το άρθρο του Στ.Κούλογλου που αναδημοσιεύω σήμερα, μου άρεσε, εφόσον συμφωνώ στα περισσότερα σημεία. Θα αναφερθώ μόνο σε δυο σημεία που έχω άλλη άποψη.
Πρώτον: Γράφει κάπου στο κείμενο ότι το πρώτο εξάμηνο του 2014 θα έχει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης η χώρα μας. Κάνει λάθος. Η Γερμανία θα έχει την προεδρία ! (...και ο νοών νοείτω).
Και δεύτερον: Θεωρεί δύσκολο να περάσουν νέα πακέτα λιτότητας από τη σημερινή βουλή. Δηλαδή πιστεύει ότι θα έχουν αντίρρηση οι βουλευτές του "ναι σε όλα", που ελέω κομματικής πειθαρχίας δεν χρειάζεται να χαλάνε φαιά ουσία για να διαβάσουν τα νομοσχέδια που καλούνται να ψηφίσουν, απλά κάνουν αυτό που τους προστάζει ο αρχηγός κι έτσι διατηρούν τη θέση και τα προνόμιά τους, τη στιγμή που είναι η μοναδική συντεχνία που τα χρόνια της λιτότητας, όχι μόνο δεν έχει χάσει, αλλά αντίθετα έχει αυξήσει τα προνόμιά της; Εξάλλου είναι χαρακτηριστικό ότι πολλές φορές κυβερνητικοί βουλευτές καλεσμένοι σε τηλεοπτικές συζητήσεις εμφανίζονται να μη γνωρίζουν τί περιλαμβάνουν τα μνημόνια που έχουν ψηφίσει!

(Για να μη βάζουμε όλους τους βουλευτές στο ίδιο τσουβάλι, θα πρέπει να εξαιρέσουμε κυβερνητικούς βουλευτές που αρνήθηκαν να ψηφίσουν μέτρα εναντίον του λαού που τους ψήφισε, όπως τους Δημαρά, Σακοράφα, Οικονόμου (μνημόνιο 1) και Κουρουμπλή (μνημόνιο 2) που διαγράφηκαν από το ΠΑΣΟΚ και τους βουλευτές της ΝΔ που έμειναν πιστοί στην αντιμνημονιακή τους θέση και κατόπιν σχημάτισαν τους Ανεξάρτητους Έλληνες (και πάλι θα πρέπει να εξαιρέσουμε όσους γύρισαν στο μαντρί). 

Σαμαράς - Βενιζέλος: Οι δύο δραπέτες 
Θα θυμάστε, ίσως, τον Απρίλιο που μας πέρασε, τα ταρατατζούμ με την επανέναρξη των εργασιών για την εθνική οδό Κορίνθου-Πάτρας. Το μακαρίτικο το success story ήταν ακόμα τότε στα ντουζένια του και Σαμαράς - Βενιζέλος είχαν ταξιδέψει μέχρι το Ζευγολατιό για το πανηγύρι. Στην πραγματικότητα, τα έργα δεν ξεκίνησαν ποτέ, επρόκειτο για στημένη παράσταση: οι οργανωτές είχαν επιστρατεύσει κάποιους Ρομά με τα Ντάτσουν τους, που παρίσταναν τους υποεργολάβους!

Ούτε φύλλο δεν κουνιέται σήμερα στην –ο Θεός φυλάξοι– εθνική. Όταν φυσάει πολύ, τα μπάζα και οι σκόνες από τα παρατημένα εργοτάξια σχεδόν τυφλώνουν τους οδηγούς, που εξακολουθούν φυσικά να πληρώνουν 3 ευρώ και 10 λεπτά για διόδια ενός δρόμου που για να τον διασχίσεις, καλό είναι να έχεις 3 ζωές, όπως στα PlayStation.

Τα ψέματα τελειώνουν για την κυβέρνηση Σαμαρά (του Σταύρου Λυγερού)

Η μια κοινωνική ομάδα μετά την άλλη ξεσηκώνεται για να διαμαρτυρηθεί μόνο - προς το παρόν - για την λαίλαπα που σαρώνει την ελληνική κοινωνία, λόγω της πολιτικής που εφαρμόζει η υπάκουη κυβέρνηση, κάτω από τις σοφές εντολές της αλάνθαστης τρόικας.
Με την αλλαγή πρωθυπουργού που έγινε πέρσι μετά τις εκλογές δεν άλλαξε τίποτα. Τα ίδια θύματα, οι ίδιοι θύτες. Μόνο υποσχέσεις για καλυτέρευση της ζωής μας στο μέλλον ακούσαμε, ένα μέλλον που μοιάζει συνεχώς να απομακρύνεται.
Η πίεση λοιπόν από την κοινωνία εντείνεται, η κυβέρνηση άραγε θα αντέξει; Ας δούμε την απάντηση που δίνει σ'αυτό το ερώτημα ο κ.Σταύρος Λυγερός στο άρθρο του στα σημερινά ΕΠΙΚΑΙΡΑ. 

Τα ψέματα τελειώνουν για την κυβέρνηση Σαμαρά

Οι πρώτες ενδείξεις καταδεικνύουν ότι το εν εξελίξει απεργιακό κύμα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα έχει βά­θος και δυναμική. Αυτό, ωστόσο, δεν προεξο­φλεί τη γενίκευση και κλιμάκωση των λαϊκών κινητοποιήσεων. Στο Μέγαρο Μαξίμου ελπίζουν ότι και αυτή τη φορά θα καταφέ­ρουν, με την αμέριστη βοήθεια των κατε­στημένων ΜΜΕ, να τις τεμαχίσουν και να τις εξουδετερώσουν. Κάθε πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη, αλλά είναι σαφές ότι η περίοδος της νηνεμίας έχει τελειώσει.

Η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας που υπαγορεύει η τρόικα και εφαρμόζει η κυβέρνηση προσκρούει πλέον σε σο­βαρές κοινωνικές αντιδράσεις. Με αυτή την έννοια, η τακτική του οδοστρωτήρα χάνει ολοένα και περισσότερο την αποτελεσματικότητά της. Δεν θα μπορούσε να συμβεί κι αλλιώς. Η ανάγκη επιβίωσης υποχρεώνει τα μικρομεσαία στρώματα να αναθεωρήσουν τη στάση τους. Επει­δή, μάλιστα, αυτή η διαδικασία δεν είναι συντεταγμένη, το ενδεχόμενο κοινωνικής έκρηξης καθίσταται ολοένα και πιο πιθα­νό. Η κυβέρνηση, άλλωστε, δεν πλήττει μόνο έναν επαγγελματικό κλάδο. Πλήττει σχεδόν τους πάντες.

Success story; Το πιο χοντροκομμένο αστείο της κρίσης!

Ο διάσημος aμερικανός οικονομολόγος James Kenneth Galbraith, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Texas, στο Austin, ανώτερος ερευνητής στο Levy Economics Institute της Νέας Υόρκης και μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της World Economics Association, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Ελλάδα πριν από λίγες ημέρες για μια ομιλία στο Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς στη Θεσσαλονίκη, παραχώρησε συνέντευξη στον Χ.Ι.Πολυχρονίου που δημοσιεύτηκε προχθές στην "Κ.Ε.".
Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη, αν και ουσιαστικά επιβεβαιώνει πολλά από αυτά που λένε τα τρία τελευταία χρόνια όσοι έλληνες και ξένοι οικονομολόγοι δεν εκφράζουν συμφέροντα των δανειστών. Ανεξάρτητα από το αν συμφωνώ με το 100% των λεγομένων τού διακεκριμένου καθηγητού, θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο να διαβάσουν τη συνέντευξη όσο το δυνατόν περισσότεροι, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

* Έχετε επισκεφθεί αρκετές φορές την Ελλάδα το τελευταίο διάστημα, μιλώντας για την κρίση σε διάφορα συνέδρια και φόρα. Πώς βλέπετε την κατάσταση σήμερα, τρία χρόνια μετά την εφαρμογή ενός συνεχιζόμενου βίαιου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής; Εξελίσσεται η Ελλάδα σε ένα «success story», όπως ισχυρίζεται ο Έλληνας πρωθυπουργός;

- Αυτό πρέπει να είναι το πιο χοντροκομμένο αστείο καθ' όλη την περίοδο της κρίσης που διανύει η Ελλάδα. Ύστερα από έξι χρόνια συνεχούς ύφεσης, και με την οικονομία σε ελεύθερη πτώση από την εποχή των Μνημονίων, αυτό που βιώνει η Ελλάδα είναι μια πραγματική οικονομική και κοινωνική καταστροφή. Ακόμη και την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης στις ΗΠΑ, η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει έπειτα από τέσσερα χρόνια. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πουθενά κανένα σημάδι ότι η ανάκαμψη βρίσκεται προ των πυλών. Η ύφεση θα συνεχιστεί όσο συνεχίζονται να εφαρμόζονται οι πολιτικές των Μνημονίων. Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να πιστέψει ότι η Ελλάδα έχει πραγματικά στρίψει στη γωνία. Για να γίνει αυτό, πρέπει να ενεργοποιηθούν μεθοδευμένες πολιτικές ανάπτυξης, όχι ευχολόγια για δήθεν ιδιωτικές επενδύσεις και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.

* Πολλές χώρες έχουν βρεθεί στο πρόσφατο παρελθόν σε κρίση χρέους, αλλά καμία δεν υποχρεώθηκε σε οικονομική κατοχή ούτε παρέμειναν εγκλωβισμένες σε ένα σπιράλ ύφεσης-χρέους όπως βρίσκεται η Ελλάδα εδώ και χρόνια και χωρίς μάλιστα να διαφαίνεται κανένα φως στο τούνελ. Θεωρείτε ότι αυτό που έχει διαμορφωθεί, τελικά, στην Ελλάδα είναι μια περίπτωση αποικίας χρέους;

- Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι οι πολιτικές που εφαρμόζονται στην Ελλάδα από τον Μάιο του 2010 είναι μάλλον μοναδικές όσον αφορά τη σκληρότητά τους. Ένας λόγος γι' αυτό έχει να κάνει με την υποκείμενη ευθραυστότητα των θεσμών που ανέλαβαν τη «διάσωση» της Ελλάδας. Η Ε.Ε. σίγουρα δεν ήταν προετοιμασμένη για ένα τέτοιο εγχείρημα, ενώ και οι πολιτικές του ΔΝΤ βασίζονται κυρίως στη νομισματική υποτίμηση. Από την άλλη μεριά, τα συμφέροντα των πιστωτών ήταν ιδιαίτερα έντονα λόγω της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης, οι οποίοι δεν ήταν διατεθειμένοι να δώσουν ούτε χώρο ανάσας στην Ελλάδα. Με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν και εξακολουθούν να εφαρμόζονται, η Ελλάδα είναι εγκλωβισμένη σε ένα πραγματικό σπιράλ ύφεσης-χρέους· και το αν διαθέτει ανεξαρτησία ως κράτος, πλέον είναι αμφισβητούμενο.

Εξαέρωση του Success Story (του Σταύρου Λυγερού)

Τα συμπεράσματά του - μετά την αποκάλυψη της ομολογίας του ΔΝΤ για άλλο ένα λάθος της τρόικας στην εφαρμοζόμενη πολιτική για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης - παραθέτει ο κ.Σταύρος Λυγερός στο άρθρο του που αναδημοσιεύω πιο κάτω από τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ αυτής της εβδομάδας.
Το δικό μου σχόλιο είναι ότι, αυτό που προκύπτει ξεκάθαρα από τα αναγραφόμενα είναι η απραξία της κυβερνητικής πλευράς. Το μόνο που κάνει είναι δηλώσεις και να περιμένει εντολές από τα ξένα κέντρα. Καμιά πρωτοβουλία, καμιά ενέργεια να εκμεταλλευτεί τις απανωτές ομολογίες των εντολέων της για τα λάθη που έχει διαπράξει εις βάρος των ελλήνων πολιτών.

Μπορεί η αποκά­λυψη της έκθε­σης του ΔΝΤ και οι δηλώσεις Γιούνκερ να μην πρόσθεσαν τίποτα στην εικόνα, αλλά είναι εξαιρετικά σημαντι­κές επειδή δικαίωσαν με επίσημο τρόπο την κριτική που ασκήθηκε εξαρχής στην πο­λιτική της τρόικας. Στην πραγματικότητα, επιβεβαιώνεται όχι μόνο ότι το Μνημόνιο είναι λάθος συνταγή, αλλά και ότι η Ελλά­δα χρησιμοποιήθηκε σαν πειραματόζωο.

Τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους. Όλες οι προβλέψεις της τρόικας από το 2010 μέ­χρι τώρα έχουν πέσει παταγωδώς έξω. Το ΑΕΠ έχει μειωθεί αθροιστικά σχεδόν 25%, επιχειρήσεις καταστρέφονται μαζικά, η ανεργία τρέχει ολοταχώς προς το εφιαλτικό 30% (στους νέους έχει ξεπεράσει το αδια­νόητο 60%), τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια πολλαπλασιάζονται συνεχώς με δύο λόγια η ελληνική οικονομία έχει εγκλω­βιστεί σ'ένα καθοδικό «σπιράλ θανάτου».

Θα περίμενε κανείς ότι μετά το σπάσιμο της ένοχης σιωπής και την αναγνώριση της αποτυχίας η τρόικα θα αναζητούσε τρό­πους για να διορθώσει τη λάθος συνταγή που καταστρέφει την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Αντ'αυτού, συνέχισε να πιέζει για την πιστή εφαρμογή της! Το χειρότερο είναι ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να μην εκ­μεταλλεύεται τις αποκαλύψεις και την αντι­παράθεση του ΔΝΤ με την Ευρωζώνη για να θέσει θέμα αλλαγής του Μνημονίου.