Ερωτήματα για την αξία του αγαθού της Ελευθερίας

Η κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί η χώρα μας τα τελευταία τέσσερα χρόνια και η αμφισβήτηση για το κατά πόσον μπορεί να θεωρείται ελεύθερη και ανεξάρτητη, αφού οι αποφάσεις που αφορούν αυτήν και τους πολίτες της λαμβάνονται από κέντρα ξένων συμφερόντων, προκαλεί μερικά γενικότερα ερωτήματα για τη φύση και την αξία της έννοιας της Ελευθερίας. Όπως:

 

Τι είναι αυτό που δίνει τόση αξία στην Ελευθερία, ώστε οι πρόγονοί μας να έχουν δώσει τη ζωή τους για να την υπερασπιστούν;

Είναι αλήθεια πως οι έλληνες τοποθετούν το αγαθό της Ελευθερίας ψηλότερα απ’όσο άλλοι λαοί;

Και αν η απάντηση είναι θετική, αυτό οφείλεται στο DNA μας ή σε ειδικές συνθήκες (ιστορικές ή γεωστρατηγικές);

Ο Θούριος του Ρήγα Φεραίου

Είναι σίγουρο ότι όλοι γνωρίζετε το Θούριο του Ρήγα (Βελεστινλή) Φεραίου.
Πόσους από τους στίχους του θυμάστε αυτή τη στιγμή;

Η λέξη "θούριος" -που σημαίνει ορμητικός, μαινόμενος- δεν προϋπήρχε της εποχής τού Ρήγα, αλλά καταγράφεται τότε για πρώτη φορά στο ελληνικό λεξιλόγιο και γίνεται συνώνυμη με τον επαναστατικό παιάνα.
Δεν πρόκειται για ένα απλό ποίημα, αλλά για στίχους που πήγασαν από τέσσερεις αιώνες σκλαβιάς και από τη δίψα για αποτίναξη του ζυγού των δυναστών.

Διαβάστε τον και θα θυμηθείτε γιατί η λεβεντιά ήταν συνώνυμη με τον Έλληνα. 

(έχω αφαιρέσει μόνο μερικούς -λίγους- στίχους του Θούριου που αναφερόνταν σε κάποια πολύ συγκεκριμένα ονόματα της εποχής του Ρήγα κι έχω τροποποιήσει ελαφρά μερικές καταλήξεις λέξεων για να γίνει πιο προσιτός και στους νεότερους) 

Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά,

μονάχοι σα λιοντάρια, στις ράχες στα βουνά;

Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,

να φεύγουμ' απ' τον κόσμο, για την πικρή σκλαβιά;

Να χάνουμε αδέλφια, πατρίδα και γονείς,

τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;

Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή,

παρά σαράντα χρόνια, σκλαβιά και φυλακή.

Τι σ' ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;

στοχάσου πως σε ψένουν, καθ' ώρα στη φωτιά.

Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθείς

ο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθείς.

Δουλεύεις όλη ημέρα, σε ό,τι κι αν σου πει,

κι' αυτός πασχίζει πάλι, το αίμα σου να πιει.

Ο Χαλιλ Γκιμπράν μιλάει για την Ελευθερία και το Έθνος

Από το πιο γνωστά έργα του Χαλίλ Γκιμπράν " Ο Προφήτης" και "Ο Κήπος του Προφήτη", που έχουν μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες και πιστεύω πως οι περισσότεροι από εσάς τα έχετε διαβάσει, διάλεξα να σας θυμίσω δυο κομμάτια, το ένα από το πρώτο του έργο που μιλάει για την Ελευθερία και τα άλλο από το δεύτερο που μιλάει για το Έθνος.
Οι συνειρμοί δικοί σας.

-Για την Ελευθερία:
Κι ένας ρήτορας είπε,
Μίλησε μας για την Ελευθερία.
Κι εκείνος αποκρίθηκε:
Στις πύλες της πόλης και δίπλα στο τζά­κι σας σάς είδα να ταπεινώνεστε και να λα­τρεύετε την ελευθερία σας, ωσάν τους σκλά­βους που ταπεινώνονται μπροστά στον τύραν­νο και τον υμνούν παρ' όλο που αυτός τους σκοτώνει.
Αχ, μέσα στο άλσος του ναού και στη σκιά του κάστρου έχω δει τους πιο ελεύθερους από σας να φορούν την ελευθερία τους σα χαλινό και χειροπέδη.
Και μέσα μου μάτωσε η καρδιά μου' για­τί μπορείτε να είστε ελεύθεροι μόνο όταν η επιθυμία για την αναζήτηση της ελευθερίας γίνεται βαρύ φορτίο για σας, και όταν πάψετε να μιλάτε για την ελευθερία σα σκοπό και σαν εκπλήρωση.