Το Τρίτο Πρόγραμμα (του Τάκη Θεοδωρόπουλου)

Στην εποχή των μνημονίων που ζούμε την τελευταία τριετία, βιώνουμε την καταβαράθρωση της οικονομίας της χώρας μας κι επικεντρωνόμαστε σε αυτήν. Παράλληλα όμως και άλλοι τομείς γνωρίζουν από απαξίωση μέχρι εξαφάνιση. Ένας από αυτούς, ο τομέας του πολιτισμού είναι αυτός που - δυστυχώς - τραβάει τα λιγότερα φώτα. Πριν λίγο καιρό είχα διαβάσει το βιβλίο του Τάκη Θεοδωρόπουλου "Το Τελευταίο Τέταρτο", στο οποίο ο συγγραφέας εξιστορούσε την "περιπέτεια" της συνεργασίας του με τον Μάνο Χατζιδάκι για την έκδοση του περιοδικού "Τέταρτον" (από το οποίο περιοδικό έχουμε αναδημοσιεύσει σε αυτό το blog δύο από τα editorials του συνθέτη, εδώ κι εδώ). Διαβάζοντάς το, μαζί με τη γλυκιά αίσθηση της ανάμνησης της εποχής που διάβαζα κάθε τεύχος του περιοδικού (τα περισσότερα τα έχω φυλάξει μάλιστα), ένιωθα να με πλημμυρίζουν οι ήχοι κι από μια άλλη περιπέτεια του Μάνου Χατζιδάκι, από τη διεύθυνση του Τρίτου Προγράμματος. Υπήρξε μια εποχή που άκουγα το συγκεκριμένο σταθμό περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, μια εποχή που αγάπησα την κλασσική μουσική και με βάση εκείνα τα "μαθήματα" έχω σχηματίσει την προσωπική μου κλασσική δισκοθήκη. Είναι όμως κρίμα - και το ομολογώ με ενοχή - που τα τελευταία χρόνια μόνο σπάνια και περιστασιακά στεκόμουν στη συχνότητα του Τρίτου. Θεωρώ όμως μεγάλο πλήγμα για την πολιτιστική ζωή της χώρας μας, να πάψει να υπάρχει αυτός ο σταθμός. Επειδή, με την ύπαρξή του, όλο και σε κάποιους - άσχετο σε πόσους - θα άνοιγε την πόρτα στο μαγικό κόσμο της κλασσικής μουσικής, όπως είχε συμβεί και σε μένα. Αυτές τις σκέψεις μου τις δημιούργησε η ανάγνωση, σήμερα, του άρθρου του Τάκη Θεοδωρόπουλου για το Τρίτο Πρόγραμμα. Το αναδημοσιεύω, επειδή θεωρώ ότι αφορά τους αναγνώστες αυτού του blog. Απλά, να θυμίσω, ότι προσπάθεια να κλείσει το Τρίτο Πρόγραμμα είχε ξαναγίνει. Το Τρίτο Πρόγραμμα (του Τάκη Θεοδωρόπουλου)

Το Τρίτο Πρόγραμμα της ελληνικής ραδιοφωνίας ήταν μια περιοχή πολιτισμού στην έρημη χώρα. Χωρίς πολιτική ειδησεογραφία, απαλλαγμένο από την υστερία των πολιτικών εκπομπών, σου θύμιζε ότι υπάρχει και μια ζωή, πιο πραγματική από το καταθλιπτικό κουτσομπολιό του δημόσιου βίου και την οικονομική παράνοια. Είναι αλήθεια ότι εδώ και πολλά χρόνια είχε μπει στο περιθώριο. Για τους περισσότερους υπήρχε καταναλώνοντας το κεφάλαιο που μάζεψε επί Χατζιδάκι, την ανάμνηση των καυστικών σχολίων του και τον προκλητικό συνδυασμό μετάδοσης κλασικής μουσικής με συνεντεύξεις του Ζαμπέτα ή του Φλωρινιώτη.

Μίνι ανασκόπηση: ΕΡΤ, ανασχηματισμός, Βορίδης και άλλα ...ελληνικά

Είναι γεγονός ότι τον μήνα που πέρασε - όπως και κάθε μήνα άλλωστε - δεν έλειψαν τα γεγονότα στη χώρα μας.

Ο Ιούνιος σίγουρα σημαδεύτηκε από το κλείσιμο της ΕΡΤ. Βέβαια όχι τόσο από το γεγονός καθαυτό, όσο από τον τρόπο που έγινε. Έναν τρόπο που χαρακτηρίζει άλλου τύπου καθεστώτα, που ελάχιστη σχέση έχουν με τη δημοκρατία. ‘Έναν τρόπο που δεν είχαν τολμήσει να ακολουθήσουν στο παρελθόν στη χώρα μας ούτε δικτατορικά καθεστώτα!

Για το λόγο που η κυβέρνηση – για την ακρίβεια ο πρωθυπουργός – προχώρησε σ’αυτή την ενέργεια έχουν γραφεί διάφορα. Πάντως,

·      είτε φταίνε οι απεργίες των εργαζομένων σε ημερομηνίες που η κυβέρνηση θα ήθελε την ΕΡΤ σε λειτουργεία,

·      είτε φάνηκε η εύκολη λύση προκειμένου να μειωθούν οι υπάλληλοι του δημοσίου (είναι δημόσιοι υπάλληλοι οι της ΕΡΤ;) κατά έναν αριθμό που είχε απαιτηθεί από την τρόικα (πέσαμε όλοι στην παγίδα να μην βλέπουμε πια τους εργαζόμενους ή τους άνεργους σαν ανθρώπινες ψυχές, αλλά σαν αριθμούς),

·      είτε επειδή η κυβέρνηση δεν χρειάζεται κρατικό κανάλι για να προπαγανδίζει το – ανύπαρκτο - έργο της, εφόσον υπάρχουν 3-4 κανάλια που κάνουν πολύ καλά αυτή τη δουλειά,

·      είτε για κάποιους πολιτικούς λόγους, αφού οικονομικοί λόγοι έχει αποδειχθεί ότι δεν υπήρχαν, εφόσον η ΕΡΤ ήταν πλεονασματική,

η κίνηση αυτή περισσότερο από τις οθόνες στα σπίτια μας αμαύρωσε την εικόνα του πρωθυπουργού.

Τί κρύβεται πίσω από το κλείσιμο της ΕΡΤ;

Ο Γιώργος Πλειός, καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, έδωσε συνέντευξη στον Παύλο Κλαυδιανό και τη Χρυσούλα Πατσού για το θέμα της ΕΡΤ.
Είναι διαφωτιστικά όσα λέει και αυτό είναι φυσικό, αφού πρόκειται για ένα γνώστη του αντικειμένου. Μετά τα τόσα αλλοπρόσαλλα μας έχουν σερβίρει τα κατευθυνόμενα από την υπόδουλη στην τρόικα κυβέρνηση κανάλια, ας ακούσουμε και μια ψύχραιμη και λογική άποψη για το ρόλο της δημόσιας και της ιδιωτικής τηλεόρασης, καθώς και πώς εμπλέκονται σ'αυτό το παιχνίδι κράτος και καναλάρχες.

Γιατί κατά τη γνώμη σου η κυβέρνηση πήρε την απόφαση να κλείσει την ΕΡΤ σε αυτή τη χρονική στιγμή; Ποιοι ήταν οι λόγοι;
Αφορμή αποτέλεσε, μάλλον, η απεργία των εργαζομένων της ΠΟΣΠΕΡΤ κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Σαμαρά στην Κίνα. Ματαίωσε την προβολή του «success story». Στο μνημόνιο αναφέρεται, όντως, η απόλυση των υπαλλήλων της δημόσιας τηλεόρασης, αλλά αυτό το πρόσθεσε η ελληνική κυβέρνηση. Η τρόικα ενδιαφέρεται για τον συνολικό αριθμό που θα απολυθούν. Οι λόγοι, γι’ αυτό, δεν είναι οικονομικοί. Πρώτον, γιατί η ΕΡΤ είχε κατορθώσει πριν λίγο καιρό να είναι κερδοφόρα. Δεύτερον, το κράτος παρακρατεί το 25% των εσόδων της ΕΡΤ και το κατευθύνει προς τον κρατικό προϋπολογισμό. Τρίτον, η κυβέρνηση Σαμαρά ήταν εκείνη που διόρισε από το παράθυρο 28 ανθρώπους με μισθό μέχρι και 4.000 ευρώ. Για παράδειγμα, απλοί γραμματείς έπαιρναν 2.000 ευρώ το μήνα. Τα άτομα αυτά διορίστηκαν ως σύμβουλοι ειδικών θεμάτων και κόστιζαν 1.000.000 ευρώ το χρόνο. Η ίδια κυβέρνηση τώρα ισχυρίζεται ότι υπάρχει σπατάλη και διαφθορά. Οι λόγοι του κλεισίματος, λοιπόν, είναι καθαρά πολιτικοί και ιδεολογικοί. Φαίνεται παράδοξο αυτό διότι κατά το παρελθόν ασκήθηκε πολλή κριτική – και εγώ μαζί – στην ΕΡΤ για το γεγονός ότι αποτελούσε ένα εργαλείο προπαγάνδας στην εκάστοτε κυβέρνηση. Αυτό είναι αληθές, όμως η σύγκριση είναι υπέρ της, όταν γίνεται με την ιδιωτική τηλεόραση.

Το αδιέξοδο δεν είναι μόνο τακτικό (του Νίκου Ξυδάκη)

Ο γνωστός δημοσιογράφος Νίκος Ξυδάκης σχολιάζει με το ψύχραιμο "βλέμμα" του την πολιτική κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί μετά την άστοχη κίνηση του πρωθυπουργού να καταργήσει τη δημόσια τηλεόραση.
Το πλαίσιο κινήσεων του αρχηγού της ΝΔ είναι περιορισμένο πλέον και οι σχέσεις του με τους δύο πολιτικούς αρχηγούς που στηρίζουν τη δεξιά πολιτική του τεταμένες, όσο κι αν του δίνει μια κάποια διέξοδο η χθεσινή απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Ας δούμε όμως τι λέει για όλα αυτά ο έγκριτος δημοσιογράφος.

Το αδιέξοδο δεν είναι μόνο τακτικό

Η χθεσινή πολύωρη σύσκεψη των τριών πολιτικών αρχηγών επαναβεβαίωσε τις φυγόκεντρες τάσεις εντός της κυβέρνησης, οι οποίες ελάνθαναν και φανερώθηκαν με το βίαιο κλείσιμο της ΕΡΤ. Η ρήξη απεφεύχθη προσώρας, τουλάχιστον έως την Τετάρτη που θα ξανασυναντηθούν.

Η δελφική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας βοηθά σε αυτή τη φάση να μην αναδειχθεί κανείς νικητής και κανείς ηττημένος, εκτός ίσως της ΕΡΤ όπως την ξέραμε. Ο μεν πρωθυπουργός μπορεί να χρησιμοποιήσει τη δικαστική απόφαση για να διαμορφώσει μια ενδιάμεση πρόταση για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, έτσι ώστε να μην ταπεινωθεί δια της πλήρους αναδιπλώσεως, αλλά και να αφήσει περιθώρια επαναπροσέγγισης στους κυβερνητικούς εταίρους. Οι δε κ. Βενιζέλος και Κουβέλης μπορούν να συνεχίσουν να εμφανίζονται σταθεροί στις θέσεις τους, τόσο για την ΕΡΤ όσο και για τη γενικότερη λειτουργία της συγκυβέρνησης. Άρα χθες έκλεισε τον ενιαύσιο κύκλο της η τρικομματική κυβέρνηση συνεργασίας, που συγκροτήθηκε τον περασμένο Ιούνιο, και την Τετάρτη θα γνωρίζουμε είτε το νέο κυβερνητικό σχήμα είτε τη νέα εκλογική περιπέτεια.