Μετακινώντας χρήμα από τη βάση της πυραμίδας στην κορυφή της

του Joseph Stiglitz 

Τα τελευταία χρόνια, τα μνημονιακά, έχουμε ζήσει στη χώρα μας τη βίαιη αρπαγή εισοδημάτων της μεσαίας και της χαμηλής τάξης, ενώ έχει γίνει γνωστό ότι ένα ποσοστό πολιτών ευρισκόμενο στην κορυφή της οικονομικής πυραμίδας έχει αυξήσει τα κέρδη του. Όμως, δεν πρόκειται για κάτι πρωτοφανές. Έχει αναπτυχθεί - στις ΗΠΑ αρχικά - το σύστημα αυτό κατά το οποίο οι άνθρωποι που δραστηριοποιούνται στον χρηματοπιστωτικό τομέα με τη βοήθεια της πολιτικής εξουσίας καταφέρνουν να μεταφέρουν εισοδήματα από τους πτωχότερους στις δικές τους τσέπες. 
Ο νομπελίστας οικονομολόγος Joseph Stiglitz στο βιβλίο του "Το Τίμημα της Ανισότητας" αναλύει την καταστροφική επίδραση της διογκούμενης ανισότητας ανάμεσα στους πτωχούς και τους πλούσιους στη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, της δικαιοσύνης, αλλά και της ίδιας της οικονομίας των χωρών του δυτικού κόσμου. Από αυτό το βιβλίο διάλεξα ένα χαρακτηριστικό κεφάλαιο που -με τη βοήθεια της εμπειρίας που έχουμε ήδη αποκομίσει- θα μας διευκολύνει αρκετά στην κατανόηση της επιβαλλόμενης από τους δανειστές πολιτικής στη χώρα μας.     

Ο ρόλος του χρηματοπιστωτικού τομέα στην καταλήστευση των πτωχότερων στρωμάτων

Ένας από τους τρόπους με τους οποίους βγάζουν λεφτά όσοι βρίσκονται στην κορυφή της οικονομικής πυραμίδας είναι να εκμεταλλεύονται τη δύναμή τους στην αγορά, καθώς και την πολιτική τους ισχύ προκειμένου να ευνοούνται, να αυξάνουν τα εισοδήματα τους, σε βάρος των υπολοίπων.
Ο χρηματοπιστωτικός τομέας έχει αναπτύξει ειδικές ικανότητες και γνώσεις σε μια μεγάλη γκάμα μορφών προσοδοθηρίας. Ήδη αναφέραμε κάποιες, αλλά υπάρχουν πολλές ακόμα: τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα εκμεταλλεύτηκαν ασυμμετρίες στην πληροφόρηση (πούλησαν χρεόγραφα φτιαγμένα εξαρχής για να βαρέσουν κανόνι, γνωρίζοντας όμως ότι οι αγοραστές δεν το ήξεραν αυτό)• ανέλαβαν υπέρμετρους κινδύνους - με το κράτος να τους ρίχνει σωσίβιο, σπεύδοντας να τα διασώσει και αναλαμβάνοντας τις ζημίες, η δε γνώση του γεγονότος αυτού, παρεμπιπτόντως, τους επιτρέπει να δανείζονται με χαμηλότερα επιτόκια απ’ ό,τι θα μπορούσαν σε άλλη περίπτωση να δανειστούν και πήραν χρήμα από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ με χαμηλά, σχεδόν μηδενικά, επιτόκια.

Φθινοπωρινοί στοχασμοί για την πολιτική κατάσταση

Τις τελευταίες εβδομάδες η κουβέντα περιστρέφεται γύρω από τη δυνατότητα εξασφάλισης από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ 180 βουλευτών που θα ψηφίσουν όποιο πρόσωπο προτείνουν για πρόεδρο δημοκρατίας, προκειμένου να μείνουν νόμιμα στην εξουσία για δυο ακόμα χρόνια, ώστε να φέρουν εις πέρας το έργο που τους έχει ανατεθεί. Την άποψή μου γι'αυτό το θέμα την έχω εκφράσει και είναι η πίστη μου ότι (λαμβάνοντας υπόψη το ποιόν της πλειοψηφίας των βουλευτών, που μοναδικό μέλημά τους έχουν αποδείξει πως είναι ο προσπορισμός όσον το δυνατόν μεγαλύτερου -οικονομικού βασικά- προσωπικού οφέλους) θα καταστεί δυνατή η εξαγορά του απαραίτητου αριθμού βουλευτικών ψήφων (αφού σαν ψήφους τους βλέπουν και οι κυβερνώντες και όχι σαν σκεπτόμενα άτομα, όπως έχει φανεί στις κατά καιρούς ψηφοφορίες εχθρικών προς το λαό νομοσχεδίων), ανεξάρτητα από το πρόσωπο που θα προταθεί για το υπέρτατο -θεωρητικά- πολιτειακό αξίωμα. 
Το πρόσωπο δεν έχει σημασία. Ακόμα και τον μανάβη της γειτονιάς μου να προτείνουν (ο οποίος σημειωτέον είναι αξιολογότατος άνθρωπος με σωστή σκέψη και κρίση, αλλά οπωσδήποτε άγνωστος στο πλατύ κοινό, εξ ού και τον έφερα ως παράδειγμα) θα βρεθούν 180 ...βουλευτές να τον ψηφίσουν, εφόσον θα έχουν πειστεί για τη "χρησιμότητα" της πράξης τους αυτής. Χρησιμότητα για την οποία θα ξημεροβραδιάζονται στα κανάλια, παρέα με τα γνωστά παπαγαλάκια, προκειμένου να μας πείσουν ότι ήταν αναγκαία για να συνεχίζουν να μας σώζουν. Οπότε θεωρώ δύσκολο να μην εξαντλήσει αυτή η φιλογερμανική κυβέρνηση την τετραετία, και αν τούτο δεν συμβεί θα οφείλεται σε άλλους λόγους. Ο καιρός περνάει και θα φανεί αν έχω δίκιο.

Καλωσήλθατε στη Μανίλα ! ή Success Story Manila Style

Τελικά, μήπως δεν είμαστε εμείς το πρώτο πειραματόζωο εφαρμογής "μέτρων σωτηρίας" σαν κι αυτά που βιώνουμε τα τελευταία μνημονιακά χρόνια;
Διαβάζοντας το άρθρο του Ν.Μπογιόπουλου που αναδημοσιεύω πιο κάτω, αισθάνθηκα πως διάβασα το παρόν, αλλά και το μέλλον της χώρας μας στην περίπτωση που συνεχίσουν οι δανειστές να κυβερνούν τη χώρα μας μέσω ιθαγενών υποτακτικών.
Τα ίδια πρόσωπα, οι ίδιοι οργανισμοί και οι ίδιες μέθοδοι με τα ίδια αποτελέσματα βρίσκονται πίσω από κάθε καταστροφή χώρας, για την οποία έχουμε διαβάσει τις τελευταίες δεκαετίες.
Και για όσα περισσότερα παραδείγματα ενημερωνόμαστε, με τόση περισσότερη απαισιοδοξία για την (πραγματική) σωτηρία μας γεμίζουμε. Το Δόγμα του Σοκ σε πλήρη εξέλιξη...

"Σχέδιο Μανίλα" !
Ο κ. Κλάους Ρέγκλινγκ είναι ο επικεφαλής του λεγόμενου «Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης» (EFSF). Ο κ. Ρέγκλινγκ, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Wall Street Journal», ανάμεσα στα άλλα είπε και τα εξής:

α) Ότι δεν αποκλείεται και νέο Μνημόνιο για την Ελλάδα,
β) ότι μετά το δημοσιονομικό τσουνάμι επέρχεται το τσουνάμι των λεγόμενων «διαρθρωτικών αλλαγών» για τις οποίες δεν παρέλειψε να σημειώσει πως θα «είναι εξίσου δυσάρεστες» για τον ελληνικό λαό,
γ) ότι για να φύγει η τρόικα από την Ελλάδα θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το 2016 (και βλέπουμε), και
δ) ότι, παρόλα αυτά, η πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων σε συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ έχει επιτύχει θετικό αποτέλεσμα, που ναι μεν «ο κόσμος δεν το βλέπει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κάνουμε λάθος»…