Ο ενεργειακός πλούτος της Κυπριακής Δημοκρατίας (του Στ.Λυγερού)

Οι έρευνες για κοιτάσματα φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο και τα μέχρι στιγμής αποτελέσματά τους δείχνουν να μπορούν να αλλάξουν τις γεωπολιτικές ισορροπίες σε αυτή την ασταθή περιοχή.
Στο παρακάτω άρθρο του ο κ.Σταύρος Λυγερός περιγράφει κυρίως τις κινήσεις της κυπριακής πλευράς στην αναζήτηση ωφέλιμων οικονομικών λύσεων για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων που βρίσκονται στα όρια της οριοθετημένης από αυτήν ΑΟΖ.
Θα ήταν τολμηρό αν λέγαμε ότι θα μπορούσε η ελληνική πλευρά να συνεργαστεί με ουσιαστικό τρόπο με την κυπριακή ή και να διδαχτεί από τις κινήσεις της, εφόσον η παρούσα κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι ούτε ιδέες έχει ούτε πρωτοβουλίες μπορεί να αναπτύξει έχοντας συνηθίσει να εκτελεί απλώς τις εντολές των γερμανών. Αλλά ευελπιστούμε, ότι κατά την περίοδο που θα είμαστε σε θέση να εκμεταλλευτούμε τα δικά μας κοιτάσματα, θα υπάρχει κάποια κυβέρνηση που θα ενεργεί αποκλειστικά προς το συμφέρον των ελλήνων πολιτών. Μόνο να ελπίζουμε μπορούμε αυτή τη στιγμή!


 Ο ενεργειακός πλούτος της Κυπριακής Δημοκρατίας και το Κυπριακό

Μπορεί η Λευκωσία να κρατάει ανοικτές στο τραπέζι όλες τις επιλογές όσον αφορά τον τρόπο διοχέτευσης του κυπριακού φυσικού αερίου στην αγορά, αλλά ήδη προσανατολίζεται να το εξάγει στην Αίγυπτο και στην Ιορδανία.  
Η πρόσφατη έγκριση από τις δύο πλευρές της κυπρο-αιγυπτιακής συμφωνίας για συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων που βρίσκονται στη γραμμή οριοθέτησης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) των δύο χωρών (υπεγράφη στις 13 Δεκεμβρίου 2013) αποτελεί ένα πρόσθετο βήμα για την ανάπτυξη της μεταξύ τους συνεργασίας κι όχι μόνο στον ενεργειακό τομέα. 
Η προ ημερών δεύτερη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας Βενιζέλου, Κύπρου Κασουλίδη και Αιγύπτου Σούκρι στο περιθώριο της γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη επιβεβαίωσε την αλλαγή των γεωπολιτικών ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Αίγυπτος του προέδρου Σίσι βρίσκεται σε ανοικτή ρήξη με την Τουρκία του Ερντογάν, γεγονός που εκ των πραγμάτων ωθεί την πρώτη προς την πλευρά της Αθήνας και της Λευκωσίας. Το ίδιο σε γενικές γραμμές είχε συμβεί και με το Ισραήλ, αν και μία σημαντική πτέρυγα της ισραηλινής πολιτικής ελίτ δεν έχει παραιτηθεί από την προσπάθεια να γεφυρώσει το ρήγμα με την Άγκυρα.

Απάντηση στο άρθρο του Στ.Λυγερού "Ένας άλλος δρόμος"

Την περασμένη Παρασκευή (14-2-2014) αναδημοσίευσα από τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ - όπως κάνω σχεδόν κάθε Παρασκευή - άρθρο του κ.Στ.Λυγερού με τίτλο "Ένας άλλος δρόμος", το οποίο σε αυτή την περίπτωση αναφερόταν σε προτάσεις του σχετικές με την επίλυση του Κυπριακού. Τις προτάσεις αυτές δεν σχολίασα, καθώς δεν θεωρώ ότι είμαι ειδικός στο θέμα, αντίθετα από τον κ.Στ.Λυγερό που έχει εκδώσει και σχετικά βιβλία.
Σήμερα έλαβα με mail από την κα Φανούλα Αργυρού από το Λονδίνο (προφανώς Κυπρία, υπογράφει ως ερευνήτρια/συγγραφεύς) ένα άρθρο της, με το οποίο απαντάει στο εν λόγω άρθρο. Αν και περιέχει κάποιους χαρακτηρισμούς που θα μπορούσαν να θεωρηθούν προσβλητικοί για τον τακτικά φιλοξενούμενο σε αυτό το blog αρθρογράφο, τις απόψεις του οποίου, ως γνωστόν, εκτιμώ και σέβομαι σε μεγάλο βαθμό, αποφάσισα να δημοσιεύσω το άρθρο της κας Αργυρού, επειδή πιστεύω πως από ένα διάλογο, στον οποίο κατατίθενται εκατέρωθεν επιχειρήματα μόνο καλό μπορεί να προκύψει.
Πάντως, έχω να παρατηρήσω, ως αναγνώστης των δυο άρθρων, ότι μόνο στο άρθρο του κ.Στ.Λυγερού βλέπω προτάσεις για την επίλυση του Κυπριακού (και μπορώ να φανταστώ το σχόλιο της κας Αργυρού σε αυτή την παρατήρησή μου).

Ακολουθεί το άρθρο της κας Φ.Αργυρού:

Αναγνώριση με δύο κράτη – να βοηθηθεί η Τουρκία!

Πρόσφατα δημοσιεύθηκαν δύο άρθρο του δημοσιογράφου Σταύρου Λυγερού. Το ένα το είδαμε στην ιστοσελίδα www.mignatiou.com  με τίτλο «Ξανασερβίρουν το σχέδιο Ανάν» 17.2.2014 και το άλλο στην ιστοσελίδα www.pitagorasamios.blogspot.gr  14.2.2014 με τίτλο « Ένας άλλος δρόμος». Το αξιοπρόσεκτο όμως στην περίπτωση του «άλλου δρόμου», είναι ότι ο συγγραφέας πράγματι πιάνει ... άλλο δρόμο και  σερβίρει κλείσιμο του Κυπριακού στη βάση διχοτομικής διευθέτησης «δύο κρατών» μέσω «βελούδινου ημιδιαζυγίου».

Εκ προοιμίου τέτοιες προτάσεις βοηθούν την Τουρκία. Καταδικάζουν τα ανθρώπινα μας δικαιώματα και παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο. Το Κυπριακό είναι θέμα εισβολής και συνεχιζόμενης βάρβαρης κατοχής και καταπάτησης θεμελιωδών αρχών και ας μην το ξεχνούν οι διάφοροι «Λυγεροί» με τις προτάσεις τους. Τέτοια θέλουν να ακούν Τουρκία και οι πάτρωνές της. Συνταγές δουλοπρεπούς υποταγής προσφέροντάς της γή, ύδωρ και αέριο. Το αίμα το θυσιάσαμε το 1974...

Κυπριακό: Ένας άλλος δρόμος (του Σταύρου Λυγερού)

Άλλη μια προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού ξεκινάει, και αυτή τη φορά οι αισιόδοξες φωνές μοιάζουν να είναι περισσότερες. Έχουν δίκιο όμως;
Κατά πάσα πιθανότητα το νέο σχέδιο θα είναι χειρότερο από το απορριφθέν το 2004 σχέδιο Ανάν, εφόσον η Κύπρος βρίσκεται σήμερα σε κατά πολύ δυσμενέστερη θέση από τότε. 
Φυσικά, οι συνομιλίες δεν θα γίνουν μόνο ανάμεσα στις δυο κυπριακές κοινότητες, αλλά αυτό μπορεί να θεωρηθεί θετικό; Αφού μάλιστα, εκτός των άλλων, θα ανακατευτούν και οι Γερμανοί;
Ας αφήσουμε όμως κάποιον πολύ περισσότερο ειδικό, τον κ.Σταύρο Λυγερό, να μας περιγράψει την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και να κάνει τις δικές του προτάσεις.

Ένας άλλος δρόμος

Η επικείμενη κοινή ανακοίνωση των Αναστασιάδη και Έρογλου για την έναρξη των διαπραγματεύσεων επιβεβαιώνει με τα όσα προβλέπει για τη συνταγματική πτυχή, ότι το μόνο που οι Ελληνοκύπριοι μπορούν να περιμένουν από τη Γραμματεία του ΟΗΕ είναι σχέδια τύπου Ανάν. Στα σχεδόν σαράντα χρόνια των συνομιλιών σταδιακά και υπό τον τίτλο «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία» έχει παγιωθεί ένα «διαπραγματευτικό κεκτημένο» που οδηγεί σε παραλλαγές της ίδιας εκτρωματικής λύσης. Η συμβίωση των δύο κοινοτήτων έχει νόημα μόνο με όρους πραγματικής ομοσπονδίας χωρίς εσωτερικούς φραγμούς και παρεμβατικά δικαιώματα. Τόσο η Άγκυρα όσο και οι Τουρκοκύπριοι όμως δεν επιθυμούν τέτοιο γάμο, γεγονός που καθιστά το ενδεχόμενο αυτό μη ρεαλιστικό.

Για να προσανατολιστεί η διαπραγματευτική διαδικασία προς μια βιώσιμη λύση, που να ανταποκρίνεται με ρεαλισμό στις υφιστάμενες συνθήκες, πρέπει να υπάρξει μια στρατηγική αναθεώρηση. Κριτήριό της πρέπει να είναι η συλλογική ασφάλεια και ευημερία του κυπριακού Ελληνισμού, ο οποίος στο δημοψήφισμα του 2004 ψήφισε στο συντριπτικό 76% «Όχι» για λόγους αυτοσυντήρησης. Με δεδομένο όμως το συσχετισμό δυνάμεων στο νησί, για να είναι πολιτικά ρεαλιστική μια νέα προσέγγιση πρέπει να εκκινεί από τις βασικές επιδιώξεις των δύο πλευρών.