Offshore: Όλα όσα ξέρετε κι όσα δεν ξέρετε

Υπάρχουν μερικές καταστάσεις που είναι γνωστές σε όλους, που ο ρόλος τους είναι κομβικός στην παγκόσμια οικονομία και είναι απαραίτητος στην αποφυγή πληρωμής φόρων από εκείνους ακριβώς που έχουν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν σε αυτή την υποχρέωση, αλλά κανείς από αυτούς που θα μπορούσαν δεν ασχολείται με την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Ίσως, ή μάλλον είναι σίγουρο ότι ο λόγος είναι ότι αυτοί ακριβώς που θα μπορούσαν είναι που επωφελούνται περισσότερο από τη διαιώνιση αυτής της κατάστασης. Αναφέρομαι φυσικά στα offshore κέντρα που είναι διασκορπισμένα σε πολλές μεριές του πλανήτη και βοηθούν αυτούς που διαθέτουν τον πλούτο να μη συνεισφέρουν σχεδόν τίποτα στα φορολογικά έσοδα των κρατών των οποίων υποτίθεται ότι είναι πολίτες.

Οπωσδήποτε ξέρετε αρκετά γι'αυτό το θέμα, αλλά το παρακάτω άρθρο σίγουρα θα σας διαφωτίσει και για πτυχές που δεν γνωρίζετε, όπως έγινε και με μένα. Είναι λίγο εκτεταμένο αλλά εξαιρετικά διαφωτιστικό.

Η ΑΟΡΑΤΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ OFFSHORE

Μια αθέατη αυτοκρατορία, αχανής και οικονομικά πανί­σχυρη, που επηρεάζει την Παγκόσμια Οικονομία, την Πο­λιτική, ελέγχει κυβερνήσεις και, σε μεγάλο βαθμό, την καθημερινότητά μας. Ένας ολόκληρος κόσμος έντεχνα κρυμ­μένος μέσα στον κόσμο μας: ο κόσμος των υπεράκτιων ή εξωχώριων (offshore) κέντρων. Περισσότερο από το μισό παγκό­σμιο εμπόριο εκτιμάται πως περνάει, τουλάχιστον στα χαρτιά, μέσα από τους λεγόμενους «φορολογικούς παραδείσους». Πάνω από το μισό των τραπεζικών στοιχείων ενεργητικού και το 1/3 των άμε­σων ξένων επενδύσεων από πολυε­θνικές εταιρίες περνούν μέσα από τα offshore κέντρα. Περίπου το 85% των διεθνών τραπεζικών ερ­γασιών και της έκδοσης ομολόγων διεξάγεται σε μια υπεράκτια ζώνη άνευ εθνικότητας, της λεγόμενης Ευρωαγοράς (καμιά σχέση με τη «Ζώνη του Ευρώ»).
Το ΔΝΤ εκτιμούσε το 2010 πως η συνολική αξία του ενεργητικού μόνο των μικρών νησιωτικών χρηματοπιστωτικών κέντρων, όπου εδρεύουν οι offshore, ανέρχονται συνολικά σε 18 τρισ. δολά­ρια, δηλαδή ίσο με το 1/3 του παγκόσμιου ΑΕΠ! Κι αυτό, σύμ­φωνα με το ΔΝΤ, αποτελούσε μάλλον... υποεκτίμηση. Αυτή η τεράστια δύναμη έχει πολλά κέντρα, αλλά όμως μία πραγμα­τική πρωτεύουσα: το Σίτι του Λονδίνου. Και ήταν αυτή η δύ­ναμη που συνέβαλε καθοριστικά, ώστε να γείρει τελικά η πλά­στιγγα υπέρ του Brexit στο πρόσφατο δημοψήφισμα, που θα οδηγήσει τη Μεγάλη Βρετανία εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα μετατρέψει την 5η Οικονομία στον κόσμο σ’ έναν μεγάλο«φορολογικό παράδεισο», με εταιρική φορολογία μόλις 15%.

"Μα νόμιζα πως τους φόρους τους πλήρωναν μόνον οι φτω­χοί!", είχε δηλώσει με αφοπλιστική ειλικρίνεια η Νεοϋορκέζα πολυεκατομμυριούχος Leona Helmsley, όταν συνελήφθη για φοροδια­φυγή. Μια από τις σπάνιες περι­πτώσεις, κατά τις οποίες ζάπλουτοι Αμερικανοί συλλαμβάνονται για φοροδιαφυγή, καθώς οι περισσότε­ροι έχουν ήδη βρει νομικά και λο­γιστικά τεχνάσματα για να παρκά­ρουν τα λεφτά τους σε «φορολογι­κούς παραδείσους». Τι είναι, όμως, αυτοί οι περιβόητοι «φορολογικοί παράδεισοι», που κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους, ενώ αφήνουν στους υπόλοιπους να πληρώσουν το λογαριασμό;