Τελικά οι οίκοι αξιολόγησης κάνουν καλό ή κακό, αν λάβουμε υπόψη τον τρόπο που είθισται να λειτουργούν;
Διαβάζοντας το παρακάτω 2ο μέρος της αναφοράς μας στους οίκους αξιολόγησης τείνουμε να συμπεράνουμε ότι περισσότερο κάνουν ζημιά παρά οφελούν τις εθνικές ή/και οικονομικές οντότητες που αξιολογούν, άρα και γενικότερα τις οικονομικές δραστηριότητες. Οπότε καθίσταται αναγκαία η διαφοροποίηση των κανόνων με βάση τους οποίους λειτουργούν.
Τέσσερα είναι τα κυριότερα ζητήματα, που δημιούργησαν αμφιβολίες σχετικά με την αξιοπιστία των οίκων αξιολόγησης. Το ολιγοπώλιο των αξιολογητών, η έλλειψη ανεξαρτησίας, η έλλειψη προβλεψιμότητας και η πρόκληση δυσμενών επιπτώσεων. Ειδικότερα,
Ι. Οι οίκοι αξιολόγησης Moody’s, Standard & Poor’s και Fitch κατέχουν περίπου το 90% της παγκόσμιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, με τους δύο πρώτους να μοιράζονται περίπου το 80%. Ο έλεγχος της αγοράς, ουσιαστικά, από δύο οίκους αξιολόγησης ευδοκίμησε από κανονιστικό πλαίσιο των Η.Π.Α. (NRSRO) που παρήγαγε μείωση του ανταγωνισμού και κατ’ ακολουθία, τη μείωση της αποτελεσματικότητας και αξιοπιστίας των οίκων. Η διάρρηξη αυτής της ολιγοπωλιακής κατάστασης αποτελεί νομοθετικό στόχο των Η.Π.Α. και της Ε.Ε., όπως κατωτέρω εκτίθεται.
Διαβάζοντας το παρακάτω 2ο μέρος της αναφοράς μας στους οίκους αξιολόγησης τείνουμε να συμπεράνουμε ότι περισσότερο κάνουν ζημιά παρά οφελούν τις εθνικές ή/και οικονομικές οντότητες που αξιολογούν, άρα και γενικότερα τις οικονομικές δραστηριότητες. Οπότε καθίσταται αναγκαία η διαφοροποίηση των κανόνων με βάση τους οποίους λειτουργούν.
Τέσσερα είναι τα κυριότερα ζητήματα, που δημιούργησαν αμφιβολίες σχετικά με την αξιοπιστία των οίκων αξιολόγησης. Το ολιγοπώλιο των αξιολογητών, η έλλειψη ανεξαρτησίας, η έλλειψη προβλεψιμότητας και η πρόκληση δυσμενών επιπτώσεων. Ειδικότερα,
Ι. Οι οίκοι αξιολόγησης Moody’s, Standard & Poor’s και Fitch κατέχουν περίπου το 90% της παγκόσμιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, με τους δύο πρώτους να μοιράζονται περίπου το 80%. Ο έλεγχος της αγοράς, ουσιαστικά, από δύο οίκους αξιολόγησης ευδοκίμησε από κανονιστικό πλαίσιο των Η.Π.Α. (NRSRO) που παρήγαγε μείωση του ανταγωνισμού και κατ’ ακολουθία, τη μείωση της αποτελεσματικότητας και αξιοπιστίας των οίκων. Η διάρρηξη αυτής της ολιγοπωλιακής κατάστασης αποτελεί νομοθετικό στόχο των Η.Π.Α. και της Ε.Ε., όπως κατωτέρω εκτίθεται.
