Πως να τιμήσεις μια δημοσιογράφο που ξεχώριζε θετικά στον κόσμο των ελληνικών ΜΜΕ, σε μια εποχή που προβάλλεται ό,τι χειρότερο υπάρχει στον κλάδο τους; μια δημοσιογράφο που έγραφε σαν να φώναζε "δεν είμαστε όλοι πουλημένοι, υπάρχουμε κι εμείς, οι δημοσιογράφοι που τιμούμε και υπηρετούμε αυτό που κάνουμε, γιατί πρέπει η δημοσιογραφία να είναι λειτούργημα";
Ποιός άλλος τρόπος υπάρχει από το να αναδημοσιεύσεις κάποιο από τα γραπτά της στην εφημερίδα που υπηρέτησε τόσα χρόνια, ίσως και γιατί αυτή η εφημερίδα είχε όνομα αυτό το οποίο είχε ορκιστεί να υπηρετεί, την ελευθεροτυπία.
Διάλεξα λοιπόν ένα κείμενο. Δεν το επεδίωξα, αλλά αναφέρεται στο συνήθη ύποπτο, στον πολιτικό που όποιος δημοσιογράφος ψάχνει για κάτι ύποπτο πέφτει επάνω του. Σύμπτωση;
Οι νέοι δημοσιογράφοι που ξεκινάνε με αγνές προθέσεις ας έχουν για παράδειγμα, για οδηγό, εκείνη που θαύμαζαν όλοι οι έντιμοι συνάδελφοί της την ΑΡΙΣΤΕΑ ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΥ.
Τέσσερα ζητήματα από μια πλάγια απάντηση
(δημοσιεύτηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στις 8/12/2011)
Ο «μελλοντικός πρωθυπουργός» προτίμησε να υποδυθεί το λογιστή, τον ελεγκτή, τον τραπεζίτη, το σύμβουλο έκδοσης, το δικολάβο κ.ά., αντί να απαντήσει στο ερώτημα που έθεσε προχθές στη Βουλή ο Απόστολος Κακλαμάνης σχετικά με το ποιος θα ωφεληθεί αν κλείσει η «Ελευθεροτυπία».
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, αναφερόμενος στο χθεσινό δημοσίευμα της «Ε», με τίτλο «Οι τράπεζες αποφασίζουν ποια ΜΜΕ θα μείνουν», διέθεσε σαράντα γραμμές για μια ανακοίνωση στην οποία:
Ποιός άλλος τρόπος υπάρχει από το να αναδημοσιεύσεις κάποιο από τα γραπτά της στην εφημερίδα που υπηρέτησε τόσα χρόνια, ίσως και γιατί αυτή η εφημερίδα είχε όνομα αυτό το οποίο είχε ορκιστεί να υπηρετεί, την ελευθεροτυπία.
Διάλεξα λοιπόν ένα κείμενο. Δεν το επεδίωξα, αλλά αναφέρεται στο συνήθη ύποπτο, στον πολιτικό που όποιος δημοσιογράφος ψάχνει για κάτι ύποπτο πέφτει επάνω του. Σύμπτωση;
Οι νέοι δημοσιογράφοι που ξεκινάνε με αγνές προθέσεις ας έχουν για παράδειγμα, για οδηγό, εκείνη που θαύμαζαν όλοι οι έντιμοι συνάδελφοί της την ΑΡΙΣΤΕΑ ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΥ.
Τέσσερα ζητήματα από μια πλάγια απάντηση
(δημοσιεύτηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στις 8/12/2011)
Ο «μελλοντικός πρωθυπουργός» προτίμησε να υποδυθεί το λογιστή, τον ελεγκτή, τον τραπεζίτη, το σύμβουλο έκδοσης, το δικολάβο κ.ά., αντί να απαντήσει στο ερώτημα που έθεσε προχθές στη Βουλή ο Απόστολος Κακλαμάνης σχετικά με το ποιος θα ωφεληθεί αν κλείσει η «Ελευθεροτυπία».
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, αναφερόμενος στο χθεσινό δημοσίευμα της «Ε», με τίτλο «Οι τράπεζες αποφασίζουν ποια ΜΜΕ θα μείνουν», διέθεσε σαράντα γραμμές για μια ανακοίνωση στην οποία:
ΠΡΩΤΟΝ: Ενώ αναφέρει ότι η
εποπτεία των τραπεζών ασκείται από την ΤτΕ και όχι από την κυβέρνηση, σχεδόν
μέμφεται την «Ελευθεροτυπία» γιατί δεν πέρασε από τον «πάγκο του» να του
ζητήσει «να ασκήσει οποιαδήποτε αρμοδιότητα σε σχέση με συγκεκριμένες
τράπεζες». Δηλαδή να γίνει τραπεζονόμος ο κ. Βενιζέλος; Και μάλιστα παρά το
νόμο;
Εξ όσων γνωρίζουμε, η πολιτική
ασκεί την υψηλή εποπτεία στο τραπεζικό σύστημα, νομοθετεί, μεριμνά για τη
συστημική ευστάθεια του τραπεζικού συστήματος. Η μόνη περίπτωση άμεσης εμπλοκής
στη διοίκηση και διαχείριση τραπεζών αφορά τις κρατικές τράπεζες.
Ας μας ενημερώσει επακριβώς ο κ.
Βενιζέλος πόσα κρατικά κεφάλαια έχουν διοχετευθεί στις τράπεζες, για να
ξεκαθαριστεί αν αυτές ανήκουν σε ιδιώτες ή στο λαό και ποιοι κάνουν τελικά
παιχνίδι... στις πλάτες εργαζομένων και επιχειρήσεων.
