Ο Βαρουφάκης κι ο Σόιμπλε το ξέρουν! Εσείς;

Για μια χειροτέρευση της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα μέσα στους επόμενους έξι μήνες, εξαιτίας των όρων που επέβαλαν στη χώρα οι πιστωτές υπό τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, "ο οποίος γνωρίζει ότι αυτό το πρόγραμμα είναι καταδικασμένο να αποτύχει", προειδοποίησε ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης μιλώντας στη Βιέννη σε Αυστριακούς δημοσιογράφους. 
Μόνο ο Σόιμπλε το ξέρει; Κι ένας πρωτοετής φοιτητής οικονομικών καταλαβαίνει ότι το μνημόνιο δεν έχει φτιαχτεί για να βοηθήσει τη χώρα να ξεπεράσει την ύφεση. Το αντίθετο! Άλλωστε αποτελεί συνέχεια - και μάλλον ολοκλήρωση - της καταστροφής που προκάλεσαν οι μνημονιακές πολιτικές που μας επιβλήθηκαν - από τους γερμανούς βασικά - με τιμωρητική διάθεση, όπως έχουν δηλώσει οι ίδιοι αρκετές φορές, παρόλο που στη χώρα μας ξεχνάμε τέτοιες δηλώσεις γρήγορα. 

Η επίθεση της Ευρώπης στην ελληνική δημοκρατία (του Joseph E. Stiglitz)

Στο προηγούμενο σημείωμα είχα αναδημοσιεύσει την άποψη του Paul Krugman για το θέμα που μας απασχολεί, δηλαδή τις σχέσεις της χώρας μας με την πλευρά των δανειστών.
Σήμερα ας διαβάσουμε την άποψη για το δημοψήφισμα που έχει προκηρυχθεί για την Κυριακή ενός άλλου νομπελίστα οικονομολόγου του Joseph E. Stiglitz. Δυστυχώς, είναι αναγκαία η παράθεση ψύχραιμων και έγκυρων φωνών, προκειμένου να ενημερωνόμαστε σωστά, αφού από τα κανάλια παρελαύνουν συνεχώς οι ίδιοι τηλεοικονομολόγοι συγκεκριμένων απόψεων που εξυπηρετούν συμφέροντα που ελάχιστα σχετίζονται με τα συμφέροντα των απλών πολιτών. 

Η συνεχώς αυξανόμενη αντιπαράθεση και πικρία στο εσωτερικό της Ευρώπης μπορεί να φαίνεται στους τρίτους, ως ένα αναπόφευκτο αποτέλεσμα του πικρού φινάλε του παιχνιδιού ανάμεσα στην Ελλάδα και τους δανειστές. Στην πραγματικότητα, οι ευρωπαίοι ηγέτες έχουν ήδη ξεκινήσει να αποκαλύπτουν την πραγματική φύση της συνεχιζόμενης διαμάχης σχετικά με το χρέος,  και η απάντηση δεν είναι ευχάριστη: το διακύβευμα είναι τελικά η ισχύς και η δημοκρατία πολύ περισσότερο από το χρήμα και την οικονομία.
Οπωσδήποτε, τα οικονομικά μέτρα που κρύβονται πίσω από το πρόγραμμα της Τρόικα (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) και τα οποία επιβλήθηκαν στην Ελλάδα πέντε χρόνια πριν, υπήρξαν ακραία, οδηγώντας σε μια ύφεση της τάξης του 25% στο ΑΕΠ της χώρας. Δε μπορώ να σκεφτώ μια παρόμοια περίπτωση λιτότητας που να έχει οδηγήσει σε τέτοιες καταστροφικές συνέπειες: Για παράδειγμα, το ποσοστό της νεανικής ανεργίας στην Ελλάδα ξεπερνά σήμερα το 60%.
Είναι εντυπωσιακό ότι η Τρόικα έχει αρνηθεί να αποδεχτεί την ευθύνη για ο,τιδήποτε από αυτά ή να παραδεχτεί το πόσο εσφαλμένες υπήρξαν οι προβλέψεις της και πόσο εσφαλμένα αυτά τα μοντέλα. Αλλά αυτό που είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό, είναι ότι οι ευρωπαίοι δεν έχουν ακόμη μάθει κάτι σχετικά. Η Τρόικα ακόμη απαιτεί η Ελλάδα να πετύχει ένα πρωτογενές πλεόνασμα (εξαιρουμένων των πληρωμών τόκων) της τάξεως του 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2018.

Το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα στην Le Monde

Αν και αποφεύγω, όσο είναι δυνατόν, την ανάρτηση άρθρων εν ενεργεία πολιτικών, αυτή τη φορά θα αναδημοσιεύσω το άρθρο του πρωθυπουργού στη Le Monde, το οποίο φαίνεται πως αναζητούν οι αναγνώστες αυτού του blog, αφού άλλωστε αναφέρεται σε θέματα και γεγονότα που περιλαμβάνονται συχνά σε άρθρα που έχουν αναρτηθεί κατά το πρόσφατο παρελθόν σε αυτό το χώρο.

Η Ευρώπη βρίσκεται σε σταυροδρόμι

Στις 25 του περασμένου Γενάρη ο ελληνικός λαός πήρε μια γενναία απόφαση. Τόλμησε να αμφισβητήσει το μονόδρομο της σκληρής λιτότητας του μνημονίου και να επιδιώξει μια νέα συμφωνία. Μια νέα συμφωνία που επιτρέπει στην Ελλάδα να επιστρέψει στην ανάπτυξη εντός του ευρώ με ένα οικονομικό πρόγραμμα βιώσιμο, χωρίς τα λάθη του παρελθόντος.
Αυτά τα λάθη, άλλωστε, τα πλήρωσε ακριβά ο ελληνικός λαός, αφού μέσα σε πέντε χρόνια η ανεργία σκαρφάλωσε στο 28% (60% για τους νέους), το μέσο εισόδημα μειώθηκε κατά 40%, ενώ η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, έγινε η χώρα της Ε.Ε. με τον υψηλότερο δείκτη κοινωνικής ανισότητας.
Και το χειρότερο: Το πρόγραμμα αυτό, παρά τα βαρύτατα πλήγματα στον κοινωνικό ιστό, δεν πέτυχε την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε από το 124% στο 180% του ΑΕΠ, η ελληνική οικονομία -παρά τις βαριές θυσίες του λαού της- παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα κλίμα διαρκούς αβεβαιότητας, που γεννούν οι ανέφικτοι στόχοι δημοσιονομικής εξισορρόπησης που την υποχρεώνουν να πορεύεται σε έναν φαύλο κύκλο λιτότητας και ύφεσης.

Απτόητοι συνεχίζουν την πορεία προς τον γκρεμό (του Σταύρου Λυγερού)

Για μια ακόμα φορά, στην εβδομαδιαία ανασκόπηση αυτών που συμβαίνουν στη χώρα μας και που αναδημοσιεύουμε σε αυτό το blog, ο κ.Στ.Λυγερός παρουσιάζει μια ρεαλιστική εικόνα των γεγονότων, σε αντιδιαστολή με την εικόνα που προσπαθούν να πλασάρουν κυρίως κάθε βράδυ, τα ελεγχόμενα από την κυβέρνηση και τους ξένους εντολοδότες της MME.
Πολλοί αναρωτώνται σε ποιούς απευθύνονται οι ιθαγενείς ινστρούχτορες κάθε βράδυ από τα δελτία ειδήσεων, αν δηλαδή υπάρχουν έλληνες πολίτες που πείθονται από όλη αυτή τη φτηνή προπαγάνδα. Φυσικά υπάρχουν! Αν δεν υπήρχαν αγοραστές δεν θα υπήρχαν και πωλητές πλαστής πραγματικότητας...

Απτόητοι συνεχίζουν την πορεία προς τον γκρεμό

Όπως αναμενόταν, η κυβέρνη­ση Σαμαρά συμφώνη­σε με την τρόικα για τις επόμενες κινήσεις στο πλαίσιο του Μνη­μονίου. Τμηματικά και πετσοκομμένη, η δό­ση θα καταβληθεί. Τί­ποτα, όμως, δεν πείθει ότι η ελληνική οικονομία εισέρχεται σε φάση σταθερο­ποίησης. Αντιθέτως, ακόμα και οι «προστάτες» μας ομολογούν ότι το πρόγραμ­μα κινδυνεύει με ναυάγιο. Στην πραγμα­τικότητα, το ναυάγιο έχει συντελεστεί.

Λόγω και της κρίσης στην Αίγυπτο και στην Τουρκία, μάλιστα, η φετινή τουρι­στική κίνηση είναι σημαντικά αυξημένη. Αυτό σημαίνει ότι η ασφυκτιώσα αγορά θα πάρει μια ανάσα. Κατά πάσα πιθανό­τητα, λοιπόν, η κυβέρνηση θα φτάσει στις γερμανικές εκλογές του Σεπτεμ­βρίου. Έχοντας βάλει όλα τα αβγά του στο γερμανικό καλάθι, ο Σαμαράς ελπί­ζει ότι μετά την αναμενόμενη νίκη της, η Μέρκελ θα ανάψει το «πράσινο φως» για το «κούρεμα» και του ελληνικού χρέους που βρίσκεται στα χέρια των χωρών- μελών της Ευρωζώνης και της ΕΚΤ.

Η προϋπόθεση να υπάρχει πρωτογε­νές πλεόνασμα δεν είναι ανυπέρβλητο εμπόδιο. Συνεχίζοντας την παράδοση των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, η σημερινή κυβέρνηση, παρά τις αντίθετες υποσχέσεις της, παρατείνει τη μερική στάση πληρωμών στο εσωτε­ρικό, γεγονός που μάλλον θα της επιτρέ­ψει να εμφανίσει πλασματικό πρωτογε­νές πλεόνασμα.