Άδοξο τέλος για τη "λίστα Λαγκάρντ"

Όχι πως αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι δεν αντιμετωπίστηκε η λίστα Λαγκάρντ με τέτοιο τρόπο που θα μπορούσε να αποκομίσει οφέλη το ελληνικό κράτος. Όταν πιθανοί στόχοι είναι τα μέλη της ολιγαρχίας που ωφελούνται και από το μνημονιακό καθεστώς και που πιθανότατα βρίσκονται πίσω από την υπαγόρευση των περισσότερων αντεργατικών νόμων που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια, δεν περίμενε κάποιος ενημερωμένος πολίτης να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα από την όποια έρευνα γινόταν στα ονόματα που περιελάμβανε η περιβόητη λίστα.
Τις τελευταίες μέρες βρίσκεται πάλι στο προσκήνιο ο σχετικός έλεγχος και γι'αυτό ασχολούμαστε για μια ακόμα φορά με τις (δήθεν;) έρευνες που γίνονται από τις "αρμόδιες" αρχές αναδημοσιεύοντας ένα άρθρο που καταλήγει με ενέργειες που θα έπρεπε και θα μπορούσαν να έχουν γίνει.

Άδοξο τέλος για τη "λίστα Λαγκάρντ"
(του Κωστή Χρ.Πλάντζου)
 
Τρικλοποδιά στις έρευνες των διωκτικών Αρχών για τη «λίστα Λαγκάρντ» φαίνεται πως έβαζαν τελικά οι επικεφαλής των ελέγχων που χειρίζονται την υπόθεση στη χώρα μας εδώ και δυόμισι χρόνια. Είτε από αμέλεια και αδράνεια είτε μεθοδικά και προσχεδιασμένα, οι αρμόδιοι που είχαν στα χέρια τους τη λίστα «πέτυχαν» να χαθεί χρόνος σε έρευνες που δεν οδηγούσαν πουθενά. Φόρτωσαν τον ελεγκτικό μηχανισμό με έναν τεράστιο όγκο στοιχείων προκειμένου να αναλώνεται σε έρευνες για εκατομμύρια τραπεζικές συναλλαγές κεφαλαίων που διακινήθηκαν από τράπεζα σε τράπεζα και μέχρι την Ελβετία ή και τη Σιγκαπούρη, από τις οποίες γνώριζαν ότι δεν μπορούσε να αποκαλυφθεί ποτέ το οτιδήποτε.
Πίσω από μεγαλοστομίες ότι δήθεν «βρισκόμαστε στα ίχνη των φοροφυγάδων», πολλοί βολεύονταν ώστε να μην κινείται τα παραμικρό, έως ότου τα πράγματα φτάσουν κάποια στιγμή στο απροχώρητο κι οι έρευνες καταρρεύσουν, για να βγουν λάδι εντέλει οι ελεγχόμενοι - επώνυμοι και μη. Κι αυτό τελικά συνέβη, όπως όλα δείχνουν.

Ο Γ. Βαρουφάκης στο HOT DOC για το "Διαρκές Σύνδρομο Παπακωνσταντίνου"

Στο τελευταίο τεύχος του ΗΟΤ DOC ο Γ.Βαρουφάκης ασχολείται με το θέμα του Παπακωνσταντίνου και της γνωστής λίστας με το ιδιαίτερο πνεύμα που συνηθίζει να προσεγγίζει κάθε θέμα και που τον έχει κάνει τόσο εύληπτο από το ευρύ κοινό. Χρησιμοποιώντας και λίγο σκωπτικό ύφος ειρωνεύεται δικαιολογημένα την κυβέρνηση, που ξεφεύγοντας για λίγο από το σύνδρομο της επόμενης δόσης, βρίσκει εξιλαστήριο θύμα έναν από τους πρωτεργάτες της πολιτικής που η ίδια ακολουθεί τόσο φανατικά.

Διαρκές σύνδρομο Παπακωνσταντίνου

Όταν το Hot Doc ξεκινούσε, επέλεξα να αφιερώσω το άρθρο που θα έγραφα για το πρώτο τεύχος του στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, τον οποίο περιέγραψα (μεταξύ άλλων) ως την «Εκδίκηση των Δεινόσαυρων» (δηλαδή, την εκδίκηση των γηραιών Καραμανλή- Παπανδρέου-Μητσοτάκη απέναντι σε όλους όσοι, παλαιότερα, ζητούσαν την αντικατάστασή τους από «νέους» και «άφθαρτους» ανθρώπους).

Μερικούς μήνες μετά, το Hot Doc έγινε γνωστό παγκοσμίως δημοσι­οποιώντας τη Λίστα Λαγκάρντ, μια μνη­μειώδης συνεισφορά στην ελπίδα ότι η ελληνική δημοσιογραφία μπορεί να ταρά­ξει τα λιμνάζοντα ύδατα της εγχώριας ολιγαρχίας. Αποτέλεσμα εκείνης της δημοσίευσης ήταν να εξαναγκαστεί η ολι­γαρχία να «δώσει» τον κ. Παπακωνστα­ντίνου βορά στα μαινόμενα πλήθη. Τώρα, στο σημερινό τεύχος, ήρθε η ώρα να υπε­ρασπιστώ τον «επικίνδυνα ανόητο» (όπως τον χαρακτήρισα στο πρώτο τεύ­χος του Hot Doc) τ. υπουργό - μια «υπε­ράσπιση» που ο ίδιος, βεβαίως, δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση να του προσφέρω.

Greece's Rotten Oligarchy: Το άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη στους New York Times (μεταφρασμένο στα ελληνικά)

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη, που δημοσιεύτηκε στους New York Times στη στήλη The Opinion Pages. Ανεξάρτητα αν συμφωνεί κάποιος εξ ολοκλήρου με τα γραφόμενά του ή αν τον ξενίζει η αναφορά του προσωπικού του θέματος σε κάποιο σημείο, το άρθρο σκιαγραφεί με ακρίβεια κάποια σημεία της παρούσας ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας.
Στους αγγλομαθείς προτείνω να διαβάσουν το κείμενο όπως δημοσιεύτηκε στα αγγλικά: http://www.nytimes.com/2013/01/07/opinion/greeces-rotten-oligarchy.html?_r=0

Greece's Rotten Oligarchy

Η Δημοκρατία είναι σαν το ποδήλατο. Αν δεν κάνεις συνέχεια πεντάλ, πέφτεις. Δυστυχώς το ποδήλατο της Ελληνικής Δημοκρατίας, έχει εδώ και καιρό τσακιστεί. Η χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, δυστυχώς αμέσως μετά την πτώση της ελληνικής Χούντας το 1974,δημιούργησε ένα υβρίδιο Δημοκρατίας. Μπορείς να ψηφίζεις, να ανήκεις σε κόμματα, ακόμη και να διαμαρτύρεσαι. Στην ουσία όμως, την πολιτική ασκεί μια κλειστή κλίκα ανθρώπων.

Ο κ.Σταύρος Λυγερός για τη λίστα Λαγκάρντ

Στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού ΕΠΙΚΑΙΡΑ, ο κ.Σταύρος Λυγερός σχολιάζει το θέμα των ημερών, τα της λίστας Λαγκάρντ δηλαδή, με το γνωστό του σοβαρό και περιεκτικό τρόπο, απέχοντας από τις γνωστές κορώνες, χωρίς όμως να κρύβει και αυτό που όλοι μας σκεφτόμαστε (θεωρώ ότι υποννοείται ήδη από τον τίτλο του άρθρου) : ότι ο Παπακωνσταντίνου δεν είναι ο μόνος ένοχος.
Θα ήθελα να αναφερθώ και σε κάποια φράση του, που προσωπικά θεώρησα χιουμοριστική. Εννοώ το σημείο που αναφέρει ότι μπορεί να υπάρχουν και έντιμοι πολιτικοί. Κάτι που δεν μπορώ να δεχτώ, όταν αφενός ο ένας μετά τον άλλο καλούνται από τη δικαιοσύνη και αφετέρου όσο υπάρχει ο νόμος για τη μη ευθύνη τους, που εμποδίζει τη δικαιοσύνη να ασχοληθεί και με άλλες (πρόσφατες) υποθέσεις που συζητούνται ευρέως, αλλά και άλλες παλαιότερες που κουκουλώθηκαν οριστικά.

Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε και το γνωστό ρητό για τη γυναίκα του Καίσαρα. 

Η ηθική απογύμνωση ενός εκ των "σωτήρων"

H σύγκριση του cd που ξανάστειλαν οι Γάλλοι με το «στικάκι» που είχε παραδώσει στον Βενιζέλο ο Παπακωνστα­ντίνου επιβεβαίωσε αυτό που αρχικά ήταν υπο­ψία: η «λίστα Λαγκάρντ» ήταν «πειραγμένη». Μπορεί ο πρώην υπουργός Οικονομικών να αρνείται την εξόφθαλμη ενοχή του και να ισχυρίζεται ότι είναι θύμα, αλλά τα γεγονότα είναι αμείλικτα.