Αναπτυξιακή πολιτική με τα ίδια πρόσωπα γίνεται;

Αυτές τις μέρες δεν είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος από την κατάσταση, έτσι όπως δείχνει να διαμορφώνεται, ή μάλλον να μην διαμορφώνεται.

Δεν εννοώ ότι αμφισβητώ τις καλές προθέσεις της κυβέρνησης να εφαρμόσει όσα περισσότερα μπορεί από το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης». Κανείς λογικός άνθρωπος δεν περίμενε ότι θα ήταν δυνατόν να εφαρμοστούν από την πρώτη βδομάδα ή τον πρώτο μήνα εκείνα που προεκλογικά διακήρυττε. Είναι κατανοητό ότι τέτοιου είδους υποσχέσεις δίνονται «προεκλογική αδεία».

Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι στα κρίσιμα πόστα βρίσκονται ακόμα τα ίδια πρόσωπα που ήταν επικεφαλής και κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων του μνημονίου. Είναι δυνατόν αυτά τα στελέχη να εφαρμόσουν διαμετρικά αντίθετη πολιτική από αυτή που είχαν κλιθεί να εφαρμόσουν από τα όργανα των χουν ﷽﷽﷽﷽﷽ατικικαταστέπω σε αλλαγμετρικδανειστών;

Πόσες αλλαγές διοικήσεων έχουν γίνει στις συστημικές τράπεζες (αλλά και στην τράπεζα της Ελλάδος), στους ασφαλιστικούς οργανισμούς, αλλά και στην ΕΛΣΤΑΤ; Όλοι ξέρουμε την απάντηση.

Οι υποσχέσεις του Σαμαρά πριν τις εκλογές του 2012

Τον τελευταίο καιρό ασχολούμαστε με κυβερνητικά προγράμματα σαν να πρόκειται να εφαρμοστούν έτσι όπως δημοσιοποιούνται από τα κόμματα που τα καταρτίζουν.
Από τον ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν ότι εφόσον δεν έχουν κυβερνήσει, δεν μπορεί να κριθεί η αξιοπιστία τους. 
Σε αυτό το post θα θυμηθούμε τις προεκλογικές υποσχέσεις του Σαμαρά πριν τις εκλογές του 2012. Ο καθένας μπορεί να κρίνει την αξιοπιστία του από το ποσοστό υλοποίησης των υποσχέσεών του.

1) Αποκατάσταση των πολύ χαμηλών συντάξεων, των πολυτεχνικών επιδομάτων, καθώς και των εποχικών επιδομάτων στα επίπεδα που ήταν το 2009. Επίσης, αποκατάσταση των ζημιών που υπέστησαν οι ομολογιούχοι και τα ασφαλιστικά ταμεία.