Ο Μανώλης Κοττάκης είναι από τους ελάχιστους δημοσιογράφους που "ανήκουν" στην συντηρητική παράταξη, αλλά δεν διστάζουν να κάνουν κριτική στο κόμμα που ηγείται του χώρου αυτού.
Αν και δεν ανήκω σε αυτόν τον χώρο (σε κανέναν χώρο, βασικά), διαβάζω συχνά με ενδιαφέρον τις αναλύσεις του.
Το άρθρο που αναδημοσιεύω από την εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, μπορεί να είναι της προηγούμενης εβδομάδας, αναφερόμενο στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή στον απόηχο της μελέτης Τσιόδρα-Λύτρα, αλλά παραμένει επίκαιρο επειδή αποτυπώνει εύστοχα την εικόνα που παρουσιάζουν οι "εκπρόσωποι" του Λαού και οι ηγέτες τους κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων στον υποτιθέμενο Ναό της Δημοκρατίας.
Τοῦ Μανώλη Κοττάκη
Στήν πυρά ἡ ἐπιστήμη καί τά βιογραφικά – Ὁ Πρωθυπουργός ἀπαξίωσε τόν Σωτήρη Τσιόδρα ὑποβιβάζοντάς τον σέ κύριο «κανένα»
Η KOINOBOYΛΕΥΤΙΚΗ ἀναμέτρησις Κυβερνήσεως – ἀντιπολιτεύσεως γιά τόν προϋπολογισμό κατά τήν διάρκεια τῆς ὁποίας οἱ βουλευτές τῆς πλειοψηφίας καί τῆς μειοψηφίας χειροκροτοῦσαν μέ πάθος ὀπαδοῦ τόν Πρωθυπουργό καί τόν ἀρχηγό τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κατέδειξε μέ σαφήνεια σέ τί εἴδους ἐκλογές ὁδηγούμαστε καί μέ ποιά διακυβεύματα: ἐκλογές ἀκραίας πόλωσης μεταξύ τῶν κυρίων Μητσοτάκη – Τσίπρα μέ διακυβεύματα τήν σταθερότητα καί τήν κοινωνική δικαιοσύνη. Ἄν καί τό σύστημα τῶν δημοσκοπήσεων κάνει φιλότιμες προσπάθειες νά παρεμβάλλει τόν Πρόεδρο τοῦ ΠΑΣΟΚ Νῖκο Ἀνδρουλάκη ὡς σφῆνα μεταξύ τῶν κυρίων Μητσοτάκη καί Τσίπρα, οἱ πρῶτες ἐνδείξεις γιά τόν «νέο παίκτη» εἶναι ἀπογοητευτικές. Τό ΠΑΣΟΚ εἶχε μεγάλη «τρῦπα» στήν κοινοβουλευτική του ἐκπροσώπηση ἐπί τριήμερο, τά ἀνακλαστικά του στήν ὑπόθεση Τσιόδρα ἦταν πολύ χαμηλά, ἐνῶ ὁ Νῖκος Ἀνδρουλάκης ἦταν ἀμήχανος στίς συνεντεύξεις καί τίς τοποθετήσεις του. Μέχρι νά ἐγκλιματιστεῖ στό ἑλληνικό πολιτικό περιβάλλον ὁ Τσίπρας θά ἔχει μεταφέρει ὅλη τήν ἀντιπαράθεση στήν Βουλή. Ἀπό ἐκεῖ πού λείπει. Ἡ ὁμιλία Ἀνδρουλάκη στήν αἴθουσα γερουσίας γιά νά ἔχει κοινοβουλευτικό τηλεοπτικό πλάνο γιά τά δελτία εἰδήσεων, ἐλάχιστα βοήθησε.
Τούτων δοθέντων, ἔχει σημασία ἡ ἀποτίμηση τῆς κοινοβουλευτικῆς μάχης μεταξύ τῶν κυρίων Μητσοτάκη – Τσίπρα τῆς πρώτης στήν ὁποία ἡ ΝΔ εἶχε πρόβλημα λόγῳ τῆς ὑπόθεσης Τσιόδρα. Τῆς πρώτης πού ἡ ΝΔ βρέθηκε ἀρχικῶς σέ ἄμυνα. Ὁ ἀρχηγός τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐκμεταλλεύτηκε τίς κυβερνητικές παλινωδίες σχετικῶς μέ τόν τελικό ἀποδέκτη τῆς ἐκθέσεως ἀλλά καί παλαιότερη διατύπωσή του γιά τίς νοσηλεῖες ἐκτός ΜΕΘ, καί ἐπιτέθηκε μέ δριμύτητα στήν Κυβέρνηση σέ τρεῖς ἄξονες: ΕΣΥ, μεσαία τάξη, σχέσεις μέ συμφέροντα καί διαπλοκή. Χρησιμοποιῶντας διαρκῶς τό ρῆμα «ντιλάρω» καί τήν ὑπόθεση Τσιόδρα, ὁ κ. Τσίπρας ἐπιχείρησε νά πλήξει τήν ἀξιοπιστία τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί νά συσπειρώσει τό κομματικό του ἀκροατήριο . Μέ κορυφαία στιγμή τό αἴτημα γιά «ἐκλογές». Ἄν κρίνει κανείς ἀπό τίς ἀντιδράσεις κερκίδας τῆς συνήθως νωθρῆς κοινοβουλευτικῆς του ὁμάδος, ὁ στόχος του μᾶλλον ἐπετεύχθη: ἡ αὔξηση τῆς συσπείρωσης τῶν κοινωνικῶς ἀδύναμων στρωμάτων γύρω ἀπό τόν ΣΥΡΙΖΑ εἰς βάρος τοῦ τραγικῶς ἀπόντος ΠΑΣΟΚ τό ὁποῖο δέν εἶχε κοινοβουλευτικές ἐφεδρεῖες γιά νά σταθεῖ.
