Η κεντρική ιδέα στο Inferno του Dan Brown είναι φανταστική;

Πριν λίγες μέρες, διαβάζοντας το τελευταίο βιβλίο του Dan Brown με τίτλο Inferno - στο οποίο ο "κακός" ήταν ένας επιστήμονας γενετιστής που είχε σκοπό να βρει τρόπο να προκαλέσει τη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού με το επιχείρημα ότι εξαιτίας της ανεξέλεγκτης αύξησής του σε συνδυασμό με το πεπερασμένο της διαθέσιμης τροφής, του νερού, αλλά και της αύξησης περιβαλλοντικών προβλημάτων και κινδύνου επιδημιών, οδηγούνταν στην καταστροφή - θυμήθηκα ένα άρθρο που είχα διαβάσει πριν από αρκετούς μήνες, που αναφερόταν στη διατροφή ως μέσον ελέγχου της πληθυσμιακής αύξησης.
'Εψαξα, το βρήκα και το αναδημοσιεύω στο σημερινό post.

Σύγχρονη Διατροφή, Το μυστικό όπλο ελέγχου του πληθυσμού

(του Σπύρου Μακρή)

Το Διεθνές Συνέδριο Σχετικά με τον Πληθυσμό και την Ανάπτυξη (ICPD), που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο το 1994, ήταν μια επίσημη προπαγάνδα της ατζέντας των ελίτ της παγκοσμιοποίησης. Το συνέδριο παρέπεμπε σε μια ωραιοποιημένη εικόνα ενός υγιέστερου παγκόσμιου πληθυσμού, με καλύτερη ποιότητα ζωής και, άρα, μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. Παρόμοια συνέδρια έχουν γίνει πολλά και όλα συνοδεύονται από μελέτες και εκθέσεις, που μέσα από ωραιόσχημες λέξεις και αισιόδοξα οράματα πείθουν ΜΜΕ και Κοινή Γνώμη να στηρίξουν έναν «οικογενειακό προγραμματισμό» με πρόσχημα τον υπερπληθυσμό στα υπανάπτυκτα έθνη, ενώ ουσιαστικά αποβλέπουν στη μαζική μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού κατά 80%. Ένας τρόπος επίτευξης είναι η στείρωση της Ανθρωπότητας μέσω διατροφής - ένα σχέδιο που μελετάται και μεθοδεύεται εδώ και δεκαετίες.

ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΜΕΣΩ ΣΤΕΡΕΑΣ ΤΡΟΦΗΣ

Τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα (ΓΤΤ), γνωστά ως «μεταλλαγμένα», είναι προϊόντα τα οποία έχουν προέλθει από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (GMO), στο γενετικό υλικό (DNA) των οποίων έχουν πραγματοποιηθεί συγκεκριμένες αλλαγές, με τεχνικές Γενετικής Μηχανικής. Πρωτοεμφανίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και οι εφαρμογές ήταν κυρίως σε προϊόντα γεωργικής προέλευσης (σόγια, καλαμπόκι, καλαμποκέλαιο κ.λπ.), ενώ στις μέρες μας υπάρχει πλέον ακόμα και ΓΤ χοιρινό, ΓΤ σολομός κ.α. Οι όποιες αμφιβολίες εκφράζονται για τα ΓΤΤ από τον χώρο της κατεστημένης επιστήμης αφορούν μόνο στην ποιότητά τους και περιορίζονται κυρίως στη διατροφική τους αξία, στον περιβαλλοντικό κίνδυνο, στο αν προκαλούν αλλεργίες και στη μεταφορά DNA από αυτά στον άνθρωπο. Κατά τα άλλα, οι επίσημες έρευνες φαίνονται καθησυχαστικές.

Πώς φτάσαμε στη διεθνή ανυποληψία (του Πάνου Παναγιώτου)

Ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ δεν ήταν αναγκαία, αλλά προαποφασισμένη, πρέπει να θεωρείται ως γεγονός βεβαιωμένο, αν λάβουμε υπόψη μας τα στοιχεία που έρχονται στο φως, το ένα μετά το άλλο. Δηλαδή από την παραποίηση των στατιστικών στοιχείων της ελληνικής οικονομίας για το 2009, προκειμένου να θεωρηθεί απαραίτητη η "διάσωση" της χώρας μας από τους "εταίρους" μας με τη συνδρομή του ΔΝΤ, μέχρι την αποκάλυψη του λάθους πολλαπλασιαστή, λάθους που έγινε άραγε αθέλητα; από άγνοια; ή μήπως σε σύμπνοια με τις επιταγές του ντουέτου Σόιμπλε-Μέρκελ;
Στο παρακάτω άρθρο ο Πάνος Παναγιώτου βασιζόμενος σε εμπιστευτικά έγγραφα της αμερικανικής πρεσβείας, στα οποία αναφέρονται οι χειρισμοί της ελληνικής κυβέρνησης την περίοδο που μας ενδιαφέρει, αποκαλύπτει τις ευθύνες αυτών που οδήγησαν τη χώρα και πιο συγκεκριμένα τους έλληνες πολίτες στη μεγαλύτερη καταστροφή που γνώρισαν τα τελευταία 60 χρόνια!
(Λόγω της έκτασης του άρθρου αναδημοσιεύω το δεύτερο μέρος του, που αναφέρεται στα αμερικανικά έγγραφα)

Πώς φτάσαμε στη διεθνή ανυποληψία (του Πάνου Παναγιώτου)

...Με δεδομένες τις προεκλογικές του υποσχέσεις ο Γ. Παπανδρέου δίσταζε να προ­χωρήσει σε ανακοίνωση πραγματικών μέτρων για τη χρηματοδότηση της επιβίωσης του κράτους και της παραμονής της χώρας στο ευρώ, «αποφεύγοντας να συγκεκριμενοποιή­σει μέτρα», όπως αναφέρεται σε εμπιστευτικό έγγραφο.

Στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει την αλλαγή πολιτικής του και να κάμψει τις αντι­στάσεις για προσφυγή στο ΔΝΤ, αναγκάστη­κε να προχωρήσει ένα επίπεδο παραπέρα, αμφισβητώντας το σύνολο των ελληνικών στατιστικών στοιχείων και αναδεικνύοντας ως πρωταρχικό, αν όχι μοναδικό, στόχο της κυβέρνησής του την απόδειξη ότι η ελληνική οικονομία ήταν κατεστραμμένη, στα πρόθυρα της πτώχευσης, και σχεδόν ανίκανη να χρημα­τοδοτήσει τα ελλείμματα και το χρέος της, κάτι το οποίο αποδεικνύεται πως δεν ίσχυε.

Πώς στήθηκε ο τραπεζικός μηχανισμός στήριξης

Όπως αποκαλύπτεται σε έγγραφο της αμερι­κανικής πρεσβείας στην Αθήνα με ημερομηνία 31 Δεκεμβρίου 2009 και το οποίο χαρακτηρί­ζεται «ευαίσθητο», οι ελληνικές τράπεζες εκ­μεταλλεύτηκαν το πρόγραμμα παροχής επεί­γουσας ρευστότητας από την ΕΚΤ για να αγο­ράσουν ελληνικό χρέος, χρηματοδοτώντας με το αζημίωτο τις ανάγκες του Δημοσίου και των ταμείων, με αποτέλεσμα τα επιτόκια των ελλη­νικών ομολόγων να αποκλιμακωθούν στα προ κρίσης επίπεδα και η πιστοληπτική αξιολόγηση της χώρας να παραμείνει στην κατηγορία Α μέχρι και τις 22 Οκτωβρίου 2009, δεκαοχτώ ημέρες μετά την εκλογή Παπανδρέου.

Όπως αναφέρεται στο έγγραφο, «οι ελλη­νικές τράπεζες είναι μεταξύ αυτών που δα­νείστηκαν περισσότερο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με αθροιστικό δανεισμό 47 δις ευρώ (από 53 δις ευρώ κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού), τα οποία άντλησαν από το ειδικό παράθυρο ρευστότητας (συνολικού ύψους 680 δις ευρώ από περιουσιακά στοιχεία που δέχεται η ΕΚΤ), που άνοιξε για να βοηθή­σει τις ευρωπαϊκές τράπεζες να ξεπεράσουν την έλλειψη ρευστότητας που προκλήθηκε από τη χρηματοοικονομική κρίση».