Ανέξοδες αντιρατσιστικές κορόνες (του Σταύρου Λυγερού)

Έχω παρακολουθήσει αρκετές φορές στην τηλεόραση να παραδίδουν μαθήματα ανθρωπισμού πολιτικοί, μεγαλοδημοσιογράφοι και διάφορες τηλεπερσόνες - κάτοικοι οπωσδήποτε "προστατευμένων" περιοχών - σε κατοίκους υποβαθμισμένων και παρατημένων περιοχών, που έχουν αφεθεί να αντιμετωπίσουν μόνοι τους τα όποια προβλήματα έχουν δημιουργηθεί από την αυξημένη μεταναστευτική ροή. Προβλήματα διαφόρων ειδών που όλοι δέχονται ότι υπάρχουν.

Σε απάντηση σε αυτά τα εκ του ασφαλούς "μαθήματα" παραθέτω στη συνέχεια κείμενο από το βιβλίο του κ.Σταύρου Λυγερού "Η Εισβολή Των Αμάχων" (Εκδόσεις Πατάκη).

Παρά τιs ολοένα και μεγαλύτερες κοινωνικές παρενέργειες, τo πολιτικό σύστημα, με πρώτη την Αριστερά, συνέχιζε να αντιμετωπίζει την παράνομη μετανάστευση σαν πρόβλημα ρουτίνας. Την προσέγγιζε με ανέξοδες αντιρατσιστικές κορόνες, που στην πράξη τροφοδοτούσαν τον ρατσισμό. Κάθε διαφωνία χαρακτηριζόταν ακροδεξιά, ξενοφοβική και ρατσιστική. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Η ιδεολογική τρομοκρατία, όμως, ποτέ δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Ειδικά των λαϊκών στρωμάτων, που κυρίως θίγονται από την παράνομη μετανάστευση και στο επίπεδο της απασχόλησης (λόγω του αθέμιτου ανταγωνισμού από τη μαύρη και κακοπληρωμένη εργασία) και σε πολλές πτυχές της καθημερινής ζωής.

«Είναι πολιτικά ανήθικο εύποροι αριστερίζοντες και φιλελεύθεροι αστοί, από απόσταση ασφαλείας, να κουνάνε το δάχτυλο και να παραδίδουν αντιρατσιστικά μαθήματα στους κατοίκους του ιστορικού κέντρου που βιώνουν ένα πρόβλημα το οποίο τείνει να προσλάβει διαστάσεις εφιάλτη. Είναι ανέξοδο και εύκολο να πουλάς ανθρωπισμό όταν δεν συγχρωτίζεσαι με παράνομους μετανάστες, όταν δεν κατοικείς στις ίδιες γειτονιές, δεν στέλνεις τα παιδιά σου στα ίδια σχολεία, δεν χρησιμοποιείς καν το δημόσιο νοσοκομείο, και βεβαίως δεν ανταγωνίζεσαι για τις ίδιες θέσεις εργασίας. Συνήθως, η μόνη σχέση που έχουν όλοι αυτοί με τους παράνομους μετανάστες είναι ότι τους χρησιμοποιούν ως υπηρετικό προσωπικό. Το μόνο αποτέλεσμα που έφεραν οι ανέξοδες αντιρατσιστικές κορόνες ήταν στην πράξη να τροφοδοτήσουν τον ρατσισμό, όπως απέδειξε και το ποσοστό που αποσπά η Χρυσή Αυγή» (από άρθρο μου στην Καθημερινή, 11 Ιανουαρίου 2011).

Η ισλαμική τρομοκρατία στην Ευρώπη (του Στ.Λυγερού)

Ήταν αναμενόμενο ότι μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι θα υπήρχε συνέχεια σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, με τις Βρυξέλλες να θεωρούνται φαβορί. Παρόλα αυτά όμως και παρά την θεωρητική εγρήγορση των βελγικών αρχών, τα πολύνεκρα τρομοκρατικά χτυπήματα της περασμένης εβδομάδας δεν αποτράπηκαν.
Θεωρείται βέβαιο ότι τα χτυπήματα θα συνεχιστούν, αφού οι ευρωπαϊκές ηγεσίες είναι ανίκανες να αντιμετωπίσουν και αυτό το πρόβλημα, όπως και τόσα άλλα τα προηγούμενα χρόνια. Τα ανοιχτά σύνορα θεωρούν οι "εταίροι" μας ότι διευκολύνουν την κυκλοφορία των τρομοκρατών και γι'αυτό προκρίνουν ως εύκολη λύση το κλείσιμό τους, γεγονός που θα οδηγήσει τη χώρα μας να γεμίσει από εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες/πρόσφυγες και να γίνει για μια ακόμα φορά το θύμα και σε αυτό το ευρωπαϊκό πρόβλημα, όπως και στο θέμα της οικονομικής κρίσης. Αντίδραση από τις πολιτικές ηγεσίες της χώρας μας, βέβαια, δεν περιμένει κανείς λογικός άνθρωπος , αφού το μόνο που έχουν δείξει αυτά τα τελευταία χρόνια (και ίσως όχι μόνο) ότι είναι ικανοί να κάνουν είναι να υπακούουν. Αποτέλεσμα είναι οι Έλληνες πολίτες να έχουν γίνει μοιρολάτρες και να ελπίζουν μόνο στον από μηχανής θεό (όπως έκαναν άλλωστε από αρχαιοτάτων χρόνων).
Είναι αλήθεια ότι το πρόβλημα της ισλαμικής τρομοκρατίας δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί, γιατί περιέχει πολλές σύνθετες παραμέτρους, τις οποίες διαφωτίζει σε μεγάλο βαθμό με το παρακάτω άρθρο του ο κ.Σταύρος Λυγερός. 
 

...Η διπλή επίθεση στις Βρυξέλλες, τέσσερις και κάτι μήνες μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι ήλθε με δραματικό τρόπο να υπογραμμίσει ότι οι δυτικές κοινωνίες δεν είναι αντιμέτωπες με μεμονωμένα πλήγματα, τα οποία αραιά και που ταράζουν την καθημερινότητα στις μεγαλουπόλεις της Ευρώπης. Πρόθεση της ισλαμικής τρομοκρατίας είναι όχι απλώς να την διαταράξει, αλλά με όπλο τη διάχυση του φόβου να την αλλοιώσει και εάν είναι δυνατόν να καταλύσει το μοντέλο της “ανοικτής κοινωνίας”.

Σε αντίθεση με άλλες κατηγορίες τρομοκρατών, που διατηρούν κάποιου είδους ηθικούς φραγμούς, η ισλαμική τρομοκρατία δεν έχει την παραμικρή αναστολή. Δεν έχει ενδοιασμούς για τις απώλειες αθώων. Από τη στιγμή που οι ίδιοι οι δράστες θεωρούν ότι θυσιάζονται για έναν ιερό σκοπό δεν διστάζουν να συμπαρασύρουν στον θάνατο αμάχους, ακόμα και μικρά παιδιά. Στα μάτια τους, άλλωστε, ο δυτικός άνθρωπος είναι όχι μόνο «άπιστος», αλλά και εχθρός παρότι μπορεί να είναι γείτονας ή συμμαθητής τους.

Στην πραγματικότητα, η ισλαμική τρομοκρατία αντιπροσωπεύει μία ασύμμετρη απειλή που παραπέμπει σε πόλεμο πολιτισμών. Εξ ου και το φαινόμενο δεν αποτελεί πτυχή του παραδοσιακού γεωπολιτικού ανταγωνισμού. Μπορεί ορισμένες φορές να διασυνδέεται με αυτόν, αλλά τακτικά και όχι στρατηγικά.

Ο χρήσιμος κ. Τσίπρας: Το τραγικό παρασκήνιο της συμφωνίας για προσφυγικό

Όπως στο οικονομικό θέμα με το χρέος και τα μνημόνια, έτσι και στο μεταναστευτικό/προσφυγικό η χώρα μας έχει αποδειχθεί το τέλειο θύμα για τις ορέξεις και τις επιθυμίες των "εταίρων" μας.
 

Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, κ. Αλέξης Τσίπρας, εξελίσσεται σε ένα πολύ χρήσιμο άνθρωπο του Διευθυντηρίου των Βρυξελλών και των ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες έχουν αποφασίσει να θάψουν τη χώρα και τον άμοιρο λαό της.
Η πλέον τρανή απόδειξη γι’ αυτό το τραγικό γεγονός είναι η πρόσφατη δήθεν συμφωνία για το προσφυγικό, η οποία παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση και τη μηχανή προπαγάνδας της, ως επιτυχία, ενώ στην ουσία αποτελεί ταφόπλακα για τη χώρα σε πολλαπλά επίπεδα, που επεκτείνονται πολύ πέρα από το προσφυγικό.
Και για του λόγου το αληθές, αξίζει να παραθέσει κανείς μια σειρά πληροφορίες για το τι πραγματικά έγινε στις Βρυξέλλες στη Σύνοδο ΕΕ – Τουρκίας, πριν λίγα εικοσιτετράωρα.
Πράγματα τα οποία σηκώνουν την τρίχα ακόμα και του πλέον κυνικού και ψύχραιμου αναλυτή, και προκύπτουν από μια σοβαρή και ενδελεχή ανάλυση των εγγράφων της Συνόδου.

Τις τελευταίες ώρες τα νησιά αδειάζουν από πρόσφυγες για να τους αντικαταστήσουν με άλλους. Τα επίσημα στοιχεία μιλούν για 50.000 άτομα εγκλωβισμένα στην Ελλάδα. Οι παράνομοι μετανάστες θα παραμείνουν σε «κλειστά κέντρα, σε όλη την Ελλάδα. Ολλανδός θα συντονίζει Έλληνες Δικαστές, και την επιχείρηση για το προσφυγικό στο σύνολό της. Αυτό συνεπάγεται πλήρη ακύρωση του Έλληνα Υπουργού για Θέματα Μετανάστευσης, Γιάννη Μουζάλα. Το Κλείσιμο του συνόλου των βορείων συνόρων της Ελλάδας, είναι οριστικό με υπογραφή του Πρωθυπουργού. Θα γίνονται αυστηροί έλεγχοι και στα αεροδρόμια. Είναι άγνωστο πόσο θα διαρκεί η διαδικασία εξέτασης των εφέσεων για τις υποθέσεις αιτημάτων ασύλου. Όσοι δηλώνουν ομοφυλόφιλοι δεν θα φεύγουν, διότι η ομοφυλοφιλία είναι αδίκημα στην Τουρκία. Το ίδιο θα ισχύει και όσους είναι Κούρδοι.
Την ίδια στιγμή, χθες Κυριακή, η Κομισιόν, είχε επιδοθεί σε ένα μπαράζ tweets για τα κλειστά σύνορα στην Ελλάδα.

Είναι σημαντικό για όσους πραγματικά ενδιαφέρονται για αυτό το εθνικό Βατερλό που οδηγήθηκε η χώρα να παρατεθούν τα ακόλουθα ερωτήματα.

H (α)συμφωνία με την Τουρκία για το μεταναστευτικό (του Στ. Λυγερού)

Κομβικό στοιχείο για τον έλεγχο της μεταναστευτικής ροής προς την Ευρώπη αποτελεί η θέληση της Τουρκίας να συνεργαστεί με τις χώρες της Ε.Ε. για την εξεύρεση λύσης. Είναι όμως γνωστό ότι η Άγκυρα εκμεταλλεύεται κάθε περίσταση, προκειμένου να προωθήσει τα συμφέροντά της. Είναι πιθανή η τήρηση της συμφωνίας της Τουρκίας με την Ε.Ε.; Ας διαβάσουμε τι γράφει σχετικά ο κ.Σταύρος Λυγερός στο απόσπασμα που διάλεξα από το κυριακάτικο άρθρο του στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ.

Όσοι προσπαθούν για μία ευρωπαϊκή λύση ουσιαστικά είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους στην υλοποίηση της συμφωνίας με την Τουρκία. Η Άγκυρα, όμως, τουλάχιστον μέχρι τώρα, δεν έχει κάνει τίποτα αξιόλογο για να εμποδίσει το κύμα. Αντιθέτως, όπως αποκαλύπτεται και από τις συνομιλίες του Ερντογάν με τους Γιούνκερ και Τουσκ τον περασμένο Νοέμβριο, χρησιμοποιεί το προσφυγικό-μεταναστευτικό κύμα για να εκβιάσει ωμά την ΕΕ. Αυτός είναι ο λόγος που στο ευρωιερατείο έχουν πάψει πια να έχουν μεγάλες προσδοκίες παρότι θα συνεχίσουν να πιέζουν την Άγκυρα.

Η μεγάλη ανταλλαγή: προσφυγικό αντί αξιολόγησης (του Στ.Λυγερού)

Βρίσκω ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός ότι έχουν ανακατευτεί τα οικονομικά μας θέματα με τα γεωστρατηγικά. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι από το 2010 οι ελληνικές κυβερνήσεις υποκύπτουν στους συνεχείς εκβιασμούς των "εταίρων" μας, η αποδοχή των απαιτήσεών τους σε θέματα κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, θα έχει ως αποτέλεσμα να παραδώσουμε τα κλειδιά της χώρας μας σε ξένα χέρια.
Τα διαμειβόμενα ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους "εταίρους" μας, τόσο στα οικονομικά θέματα (μνημόνιο, αξιολόγηση κλπ), όσο και στο προσφυγικό που άπτεται στα γεωστρατηγικά μας συμφέροντα, αλλά και τις εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου παραθέτει στο άρθρο του - που αναδημοσιεύω στη συνέχεια από το χθεσινό ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ - ο κ. Σταύρος Λυγερός.

Ούτε πέντε μήνες μετά την εντυπωσιακή εκλογική νίκη του Σεπτεμβρίου, η κυβέρνηση Τσίπρα δίνει αγώνα επιβίωσης με απροσδιόριστη προς το παρόν κατάληξη. Η ψήφιση της τροπολογίας για τις τηλεοπτικές άδειες ήταν μία αντεπίθεση στο εσωτερικό μέτωπο με ισχυρό πολιτικό συμβολισμό. Οι πραγματικές απειλές, όμως, προέρχονται –τουλάχιστον σ’ αυτή τη φάση– από αλλού.
Οι πρωτόγνωρες μετά το 2011 κοινωνικές αντιδράσεις, κυρίως οι κινητοποιήσεις των αγροτών, εκ των πραγμάτων δοκιμάζουν την αντοχή της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Ταυτοχρόνως, οι μαξιμαλιστικές απαιτήσεις των δανειστών εμποδίζουν προς το παρόν την προσπάθεια της κυβέρνησης να προχωρήσει με ταχύ ρυθμό την 1^η αξιολόγηση, γεγονός που συντηρεί το κλίμα αβεβαιότητας.

Το μεταναστευτικό χάος

Μπορεί η Ευρώπη να ανταποκριθεί καλύτερα απ’ ό,τι μέχρι τώρα;

Το μεταναστευτικό θέμα είναι μια ακόμα ανοικτή πληγή για τη χώρα μας, η οποία πιέζεται από τους εταίρους της να το αντιμετωπίσει, χωρίς όμως να διαθέτει τους απαραίτητους πόρους, αφού αυτοί εξαρτώνται από την ευρωπαϊκή κάνουλα, η οποία παραμένει κλειστή για την Ελλάδα, στάση που είναι απαραίτητη για τους δανειστές προκειμένου να εκβιάζουν τη χώρα να τηρεί πολιτικές που καταστρέφουν την οικονομία της, με σκοπούς που κάθε μέρα γίνονται πιο φανεροί. Απόδειξη αποτελεί η γεναιοδωρία τους απέναντι στην πηγή του κακού, την Τουρκία.
Η μεταναστευτική κρίση όμως πλήττει και την υπόλοιπη Ευρώπη, η οποία καλείται να βρει λύσεις, πράγμα δύσκολο, αφού την ανικανότητά του το ευρωπαϊκό πολιτικό προσωπικό την έχει επιδείξει και  με την αδυναμία  του επίλυσης της οικονομικής κρίσης.
Τι μπορεί να γίνει; Μια απάντηση επιχειρεί να δώσει ο Tom Nuttall με άρθρο του στην πρόσφατη ετήσια έντυπη επιθεώρηση του Economist, το οποίο και παραθέτω στη συνέχεια.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποδέχεται το 2016 αντιμετωπίζοντας τέσσερις μεγάλες απειλές.
Πρώτον, στην Ελλάδα η αριστερή (;) κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα θα δυσκολευτεί να εφαρμόσει τους αυστηρότερους όρους του προγράμματος διάσωσης των 86 δις € που υπεγράφη τον Αύγουστο του 2015 και οι πιστωτές της ίσως διστάσουν να προβούν στην αποδέσμευση των κονδυλίων. 
Η δεύτερη ανησυχία έχει να κάνει με τη Ρωσία. Οι συγκρούσεις στην ανατολική Ουκρανία έχουν μειωθεί, καθώς ο πρόεδρος Vladimir Putin έχει ρίξει στρατιωτικά το βάρος του κατά των αντικαθεστωτικών στη Συρία, αλλά το σχέδιο κατάπαυσης του πυρός δεν έχει υιοθετηθεί πλήρως. Ο κ. Putin θα μπορούσε να επιδιώξει να συνδέσει τη Συρία με την Ουκρανία, ίσως προσφερόμενος να βοηθήσει στην ανατροπή του Bashar al-Assad με αντάλλαγμα την ελάφρυνση των κυρώσεων. Η Angela Merkel, η Γερμανίδα καγκελάριος, και άλλοι, θα αντισταθούν στην ιδέα, αλλά ευρωπαϊκές χώρες με πιο φιλειρηνική εξωτερική πολιτική θα μπορούσαν να μπουν στον πειρασμό. 

O Τσίπρας στην Τουρκία με φόντο το προσφυγικό (του Στ.Λυγερού)

Ο τρόπος που αντιμετωπίζουν οι "εταίροι" μας το προσφυγικό/μεταναστευτικό πρόβλημα και η μεγαλύτερη "προσοχή" που δείχνουν στις επιθυμίες της Τουρκίας από εκείνες της χώρας μας διαψεύδει αυτούς που θεωρούν ότι η παραμονή μας στην ευρωζώνη - ίσως και στην Ε.Ε. - μας προσφέρει πλεονεκτήματα. Τα οποία όμως δεν βλέπουμε σε καμιά περίπτωση. Ούτε στις διαπραγματεύσεις, όπου είναι πλέον φανερό ότι μοναδικός στόχος τους είναι η εξαφάνιση της ελληνικής οικονομίας μέσω της συνεχούς ύφεσης που είναι αποτέλεσμα των αλλεπάλληλων καταστροφικών μνημονίων, ούτε στο άλλο θέμα που μας καίει, την πολυπληθή εισροή προσφύγων και μεταναστών, για το οποίο ασκούν πίεση μόνο στη χώρα μας, ενώ χαϊδεύουν την Τουρκία.  
Το αντεπιχείρημα βέβαια των υποστηρικτών της ευρωφιλίας θα είναι ότι αφού μας φέρονται έτσι, ενώ είμαστε"εταίροι", σκέψου πώς θα μας φέρονταν εάν δεν ήμασταν. Πόσο χειρότερα αλήθεια;
Ο κ.Σταύρος Λυγερός στο παρακάτω άρθρο του αναλύει εμπεριστατωμένα τον τρόπο που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα και στέκονται απέναντί μας τόσο οι "εταίροι" μας όσο και οι γείτονές μας.

Επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία με φόντο το προσφυγικό

Με στόχο να καταστήσει την Αθήνα κεντρικό παίκτη στις διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Άγκυρα για το προσφυγικό/μεταναστευτικό πάει ο Τσίπρας στην Τουρκία στις 17-18 Νοεμβρίου. Ο Έλληνας πρωθυπουργός επιδιώκει το ευρωιερατείο να μην διαπραγματεύεται με τον Ερντογάν πάνω από το κεφάλι της Ελλάδας για ζητήματα που άπτονται κρίσιμων εθνικών συμφερόντων. Γι’ αυτό και στη σύνοδο της Μάλτας απαίτησε από τον Γιούνκερ όχι μόνο να ενημερώνεται η Αθήνα για τις διαπραγματεύσεις της Κομισιόν με τους Τούρκους, αλλά και οι κοινοτικές θέσεις να διαμορφώνονται με την ενεργή συμμετοχή της ελληνικής πλευράς.
Όπως φάνηκε και στη σύνοδο της Μάλτας, οι Ευρωπαίοι ομολογούν ξεκάθαρα ότι η Τουρκία είναι η χώρα-κλειδί για την ανάσχεση των προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών.
Γι’ αυτό και είναι διατεθειμένοι να της δώσουν σημαντικά ανταλλάγματα, προκειμένου να την πείσουν να συνεργασθεί. Το τελικό παζάρι θα πραγματοποιηθεί στη σύνοδο ΕΕ-Τουρκίας στο τέλος Νοεμβρίου στο πλαίσιο που έχει ήδη χαραχθεί. Για να συγκρατήσει όμως το προσφυγικό/μεταναστευτικό κύμα, ο Ερντογάν ζητάει σοβαρά ανταλλάγματα.

Αιτίες και υπεύθυνοι του μεταναστευτικού προβλήματος

Οι χθεσινές επιθέσεις στο κέντρο του Παρισιού έχουν τρομοκρατήσει όχι μόνο τους Γάλλους, αλλά και τους άλλους ευρωπαίους πολίτες. Υπάρχει, δυστυχώς, κίνδυνος να αντιμετωπιστούν από κάποιους οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες και μετανάστες ως συνυπεύθυνοι αυτού του μακελειού. 
Το πρόβλημα της εγκληματικότητας των τζιχαντιστών όμως δεν πρέπει να συσχετίζεται με το μεταναστευτικό, έστω και αν κάποιοι το χρησιμοποιήσουν ως πρόφαση για δικές τους ενέργειες. Εξάλλου τέτοιου είδους δολοφονικές επιθέσεις δεν είναι δυνατόν να καλύπτονται με οποιονδήποτε μανδύα πολιτικών επιχειρημάτων, πολλώ δε μάλλον όταν τα μόνα θύματα είναι απλοί αθώοι πολίτες.
Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει παρέλθει ούτε ένα 24ωρο από τις επιθέσεις στο Παρίσι, οπότε η εικόνα που υπάρχει δεν είναι πλήρης, έτσι θα επανέλθουμε τις προσεχείς μέρες. Προς το παρόν θα ασχοληθώ με το άλλο πρόβλημα, το μεταναστευτικό, αναδημοσιεύοντας ένα άρθρο που γράφτηκε μεν πριν έξι χρόνια, αλλά δίνει μια εικόνα τόσο των αιτίων όσο και των υπευθύνων για την (εντεινόμενη στις μέρες μας) μετακίνηση πληθυσμών από τις ισλαμικές προς τις ευρωπαϊκές χώρες.  

Οι πραγματικοί υπεύθυνοι του προβλήματος και η ανάγκη για άμεση αντιμετώπιση

Εξετάζοντας την υπόθεση του μεταναστευτικού προβλήματος -και βέβαια και της ισλαμικής του συνιστώσας- μέσα από τη στατική εικόνα της σημερινής ελληνικής και ευρωπαϊκής πραγματικότητας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βρισκόμαστε μπροστά σε έναν πρώτου μεγέθους κίνδυνο.
Ωστόσο, δεν πρέπει να μας διαφεύγουν οι πραγματικές αιτίες και οι άδηλες στρατηγικές ισχυρών κέντρων εξουσίας που συνειδητά έχουν προκαλέσει αυτή τη μεταναστευτική έκρηξη. Μόνο έτσι μπορεί κανείς να αναπτύξει μια ψύχραιμη και συνειδητή δράση σχετικά με το όλο θέμα, αποκαλύπτοντας και πιέζοντας τους αληθινά υπεύθυνους για κοινωνικά δίκαιες και ανθρώπινες λύσεις, αποφεύγοντας την παγίδα του ρατσισμού που ελλοχεύει πάντα υπό συνθήκες οξυμένης οικονομικής κρίσης.
Οφείλουμε, λοιπόν, να αναγνωρίσουμε πρώτιστα ότι οι μετανάστες -φυσικά και οι μουσουλμάνοι- είναι στην πλειοψηφία τους ειρηνικοί, φτωχοί και ταλαιπωρημένοι άνθρωποι, οι οποίοι εγκατέλειψαν τη χώρα τους από απόγνωση και απελπισία. Εξάλλου, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι συνεχείς πόλεμοι που μαστίζουν τις χώρες τους, η φτώχεια και η διαρκής καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών προέλευσής τους ήταν και είναι σχεδόν αποκλειστικά Δυτικής έμπνευσης και δράσης. Είναι, λοιπόν, το αδηφάγο διεθνές κεφάλαιο βασικός υπεύθυνος για τον ξεριζωμό αυτών των ανθρώπων από τον τόπο τους...

Υπάρχει οργανωμένο σχέδιο από ΕΕ και ΔΝΤ για διάλυση της Ελλάδας (συνέντευξη του Noam Chomsky)

Ο Noam Chomsky είναι από τους σύγχρονους διανοητές που χαίρουν παγκόσμιας αναγνώρισης. Έχω φιλοξενήσει και άλλες φορές συνεντεύξεις του, στις οποίες μιλάει για την Ελλάδα, αφού είναι φανερό πως παρακολουθεί με ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στη χώρα μας.
Στην πλέον πρόσφατη συνέντευξή του, που αναδημοσιεύω πιο κάτω, αναφέρεται στα προβλήματα που έχουν δημιουργήσει στην οικονομία και την κοινωνία μας τα μνημόνια και τολμώ να πω ότι είναι στο ίδιο μήκος κύματος με τα άρθρα που επιλέγω για αναδημοσίευση στο blog.

Θα ήθελα να σταθώ σε δυο σημεία.
Αν διαβάσετε την αναφορά του στο εναλλακτικό σχέδιο Βαρουφάκη και στο αποτέλεσμα που έβγαλε η Επιτροπή Αλήθειας για το Χρέος, θα αντιληφθείτε για ποιο λόγο το εγχώριο ολιγαρχικό σύστημα συνεπικουρούμενο από εκείνο των "δανειστών" προσπάθησε (και σε μεγάλο βαθμό τα κατάφερε, τουλάχιστον στα μάτια πολλών συμπολιτών μας) να αποδομήσει και τον Γ.Βαρουφάκη και τη Ζ.Κωνσταντοπούλου - στηριζόμενο σε ιδιόμορφα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα τους, που όμως ελάχιστη σχέση είχαν με τα αποτελέσματα της δουλειάς τους. Να διευκρινίσω ότι θετικά κρίνω τον Γ.Βαρουφάκη ως οικονομολόγο και όχι ως πολιτικό και τη Ζ.Κωνσταντοπούλου ως πρόεδρο των επιτροπών για το χρέος και τις πολεμικές επανορθώσεις.

Διαβάζοντας ένα άλλο σημείο της παρακάτω συνέντευξης, στο οποίο ο αμερικανός διανοητής αναφέρεται στα καταστροφικά για τους Έλληνες αποτελέσματα των μνημονίων και τη μεγάλη πιθανότητα να αναγκαστεί να μεταναστεύσει το 1/5 περίπου των συμπολιτών μας, αναζητώντας δουλειά σε άλλες χώρες, μου ήλθε στο νου η εικόνα που βλέπουμε αυτές τις μέρες στους δέκτες μας με το εκ της Ασίας ορμώμενο μεταναστευτικό κύμα και την πιθανότητα σε πολύ λίγα χρόνια να είναι οι συμπατριώτες μας εκείνοι που θα προσπαθούν να περάσουν σύνορα χωρών στην προσπάθειά τους να βρουν μια καλύτερη τύχη.

Ας διαβάσουμε όμως τη συνέντευξη του Noam Chomsky, τον οποίον απορώ πως δεν έχει προσπαθήσει να αποδομήσει και αυτόν το διεθνές τραπεζικό/οικονομικό σύστημα, εφόσον με τα λόγια του και τα γραπτά του ξεσκεπάζει διαρκώς τις μεθοδεύσεις του.

• Ποια είναι η αποτίμησή σας για τη συμφωνία ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους δανειστές;

Μοιάζει σαν η Ελλάδα να παραδόθηκε έπειτα από μια στρατιωτική επέμβαση, η οποία έχει στόχο τα εδάφη σας, τα «ασημικά» σας, αλλά και τον δημόσιο τομέα. Το δίλημμα ήταν «παραδοθείτε τώρα, διότι αργότερα θα είναι χειρότερα». Έτσι, ο Τσίπρας παραδόθηκε ολοκληρωτικά.
Όμως δεν έπρεπε να το κάνει αυτό. Πίστευε ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να εγκαταλείψει το ευρώ. Ωστόσο, όπως του έλεγαν ο Βαρουφάκης και ο Αμερικανός σύμβουλός του, Τζέιμς Γκαλμπρέιθ, δεν ήταν τόσο δύσκολο να βγείτε από το ευρώ. Θα υπήρχε μια μεταβατική περίοδος, στη διάρκεια της οποίας η ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να αναλάβει τον έλεγχο των τραπεζών που θα κατέρρεαν. Η ανάληψη αυτού του ελέγχου δεν είναι καθόλου κακή ιδέα.
Εάν η κυβέρνηση το είχε κάνει και τις είχε εθνικοποιήσει, τότε θα είχε εξασφαλίσει τα μέσα πληρωμής κατά τη διάρκεια μετάβασης και έτσι θα έσωζε τον δημόσιο τομέα, τις συντάξεις και την περιουσία της χώρας. Επρεπε να πει στους δανειστές, «εάν δεν καταλήξουμε σε συμφωνία, θα αποκηρύξουμε το χρέος προς το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την τρόικα».

Κώδικας ιθαγένειας και βουρκώδης συναισθηματισμός (του Στ.Λυγερού)

Διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το συγκεκριμένο άρθρο του κ.Σταύρου Λυγερού, επειδή όσον αφορά το μεταναστευτικό δεν έχω κατασταλαγμένες απόψεις. 
Από τη μια πλευρά με απασχολεί το πλήθος των μεταναστών που καταφθάνει καθημερινά στη χώρα μας και - το σπουδαιότερο -  παραμένει σ'αυτή, με αποτέλεσμα να αλλοιώνει την πληθυσμιακή σύσταση εις βάρος των ελλήνων πολιτών βέβαια, με τα δυσμενή επακόλουθα που προκαλεί. 
Από την άλλη πλευρά λυπάμαι όλους αυτούς τους δυστυχείς ανθρώπους που εγκατέλειψαν τα πάτρια εδάφη, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη, αλλά η μοίρα δεν στάθηκε καλή μαζί τους, αφού τους έριξε στη χώρα μας, στη χειρότερη μεταπολεμική περίοδό της. 
Είναι ένα δίλλημα κι ένα πρόβλημα που χαίρομαι που δεν είμαι αναγκασμένος να αντιμετωπίσω και να χρειαστεί να λύσω! 

Κώδικας ιθαγένειας και βουρκώδης συναισθηματισμός

Μπορεί οι του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ να έχουν ψη­φίσει τα αλλεπάλληλα πακέτα μέτρων που υπαγορεύει η τρόικα στο πλαίσιο της μονο­διάστατης λιτότητας, αλλά στο ζήτημα του «νόμου Ραγκούση» για την ιθαγένεια εμ­φανίζονται ανυποχώρητοι. Την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, που έκρινε αντισυνταγματικό τον επίμαχο νόμο, την αντιμετώπισαν με συνθηματολογικές δια­κηρύξεις του τύπου «καμία υποχώρηση απέναντι στο ρατσισμό»!

Ο υπουργός Δικαιοσύνης, μάλιστα, δή­λωσε ότι «όσο σκληραίνει η νομοθεσία ενισχύεται η Χρυσή Αυγή»! Το εκλογικό άλμα της Χρυσής Αυγής, όμως, έγινε μετά την ψήφιση του «νόμου Ραγκούση» στις αρχές 2010. Προφανώς, ο νόμος δεν είναι η κύρια αιτία του άλματος, αλλά οπωσδή­ποτε συνέβαλε. Στην Ελλάδα, η διαρκής συσσώρευση παράνομων μεταναστών, που εκ των πραγμάτων αδυνατούν να βρουν εργασία και όποτε βρίσκουν είναι «μαύρη» και κακοπληρωμένη, λειτουρ­γεί σαν θερμοκήπιο για την ανομία και την ασυδοσία, υπονομεύει τις κοινωνι­κές ισορροπίες και αλλοιώνει την εθνική ταυτότητα. Όταν αυτά τα προβλήματα αντιμετωπίζονται με ανέξοδες αντιρατσιστικές κορόνες, το αποτέλεσμα είναι να τροφοδοτούν το ρατσισμό.