Περιμένοντας την τρόικα (του Στ. Λυγερού)

Είναι φανερό ότι οι προσπάθειες των κυβερνητικών εταίρων έχουν δυο άξονες, αλληλοσχετιζόμενους όμως. Πρώτον, να μεταθέσουν όλα τα νέα επώδυνα μέτρα για μερικούς μήνες, δηλαδή για μετά τις πιθανολογούμενες εκλογές λόγω μη εκλογής νέου προέδρου δημοκρατίας, ελπίζοντας να τις κερδίσουν. Και δεύτερον, να μπορέσουν να βρουν τους 25 πρόθυμους που τους λείπουν για να συμπληρώσουν τον αριθμό βουλευτών που χρειάζονται για να ολοκληρώσουν το έργο που τους έχει ανατεθεί από τις ντόπιες και ξένες δυνάμεις που τους στηρίζουν, αποφεύγοντας έτσι τις εκλογές.
Σε αυτά τα πλαίσια κυμαίνονται και οι διαπιστώσεις του κ.Σταύρου Λυγερού στο άρθρο του που αναδημοσιεύω στη συνέχεια και στο οποίο περιγράφει την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη χώρα μας μετά τα αποτελέσματα των stress tests των τραπεζών και εν αναμονή της τρόικας.

Περιμένοντας την τρόικα, ξορκίζουν το ασφαλιστικό

Σαμαράς και Βενιζέλος επιδιώκουν να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση της τρόικας επειδή είναι προϋπόθεση όχι μόνο να εκταμιευτεί η δόση, αλλά και για να ανοίξει η συζήτηση σχετικά με την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.
Αν και έχουμε πλέον εισέλθει στην τελική ευθεία προς την κρίσιμη καμπή της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, το πολιτικό τοπίο παραμένει θολό. Η φιλόδοξη στρατηγική των Σαμαρά και Βενιζέλου να καλλιεργήσουν την εντύπωση στην κοινή γνώμη ότι η χώρα γυρίζει σελίδα έπεσε στο κενό λόγω της πίεσης του ευρωιερατείου και της αντίδρασης των αγορών.
Η πολιτικά καμένη λέξη «μνημόνιο», βεβαίως, θα εξοριστεί. Θα την αντικαταστήσει η λεγόμενη «προληπτική γραμμή στήριξης». Η ουσία όμως δεν θα αλλάξει ποιοτικά. Κι αυτό επειδή το νέο καθεστώς θα περιλαμβάνει και εποπτεία και δεσμεύσεις. Μπορεί ούτε το ένα ούτε το άλλο να έχουν προς το παρόν καθοριστεί, αλλά είναι από τώρα σαφές ότι η Ελλάδα θα παραμείνει «καλωδιωμένη», έστω και με πιο χαλαρό τρόπο.

Τα τρία ερωτηματικά που άφησαν πίσω τους τα Stress Tests

Τα αποτελέσματα των stress tests έχουν προκαλέσει, όπως ήταν αναμενόμενο, πολλές πολιτικές αντιπαραθέσεις, που παρακολουθώντας τες χάνει κάποιος την ουσία του θέματος.
Διάβασα στο οπωσδήποτε φιλοκυβερνητικό capital.gr μια ψυχραιμότερη ματιά των εν λόγω αποτελεσμάτων.
Ας δούμε ποια ερωτηματικά άφησαν πίσω τους, λοιπόν, τα stress tests, σύμφωνα με τον αρθρογράφο Γ.Αγγέλη.

Τα τρία ερωτηματικά που άφησαν πίσω τους τα Stress Tests 

H ψύχραιμη προσέγγιση των αποτελεσμάτων των stress test έχει διαμορφώσει πλέον μια πολύ πιο σταθερή εικόνα για τα σημεία στα οποία θα πρέπει να στρέψει την προσοχή για τα επόμενα της βήματα η ΕΚΤ.

Το “θεσμικό” πλαίσιο μέσα στο οποίο ήταν υποχρεωμένη - από τα όρια της Ευρωζώνης - να κινηθεί η ΕΚΤ για την διενέργεια του ελέγχου των χαρτοφυλακίων των τραπεζών και της δυνατότητάς τους να ανταποκριθούν κεφαλαιακά σε πραγματικά δύσκολες καταστάσεις, έχουν αφήσει τρείς κερκόπορτες από τις οποίες ο πραγματικός κίνδυνος μπορεί να επανεμφανισθεί ανά πάση στιγμή στο ευρωσύστημα. Οι τρείς αυτές “τρύπες” είναι αφ΄ ενός η χαλαρή εκτίμηση του κινδύνου των παραγώγων με τα οποία εξακολουθούν να γεμίζουν τα χαρτοφυλάκια των μεγάλων τραπεζών και ειδικά των γερμανικών, ο μη συνυπολογισμός στα αποτελέσματα των συνεπειών του μεγαλύτερου κινδύνου που εξακολουθεί να απειλεί κατά γενική ομολογία την Ευρωζώνη και ο κίνδυνος κρατικής χρεοκοπίας. Όλα τα υπόλοιπα έχουν καλυφθεί από την λογική του bail-in που έχει υιοθετηθεί μετά το 2012.