Μπορεί ένα κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης/ της ευρωζώνης να αποχωρήσει από αυτήν;
Μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση/ η ευρωζώνη να αποβάλει ένα μέλος της;
Αυτά τα ερωτήματα έχουν απασχολήσει πολλούς, λόγω της ρευστής πολιτικής κατάστασης στη χώρα μας, κυρίως, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη γενικότερα.
Το άρθρο που αναδημοσιεύω πιο κάτω απαντάει σε αυτά τα ερωτήματα λαμβάνοντας υπόψη τα περιλαμβανόμενα σχετικά στη συνθήκη της Λισσαβόνας (άρθρο 50).
Ως τροφή για σκέψη επισημαίνω το σημείο που αναφέρει ότι σε περίπτωση αποχώρησης ενός κράτους -με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- από την ευρωζώνη θα έπρεπε να γίνει "επιστροφή από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) των κεφαλαίων συνεισφοράς της αποχωρούσας εθνικής κεντρικής τράπεζας και επιστροφή των συναλλαγματικών διαθεσίμων που είχαν μεταφερθεί στο Ευρωσύστημα..."
Γιατί είναι δύσκολη η έξοδος από το ευρώ
Τις νομικές δυσκολίες που παρουσιάζει η έξοδος ενός κράτους-μέλους από την Ευρωζώνη παρουσιάζει έρευνα του Τμήματος Μελετών και Αναλύσεων της Merit Securities και ο κ. Θεόδωρος Στάθης.
Βασισμένη σε νομική μελέτη της Ε.Κ.Τ. (Withdrawal and expulsion from the EU and EMU: some reflections, by Phoebus Athanassiou, December 2009), η Merit σημειώνει τα εξής:
«Μέχρι πρόσφατα, το να μίλαγε κανείς για απόσχιση από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) θα άγγιζε τη σφαίρα του παράλογου λαμβάνοντας υπόψη τη συμβολή της ΕΕ στην ειρήνη και σταθερότητα της Ευρώπης, την συνεχή επέκταση των συνόρων της, την επιτυχία των διευρύνσεων της και την έλξη που ασκεί στα ευρωπαϊκά κράτη. Το ίδιο μπορεί να λεχθεί και για την εθελοντική έξοδο από την ΟΝΕ, έναν από τους σημαντικότερους τομείς ανάπτυξης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, η οποία θεωρείται ευρέως ότι:
α. απέτρεψε νομισματικές κρίσεις,
β. συνέβαλε στην οικονομική ολοκλήρωση, την ανάπτυξη της αγοράς και της ευημερίας σε ολόκληρη την ΕΕ, και
γ. βελτίωσε την ανθεκτικότητα κρατών μελών που έχουν υιοθετήσει το ευρώ έναντι των εισαγόμενων κρίσεων.
Ο σκοπός του παρόντος κειμένου είναι να εξετάσει τις νομικές παραμέτρους μιας εκούσιας ή αναγκαστικής εξόδου ενός κράτους μέλους από την ΕΕ ή/και την ΟΝΕ και ουσιαστικά χωρίζεται σε τρία μέρη:
α. Εξετάζει το θέμα της εθελούσιας αποχώρησης κράτους μέλους από την ΕΕ ή/και την ΟΝΕ.
β. Εξετάζει τα νομικά και εννοιολογικά ζητήματα που προκύπτουν από μια πιθανή απέλαση ενός κράτους μέλους από την ΕΕ ή/και την ΟΝΕ.
γ. Παρέχει μια επισκόπηση των επιπτώσεων μιας εξόδου κράτους μέλους από την ΕΕ ή/και την ΟΝΕ
Μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση/ η ευρωζώνη να αποβάλει ένα μέλος της;
Αυτά τα ερωτήματα έχουν απασχολήσει πολλούς, λόγω της ρευστής πολιτικής κατάστασης στη χώρα μας, κυρίως, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη γενικότερα.
Το άρθρο που αναδημοσιεύω πιο κάτω απαντάει σε αυτά τα ερωτήματα λαμβάνοντας υπόψη τα περιλαμβανόμενα σχετικά στη συνθήκη της Λισσαβόνας (άρθρο 50).
Ως τροφή για σκέψη επισημαίνω το σημείο που αναφέρει ότι σε περίπτωση αποχώρησης ενός κράτους -με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- από την ευρωζώνη θα έπρεπε να γίνει "επιστροφή από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) των κεφαλαίων συνεισφοράς της αποχωρούσας εθνικής κεντρικής τράπεζας και επιστροφή των συναλλαγματικών διαθεσίμων που είχαν μεταφερθεί στο Ευρωσύστημα..."
Γιατί είναι δύσκολη η έξοδος από το ευρώ
Τις νομικές δυσκολίες που παρουσιάζει η έξοδος ενός κράτους-μέλους από την Ευρωζώνη παρουσιάζει έρευνα του Τμήματος Μελετών και Αναλύσεων της Merit Securities και ο κ. Θεόδωρος Στάθης.
Βασισμένη σε νομική μελέτη της Ε.Κ.Τ. (Withdrawal and expulsion from the EU and EMU: some reflections, by Phoebus Athanassiou, December 2009), η Merit σημειώνει τα εξής:
«Μέχρι πρόσφατα, το να μίλαγε κανείς για απόσχιση από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) θα άγγιζε τη σφαίρα του παράλογου λαμβάνοντας υπόψη τη συμβολή της ΕΕ στην ειρήνη και σταθερότητα της Ευρώπης, την συνεχή επέκταση των συνόρων της, την επιτυχία των διευρύνσεων της και την έλξη που ασκεί στα ευρωπαϊκά κράτη. Το ίδιο μπορεί να λεχθεί και για την εθελοντική έξοδο από την ΟΝΕ, έναν από τους σημαντικότερους τομείς ανάπτυξης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, η οποία θεωρείται ευρέως ότι:
α. απέτρεψε νομισματικές κρίσεις,
β. συνέβαλε στην οικονομική ολοκλήρωση, την ανάπτυξη της αγοράς και της ευημερίας σε ολόκληρη την ΕΕ, και
γ. βελτίωσε την ανθεκτικότητα κρατών μελών που έχουν υιοθετήσει το ευρώ έναντι των εισαγόμενων κρίσεων.
Ο σκοπός του παρόντος κειμένου είναι να εξετάσει τις νομικές παραμέτρους μιας εκούσιας ή αναγκαστικής εξόδου ενός κράτους μέλους από την ΕΕ ή/και την ΟΝΕ και ουσιαστικά χωρίζεται σε τρία μέρη:
α. Εξετάζει το θέμα της εθελούσιας αποχώρησης κράτους μέλους από την ΕΕ ή/και την ΟΝΕ.
β. Εξετάζει τα νομικά και εννοιολογικά ζητήματα που προκύπτουν από μια πιθανή απέλαση ενός κράτους μέλους από την ΕΕ ή/και την ΟΝΕ.
γ. Παρέχει μια επισκόπηση των επιπτώσεων μιας εξόδου κράτους μέλους από την ΕΕ ή/και την ΟΝΕ
