Τσόμσκι: Σε ΗΠΑ και Ευρώπη, καταλύεται η δημοκρατία

Σε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στο truth-out, ο παγκόσμιου φήμης, γλωσσολόγος, φιλόσοφος και πολιτικός ακτιβιστής Νόαμ Τσόμσκι, μιλάει για την παγκοσμιοποίηση, την ανισότητα και την πολιτική αλλοτρίωση και στέλνει μήνυμα προειδοποιώντας: «Σε ΗΠΑ και Ευρώπη, η δημοκρατία καταλύεται». 

James Resnick: Έχει αλλάξει ο τρόπος που αντιλαμβάνεστε τον κόσμο με την πάροδο του χρόνου και τι (ή ποιος) προκάλεσε αυτή την αλλαγή;
Noam Chomsky: Καλώς ή κακώς , ο τρόπος που βλέπω τον κόσμο έχει παραμείνει ο ίδιος σε όλη την διάρκεια της ζωής μου. Όταν ήμουν ακόμα παιδί, στο δημοτικό, έγραφα άρθρα στη σχολική εφημερίδα για την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη και την απειλή που ενέχει αυτή για τον κόσμο, με το βλέμμα ενός δεκάχρονου. Μέχρι και τα εφηβικά μου χρόνια ήμουν βαθιά εμπλεκόμενος σε ριζοσπαστικές πολιτικές όλων των ειδών. Σύχναζα σε αναρχικά βιβλιοπωλεία και γραφεία. Υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον και ανησυχία για  ό, τι συνέβαινε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου:

Πίστευα ότι η επίθεση των Βρετανών  στην Ελλάδα και η ατομική βόμβα ήταν γεγονότα συγκλονιστικά.
Θεωρώ ενθαρρυντικό να βλέπω ανθρώπους που αγωνίζονται: φτωχούς που υποφέρουν, με περιορισμένους πόρους, να παλεύουν για να πετύχουν οτιδήποτε καλύτερο για την καθημερινότητα τους. Μερικοί από αυτούς αποτελούν έμπνευση για εμένα. Για παράδειγμα, ένα απομακρυσμένο, φτωχό χωριό στη νότια Κολομβία, που οργανώνεται στην προσπάθεια του να αποτρέψει μια καναδική επιχείρηση εξόρυξης χρυσού από το να καταστρέψει τον υδροφόρο ορίζοντα και το περιβάλλον ενώ την ίδια στιγμή αντιμετωπίζει πάρα-στρατιωτική και στρατιωτική βία και ούτω καθεξής. Αυτού του είδους οι ενέργειες που μπορεί να δει κανείς να γίνονται σε όλο το κόσμο είναι πολύ ενθαρρυντικές.

Υπάρχει οργανωμένο σχέδιο από ΕΕ και ΔΝΤ για διάλυση της Ελλάδας (συνέντευξη του Noam Chomsky)

Ο Noam Chomsky είναι από τους σύγχρονους διανοητές που χαίρουν παγκόσμιας αναγνώρισης. Έχω φιλοξενήσει και άλλες φορές συνεντεύξεις του, στις οποίες μιλάει για την Ελλάδα, αφού είναι φανερό πως παρακολουθεί με ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στη χώρα μας.
Στην πλέον πρόσφατη συνέντευξή του, που αναδημοσιεύω πιο κάτω, αναφέρεται στα προβλήματα που έχουν δημιουργήσει στην οικονομία και την κοινωνία μας τα μνημόνια και τολμώ να πω ότι είναι στο ίδιο μήκος κύματος με τα άρθρα που επιλέγω για αναδημοσίευση στο blog.

Θα ήθελα να σταθώ σε δυο σημεία.
Αν διαβάσετε την αναφορά του στο εναλλακτικό σχέδιο Βαρουφάκη και στο αποτέλεσμα που έβγαλε η Επιτροπή Αλήθειας για το Χρέος, θα αντιληφθείτε για ποιο λόγο το εγχώριο ολιγαρχικό σύστημα συνεπικουρούμενο από εκείνο των "δανειστών" προσπάθησε (και σε μεγάλο βαθμό τα κατάφερε, τουλάχιστον στα μάτια πολλών συμπολιτών μας) να αποδομήσει και τον Γ.Βαρουφάκη και τη Ζ.Κωνσταντοπούλου - στηριζόμενο σε ιδιόμορφα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα τους, που όμως ελάχιστη σχέση είχαν με τα αποτελέσματα της δουλειάς τους. Να διευκρινίσω ότι θετικά κρίνω τον Γ.Βαρουφάκη ως οικονομολόγο και όχι ως πολιτικό και τη Ζ.Κωνσταντοπούλου ως πρόεδρο των επιτροπών για το χρέος και τις πολεμικές επανορθώσεις.

Διαβάζοντας ένα άλλο σημείο της παρακάτω συνέντευξης, στο οποίο ο αμερικανός διανοητής αναφέρεται στα καταστροφικά για τους Έλληνες αποτελέσματα των μνημονίων και τη μεγάλη πιθανότητα να αναγκαστεί να μεταναστεύσει το 1/5 περίπου των συμπολιτών μας, αναζητώντας δουλειά σε άλλες χώρες, μου ήλθε στο νου η εικόνα που βλέπουμε αυτές τις μέρες στους δέκτες μας με το εκ της Ασίας ορμώμενο μεταναστευτικό κύμα και την πιθανότητα σε πολύ λίγα χρόνια να είναι οι συμπατριώτες μας εκείνοι που θα προσπαθούν να περάσουν σύνορα χωρών στην προσπάθειά τους να βρουν μια καλύτερη τύχη.

Ας διαβάσουμε όμως τη συνέντευξη του Noam Chomsky, τον οποίον απορώ πως δεν έχει προσπαθήσει να αποδομήσει και αυτόν το διεθνές τραπεζικό/οικονομικό σύστημα, εφόσον με τα λόγια του και τα γραπτά του ξεσκεπάζει διαρκώς τις μεθοδεύσεις του.

• Ποια είναι η αποτίμησή σας για τη συμφωνία ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους δανειστές;

Μοιάζει σαν η Ελλάδα να παραδόθηκε έπειτα από μια στρατιωτική επέμβαση, η οποία έχει στόχο τα εδάφη σας, τα «ασημικά» σας, αλλά και τον δημόσιο τομέα. Το δίλημμα ήταν «παραδοθείτε τώρα, διότι αργότερα θα είναι χειρότερα». Έτσι, ο Τσίπρας παραδόθηκε ολοκληρωτικά.
Όμως δεν έπρεπε να το κάνει αυτό. Πίστευε ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να εγκαταλείψει το ευρώ. Ωστόσο, όπως του έλεγαν ο Βαρουφάκης και ο Αμερικανός σύμβουλός του, Τζέιμς Γκαλμπρέιθ, δεν ήταν τόσο δύσκολο να βγείτε από το ευρώ. Θα υπήρχε μια μεταβατική περίοδος, στη διάρκεια της οποίας η ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να αναλάβει τον έλεγχο των τραπεζών που θα κατέρρεαν. Η ανάληψη αυτού του ελέγχου δεν είναι καθόλου κακή ιδέα.
Εάν η κυβέρνηση το είχε κάνει και τις είχε εθνικοποιήσει, τότε θα είχε εξασφαλίσει τα μέσα πληρωμής κατά τη διάρκεια μετάβασης και έτσι θα έσωζε τον δημόσιο τομέα, τις συντάξεις και την περιουσία της χώρας. Επρεπε να πει στους δανειστές, «εάν δεν καταλήξουμε σε συμφωνία, θα αποκηρύξουμε το χρέος προς το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την τρόικα».

Καταστροφική η πολιτική λιτότητας (του Noam Chomsky)

Αρκετές φορές έχω φιλοξενήσει τις απόψεις του κορυφαίου εν ζωή διανοητή Noam Chomsky. Δεν θα μπορούσα να παραλείψω να αναδημοσιεύσω τις πρόσφατες δηλώσεις του στην εφημερίδα «Πολίτικα» του Βελιγραδίου, που αφορούν την αντιμετώπιση της χώρας μας από τους "εταίρους" μας.

«Αίσχος» και «επαίσχυντη φάρσα» σε βάρος του ελληνικού λαού χαρακτηρίζει ο Αμερικανός διανοητής Νόαμ Τσόμσκι τη «συμπεριφορά της τρόικας».

«Η πολιτική της λιτότητας που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, από οικονομικής απόψεως είναι παράλογη και καταστροφική για τη χώρα. Η συμπεριφορά της τρόικας αποτελεί αίσχος. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως στόχος τους είναι να διαμηνύσουν προς πάσα κατεύθυνση ότι η αντίσταση στις βόρειες τράπεζες και στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών δεν θα γίνει ανεκτή και πως οι επιδιώξεις για δημοκρατία και σεβασμό της λαϊκής βούλησης πρέπει να εγκαταλειφθούν», σχολιάζει ο Τσόμσκι.
Ο διανοητής επισημαίνει πως όλα αυτά «είναι μια επίδειξη δύναμης και δεν υπάρχει κανένας λόγος να συνεχιστεί αυτή η επαίσχυντη φάρσα στην οποία γαλλικές και γερμανικές τράπεζες επωφελούνται από τα δεινά του ελληνικού λαού».

Noam Chomsky: Ο Νεοφιλελευθερισμός και η Συναίνεση της Ουάσιγκτον

Όταν παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την τέταρτη δεκαετία του περασμένου αιώνα η θεωρία του νεοφιλελευθερισμού, είχε θεωρηθεί ως πολλά υποσχόμενη εξέλιξη των γνωστών τότε οικονομικών θεωριών, μια  μέση οδός ανάμεσα στον φιλελευθερισμό και τον σοσιαλισμό, που πρότεινε την ελεύθερη λειτουργία του μηχανισμού τιμών της ανοικτής αγοράς, την ελεύθερη επιχειρηματικότητα, και τον ελεύθερο ανταγωνισμό, με σκοπό να δομηθούν κράτη δικαίου. Όπως πάντα σχεδόν, η πράξη διέψευσε τη θεωρία και σήμερα ο νεοφιλελευθερισμός έχει καταντήσει ο μεγάλος εχθρός των λαών. Το δογματικό σύστημα που καθορίζει τις αρχές που διέπουν τον νεοφιλελευθερισμό είναι η "Συναίνεση της Ουάσιγκτον" (Washington Consensus). Ο Noam Chomsky μας εξηγεί περί τίνος πρόκειται στο κείμενό του που ακολουθεί. Διαβάζοντάς το διαπιστώνουμε ότι όσα συμβαίνουν στη χώρα μας σήμερα, μόνο τυχαία δεν είναι.


Η ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΗΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ

 Ο όρος «νεοφιλελευθερισμός» προϋποθέτει ένα σύστημα αρχών που είναι καινούριο αλλά στηρίζεται επίσης στις κλασικές φιλελεύθερες ιδέες για τις οποίες προστάτης άγιος θεωρείται ο Άνταμ Σμιθ. Το δογματικό σύστημα είναι επίσης γνωστό ως «η συναίνεση της Ουάσιγκτον», πράγμα που κάτι υπαινίσσεται για την παγκόσμια τάξη. Προσεκτικότερη θεώρηση δείχνει ότι η πρόταση για την παγκόσμια τάξη είναι αρκετά ακριβής, αλλά όχι τα υπόλοιπα. Τα δόγματα δεν είναι νέα και οι βασικές συλλήψεις απέχουν κατά πολύ από αυτές που έδωσαν πνοή στη φιλελεύθερη παράδοση από την εποχή του Διαφωτισμού.
Η νεοφιλελεύθερη συναίνεση της Ουάσιγκτον είναι μια σειρά αρχών προσανατολισμένων στην αγορά που σχεδιάστηκαν από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα τα οποία σε σημαντικό βαθμό οι ΗΠΑ έχουν υπό την κυριαρχία τους· αρχές που εφαρμόζονται από τα ιδρύματα αυτά με διάφορους τρόπους - στην περίπτωση των ευάλωτων κοινωνιών εφαρμόζονται συχνά ως αυστηρά προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής. Εν συντομία οι βασικοί κανόνες είναι: Ελευθερώστε το εμπόριο και τη χρηματοπιστωτική αγορά, αφήστε την αγορά να καθορίζει τις τιμές («σωστές τιμές»), βάλτε τέρμα στον πληθωρισμό («μακροοικονομική σταθερότητα»), ιδιωτικοποιήστε. Η κυβέρνηση πρέπει «να βγει από τη μέση» - ως εκ τούτου και ο πληθυσμός, εφόσον η κυβέρνηση είναι δημοκρατική, αν και το συμπέρασμα αυτό δεν λέγεται ανοικτά . Οι αποφάσεις αυτών που επιβάλλουν τη «συναίνεση» φυσικά επηρεάζουν έντονα την παγκόσμια τάξη. Μερικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι ισχύουν πολύ σκληρότερες θέσεις. Ο διεθνής επιχειρηματικός Τύπος αναφέρει αυτούς τους θεσμούς ως τον πυρήνα μιας «de facto παγκόσμιας κυβέρνησης» μιας νέας «ιμπεριαλιστικής εποχής».

Γιατί αξίζει να μελετάμε τη γλώσσα (του Noam Chomsky)

Τον Noam Chomsky τον έχουμε φιλοξενήσει και άλλες φορές σε αυτή τη γωνιά, αναδημοσιεύοντας όμως, σχόλιά του πολιτικού περιεχομένου. Βέβαια, ως γνωστόν, η αρχική και βασική του ειδικότητα είναι η γλωσσολογία, μια επιστήμη πολύπλευρη και μαγευτική κατά τη γνώμη μου. Και αυτός είναι ένας λόγος που θα μας κάνει να ασχοληθούμε και άλλες φορές σε αυτό το blog.
Το θέμα είναι ότι στην εποχή μας, κατά την οποία τα σύνορα επικοινωνίας μεταξύ των κατοίκων διαφορετικών χωρών - κοντινών ή απομακρυσμένων, δεν έχει σημασία - που μιλάνε διαφορετικές γλώσσες έχουν εξαφανιστεί λόγω της διαδικτυακής διείσδυσης (και της σε μεγάλο βαθμό κοινής χρήσης της γλώσσας των social media από πολίτες διαφορετικών εθνικοτήτων), οι άνθρωποι έχουν πάψει να ενδιαφέρονται τόσο για τη διατήρηση της εθνικής τους γλώσσας, όσο και για την ορθή χρήση της. Λάθος, κατά τη γνώμη μου, αλλά και του Noam Chomsky, ο οποίος εξηγεί τους λόγους στο πιο κάτω σύντομο κείμενό του.

Υπάρχει αναρίθμητος αριθμός ερωτημάτων που μπορούν να οδηγήσουν κάποιον στη μελέτη της γλώσσας. Προσωπικά, γοητεύομαι κατ’ αρχήν απ’ την πιθανότητα να μάθω κάτι, απ’ αυτή τη μελέτη, που θα φέρει στο φως εγγενείς ιδιότητες του ανθρώπινου ψυχισμού. Προς το παρόν, δεν μπορούμε να πούμε τίποτα ιδιαίτερα διαφωτιστικό σχετικά με τη φυσική, δημιουργική χρήση της γλώσσας καθ’ εαυτήν. Αλλά νομίζω, πως σιγά-σιγά αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τους μηχανισμούς που κάνουν δυνατή αυτή τη δημιουργική χρήση της γλώσσας, τη χρήση της γλώσσας σαν εργαλείου της ελεύθερης σκέψης και της έκφρασης. Μιλώντας πάλι προσωπικά, για μένα, οι πιο ενδιαφέρουσες απόψεις των σύγχρονων ερευνών στη γραμματική είναι οι προσπάθειες να διατυπωθούν οι αρχές της οργάνωσης της γλώσσας που, όπως λέγεται, είναι παγκόσμιες αντανακλάσεις των ιδιοτήτων του ψυχισμού κι ακόμη, με συγκινεί η προσπάθεια να δειχτεί πως, στη βάση αυτής της υπόθεσης, μερικά γεγονότα σχετικά με τις ιδιαίτερες γλώσσες μπορούν να εξηγηθούν. Αν τη θεωρήσει κανείς μ’ αυτόν τον τρόπο, η γλωσσολογία είναι απλώς ένα μέρος της ανθρώπινης ψυχολογίας: το πεδίο που αναζητεί να προσδιορίσει τη φύση των ανθρώπινων ψυχικών ικανοτήτων και να μελετήσει τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι ικανότητες μπαίνουν σε λειτουργία.

Τι πιστεύει ο Noam Chomsky για τα ΜΜΕ ;

Η κρίση, εκτός από την οικονομία, έχει γκρεμίσει και τα τελευταία ίχνη αξιοπιστίας των ΜΜΕ, ιδιαίτερα των τηλεοπτικών. Ο κάθε απλός πολίτης που ζει την πραγματικότητά του, αντιλαμβάνεται πλέον ότι τα γεγονότα που μεταδίδουν, τού τα σερβίρουν με τέτοιο τρόπο, ώστε να προκύψουν συμπεράσματα που συμφέρουν τα Μέσα και φυσικά τους χρηματοδότες τους, αφού ελάχιστη επαφή έχουν με αυτά που ο καθένας μας βιώνει.
Ο γνωστός μας Noam Chomsky έχει να πει δυο τρία ενδιαφέροντα πράγματα πάνω στον τρόπο που χειρίζονται οι τηλεοράσεις τους καλεσμένους τους.

Υπάρχει μια καλά τεκμηριωμένη διαδικασία που χρησι­μοποιούν τα πιο σύγχρονα μέσα ενημέρωσης. Την ονομάζουν συνοπτικότητα. Είναι ένας τεχνικός όρος που προέρχεται από τη διαφήμιση. Το να είσαι συνοπτικός, σημαίνει να πεις τρεις φράσεις ανάμεσα σε δυο διαφημιστικά σποτ. Είναι ένα πολύ καλό κόλπο για να ελέγχονται οι ιδέες.

Όταν σας δίνουν την ευκαιρία να πείτε τρεις φράσεις ανά­μεσα σε δυο διαφημιστικά σποτ, έχετε δυο επιλογές: Ή αρκείστε να επαναλάβετε ένα σλόγκαν με το οποίο υποτίθεται πως συμφωνεί όλος ο κόσμος ή λέτε ό,τι σκέφτεστε και σας παίρ­νουν για τρελό, γιατί δεν έχετε το χρόνο να παρουσιάσετε την ελάχιστη απόδειξη έτσι ώστε να υποστηρίξετε όσα έχετε πει.