Ξεκίνησε η κινδυνολογία και τα διλήμματα, μόνο που η αρχή δεν έγινε από εφημερίδα που θα περίμενα να ξεκινήσει. Όχι ότι και η συγκεκριμένη αποτελεί έκπληξη.
Εξάλλου, όσο θα πλησιάζουν οι κάλπες, ο πόλεμος συμφερόντων θα εντείνεται και μαζί οι συμφωνίες με την οικονομική ολιγαρχία για υποστήριξη των εκπροσώπων της, έναντι ανταλλαγμάτων οπωσδήποτε. Ο νόμος για την χρηματοδότηση των κομμάτων και από επιχειρηματίες βοηθάει προς αυτή την κατεύθυνση και σίγουρα δεν είναι τυχαία η επιλογή της χρονικής στιγμής της ψήφισής του.
"320 επενδυτές περιμένουν 180 βουλευτές" λοιπόν (ας τους δώσουν τουλάχιστον χαρτάκια με αριθμούς προτεραιότητας για να μη σπρώχνονται). Τι μας λέει δηλαδή αυτός ο τίτλος; Ότι η ανάπτυξη είναι στα σύνορα και περιμένει καμιά τριανταριά πρόθυμους Τσιριμώκους για να μπει στη χώρα μας. Οπότε η ευθύνη είναι εκείνων που δεν θα ψηφίσουν το οποιοδήποτε άτομο προταθεί για πρόεδρος της δημοκρατίας κι εκείνοι θα φταίνε αν γίνουν εκλογές και βγει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι επενδυτές πάνε τα λεφτά τους αλλού (μαζί φυσικά με ακροδεξιούς έλληνες πολιτικούς - όσους από αυτούς δεν τα έχουν βγάλει ήδη).
