Έσχατο όπλο άμυνας η ψήφος εμπιστοσύνης (του Γ.Δελαστίκ)

Είναι αλήθεια ότι με ξενίζει η έκταση που δίνεται από τα ΜΜΕ στο θέμα της ψήφου εμπιστοσύνης που ζήτησε η κυβέρνηση. Ιδιαίτερα όταν είναι βέβαιο ότι αυτός είναι ο ένας από τους δυο σπουδαιότερους λόγους που ο πονηρός Βενιζέλος πρότεινε αυτή τη διαδικασία (και ο Σαμαράς, ως συνήθως, συμφώνησε με την πρότασή του). Δηλαδή ο ένας λόγος είναι να ασχολούνται τα ΜΜΕ με αυτό το άνευ οποιασδήποτε σημασίας θέμα, αφού είναι βέβαιο ότι όποια κυβέρνηση έχει ζητήσει (μεταπολιτευτικά τουλάχιστον) ψήφο εμπιστοσύνης, την έλαβε, αντί να ασχολούνται με την αναμενόμενη χιλιοστή ήττα της κυβέρνησης από την τρόικα. Κι ερχόμαστε στο δεύτερο λόγο, που είναι η συσπείρωση των κυβερνητικών βουλευτών και η αποδυνάμωση των δήθεν ανταρτών που για λόγους πολιτικής επιβίωσής τους, προσποιούνται ότι ενδιαφέρονται για το λαό που έχουν καταστρέψει με τους νόμους που έχουν ψηφίσει. Αυτή είναι η δική μου άποψη που δεν διαφέρει και πολύ από αυτή του Γ.Δελαστίκ που αναδημοσιεύω στη συνέχεια από το ΕΘΝΟΣ.

Έσχατο όπλο άμυνας κάθε κυβέρνησης η ψήφος εμπιστοσύνης

Ουδέποτε η παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς μια οποιαδήποτε κυβέρνηση από το κοινοβούλιο τη βγάζει πιο ισχυρή από πλευράς λαϊκής απήχησης. Αν θέλουμε να είμαστε ψυχροί αναλυτές, οφείλουμε να ομολογήσουμε ευθέως ότι η διαδικασία της παροχής ψήφου εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση που έχει ήδη συγκροτηθεί, συνιστά ανέκαθεν επιχείρηση εκβιασμού των βουλευτών των κομμάτων που... κυβερνούν! Εξαναγκασμού τους, δηλαδή, να ταχθούν εκόντες - άκοντες υπέρ της κυβέρνησης που οπωσδήποτε παίρνει αντιλαϊκά μέτρα - γιατί μόνο τότε οι κυβερνήσεις επιζητούν να «αναβαπτιστούν» στην εμπιστοσύνη των βουλευτών των κομμάτων τους! Καμιά επίδειξη ισχύος απέναντι στους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης δεν εμπεριέχει η αναζήτηση και η σχεδόν βέβαιη πάντοτε παροχή ψήφου εμπιστοσύνης. Σε σπανιότατες περιπτώσεις αποτυγχάνει αυτός ο συστημικός πολιτικός εκβιασμός. Θεμελιώδης κανόνας είναι ότι η παροχή ψήφου εμπιστοσύνης απαξιώνει ή και εξευτελίζει τους βουλευτές της κάθε εσωκομματικής αντιπολίτευσης, οι οποίοι υποχρεώνονται να «γλείψουν εκεί που έφτυναν», αφού σχεδόν όλοι δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση των κομμάτων τους, την πολιτική της οποίας όμως κατέκριναν δημοσίως!

Κριτική διπλής όψεως στις εξαγγελίες του κ.Τσίπρα στη ΔΕΘ

Οι εξαγγελίες του κ.Τσίπρα στη διάρκεια της ΔΕΘ έχουν προκαλέσει πολλές συζητήσεις, όπως ήταν αναμενόμενο. Η κριτική από την πλευρά της φιλοκυβερνητικής πλευράς ήταν από πανικόβλητη έως αστεία, οπότε δεν έχει νόημα να ασχοληθούμε.
Προσπαθώντας από αυτή τη γωνιά να προβάλλω μια ολοκληρωμένη άποψη για τα θέματα της επικαιρότητας διάβασα διάφορα άρθρα ψύχραιμων σχολιαστών και αναδημοσιεύω στη συνέχεια δυο από αυτά, ένα που αντιμετωπίζει θετικά και ένα που αντιμετωπίζει κριτικά τις εν λόγω εξαγγελίες.
Πρώτα το άρθρο του Γ.Δελαστίκ στο ΕΘΝΟΣ και μετά εκείνο του Ν.Μπογιόπουλου στο enikos.gr



Ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε δεσμεύσεις πολύ συγκεκριμένες
(του Γ.Δελαστίκ) 

Απολύτως συγκεκριμένες και πλήρως ελέγξιμες ανά πάσα στιγμή είναι οι δεσμεύσεις που ανέλαβε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας με την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο. Ακούγοντας τι είπε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καταλάβαμε καλύτερα γιατί η κυβέρνηση απαγόρευσε στο θλιβερό όργανο προπαγάνδας της, την κρατική τηλεόραση, να μεταδώσει την ομιλία Τσίπρα με το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Η σύγκριση των δεσμευτικών εξαγγελιών Τσίπρα με την ασκούμενη πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου λειτουργεί καταλυτικά εις βάρος των ηγετών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Τι δεσμεύτηκε, λοιπόν, ότι θα κάνει ο Αλέξης Τσίπρας, αν ο ΣΥΡΙΖΑ σχηματίσει κυβέρνηση; Εχουμε επιλέξει από όσα είπε εκείνα που ο καθένας μπορεί να ελέγξει αν τα υλοποίησε, μέσα σε έναν... μήνα (!) το πολύ από τότε που θα αναλάβει πρωθυπουργός. 

Δυο άρθρα του Γ.Δελαστίκ για την αλληλεγγύη των εταίρων μας

Όλο και πιο συχνά ακούμε φωνές από το εξωτερικό που αμφιβάλλουν, αν πρόθεση των ευρωπαίων εταίρων μας ήταν να σώσουν με τα μνημόνια την Ελλάδα ή τους εαυτούς τους (και τις τράπεζές τους).
Παρακάτω αναδημοσιεύω από το ΕΘΝΟΣ δυο σχετικά άρθρα του Γ.Δελαστίκ. Θα ήθελα να τα αφιερώσω στους "έλληνες" βουλευτές που ψήφισαν τα καταστρεπτικά για τους συμπολίτες μας μνημόνια, αλλά νομίζω ότι θα είναι χαμένος κόπος. Επειδή πιστεύω, όπως και οι περισσότεροι Έλληνες πλέον (και όχι μόνο), ότι τα ψήφισαν είτε λόγω άγνοιας (η ηπιότερη έκφραση που μπορώ να χρησιμοποιήσω), είτε λόγω συμφέροντος. Δεν θα αναφέρω μια τρίτη άποψη που τους παρουσιάζει ως θύματα, γιατί αυτό παραπέμπει σε άλλου είδους θέματα και με άλλα επακόλουθα.
Τα δυο αυτά άρθρα δίνουν μια εικόνα της γνώμης που έχουν και κάποιοι από το εξωτερικό για τις "ενέργειες" που έχουν γίνει από τους εταίρους μας με σκοπό τη "σωτηρία" της χώρας μας (με τη βοήθεια πάντα, των ιθαγενών οργάνων τους, πρωθ-υπουργούς και -οπωσδήποτε- βουλευτές).

 

Ολι Ρεν: Θυσιάσαμε την Ελλάδα για να σωθούν οι υπόλοιποι!

Ωμή, κυνική, σοκαριστική η ομολογία του επιτρόπου Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων και αντιπροέδρου της Κομισιόν Ολι Ρεν, αργά το βράδυ της Δευτέρας. Απευθυνόμενος στους ευρωβουλευτές που απαρτίζουν τη διερευνητική επιτροπή του ευρωκοινοβουλίου για τον ρόλο της τρόικας στις χώρες που έχουν τεθεί υπό μνημονιακό καθεστώς, ο Φινλανδός κομισάριος τους είπε ουσιαστικά ότι η ΕΕ προτίμησε να θυσιάσει την Ελλάδα για να σώσει άλλα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης και πάνω απ' όλα για να διασώσει τις ευρωπαϊκές τράπεζες! Τι ακριβώς είπε ο Ολι Ρεν; «Στο ξεκίνημα της κρίσης, την άνοιξη του 2010 και κάποιο διάστημα μετά, αν είχε άμεσα αναδιαρθρωθεί το ελληνικό χρέος, θα είχατε αντιμετωπίσει δραματικές συνέπειες μετάδοσης τόσο σε άλλα κράτη - μέλη όσο και μέσω του τραπεζικού διαύλου στην Ευρώπη» δήλωσε επί λέξει. Θα υπήρχαν λοιπόν «δραματικές συνέπειες μετάδοσης», λέει ο Ρεν, αν γινόταν «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους την άνοιξη του 2010. Χρησιμοποιεί, πέρα από τις επιπτώσεις «σε άλλα κράτη - μέλη» και μια έκφραση κατ' ουσίαν ακατάληπτη από τον μη επαΐοντα αναγνώστη: «μέσω του τραπεζικού διαύλου στην Ευρώπη». Τι ακριβώς εννοεί ο επίτροπος Οικονομικών της Κομισιόν;

Με χρέος 129% του ΑΕΠ χρεοκοπήσαμε, με χρέος 175% του ΑΕΠ σωθήκαμε!

Οποιαδήποτε μελέτη γίνει για την πορεία της ελληνικής οικονομίας από οποιοδήποτε αρμόδιο γραφείο, οργανισμό κλπ, καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα: Το μνημόνιο δεν βγαίνει και με την ίδια πολιτική να συνεχίζεται, δεν πρόκειται να βγούμε στις αγορές, όχι το 2014, όπως προσπαθούν να μας πείσουν η κυβέρνηση και οι παπαγάλοι της, αλλά ούτε στο ορατό μέλλον.
Πριν λίγες μέρες δημοσιοποιήθηκε έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους, που καταλήγει στα ίδια παραπάνω συμπεράσματα.
Στη συνέχεια αναδημοσιεύω άρθρο/σχόλιο του Γ.Δελαστίκ που αναφέρεται σε αυτή την έκθεση.

Κανείς δεν πιστεύει πια την κυβέρνηση για την οικονομία

(του Γιώργου Δελαστίκ)

Ούτε καν το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους, που έχει συσταθεί στη... Βουλή (!), δεν μπορούν πλέον να πείσουν οι εκτιμήσεις της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας βάσει της μνημονιακής πολιτικής που εφαρμόζεται. Καταπέλτης είναι η έκθεση του Γραφείου αυτού.

Τινάζει στον αέρα τις κυβερνητικές εκτιμήσεις. «Είναι ψευδαίσθηση να αναμένουμε ότι η χώρα θα επιστρέψει στις αγορές μετά το 2014 για να καλύψει με λογικούς όρους τις ανάγκες αναχρηματοδότησης του χρέους», τονίζει χωρίς περιστροφές. «Η χώρα είναι σε χειρότερη θέση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του δημόσιου χρέους της, αφού έχει καταρρεύσει η παραγωγική της βάση», υπογραμμίζει η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους του Κοινοβουλίου.

Θα ολοκληρωθεί η συγκυβέρνηση των δυο μεγάλων κομμάτων στη Γερμανία;

Έτσι όπως μας κατάντησαν, μεγαλύτερη σημασία για τη χώρα μας έχει το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών, παρά των ελληνικών.
Σε όλη την Ευρώπη - και όχι μόνο - παρακολουθούν με ενδιαφέρον και (γιατί όχι;) με αγωνία τις διεργασίες που γίνονται για να σχηματιστεί κυβέρνηση σ'αυτή τη χώρα.
Ο Γ.Δελαστίκ με δυο αξιοπρόσεκτα άρθρα στο ΕΘΝΟΣ χθες και προχθές παρουσιάζει αναλυτικά την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά το αποτέλεσμα των εκλογών, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αναδρομή που κάνει σε προηγούμενες περιπτώσεις συνεργασίας των δυο μεγάλων γερμανικών κομμάτων.
Παρακάτω αναδημοσιεύω και τα δυο αυτά άρθρα, ώστε η εικόνα που προκύπτει να είναι κατά το δυνατόν ολοκληρωμένη.

Η Γερμανία οδεύει πάλι προς «μεγάλο συνασπισμό»

Αν κάποιος είχε την παραμικρή αμφιβολία για το πόσο ελεγχόμενοι είναι από το σύστημα οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες, αρκεί να κοιτάξει την κατανομή εδρών στο Κοινοβούλιο της ηγεμονικής χώρας της Ευρώπης που προέκυψε από τις προχθεσινές βουλευτικές εκλογές και θα καταλάβει αμέσως τα πάντα. Οι δεξιοί χριστιανοδημοκράτες της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ πήραν τελικά 311 έδρες. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης πήραν περισσότερες - 192 οι Σοσιαλδημοκράτες, 64 οι Αριστεροί και 63 οι Πράσινοι, άρα συνολικά 319 έδρες!

Με δεδομένο ότι αυτή τη φορά το σύνολο των εδρών της ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας διαμορφώθηκε τελικά στις 630, ένας κεντροαριστερός συνασπισμός από τα τρία κοινοβουλευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης όχι απλώς ξεπερνά τις έδρες της Δεξιάς, αλλά έχει και... κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, αφού ξεπερνά το κατώφλι των 316 εδρών που δίνει την αυτοδυναμία! Με άλλα λόγια, ο Σοσιαλδημοκράτης υποψήφιος για την καγκελαρία Πέερ Στάινμπρουκ θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να αναδειχθεί καγκελάριος, διώχνοντας δημοκρατικότατα τη Μέρκελ από την εξουσία. Αυτό θα γινόταν σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Στη Γερμανία όμως ούτε καν συζητούν, έστω υπαινικτικά, το ενδεχόμενο οι Σοσιαλδημοκράτες να σχηματίσουν κυβέρνηση στην οποία να συμμετέχει και το κόμμα της Αριστεράς! Μιλάμε δε ότι η Αριστερά στη Γερμανία είναι ένα κόμμα τόσο δεξιό στις θέσεις του συγκριτικά με τα κόμματα της ελληνικής, της γαλλικής ή άλλης ευρωπαϊκής Αριστεράς, ώστε ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ να φαντάζει ως... αριστερίστικη οργάνωση μπροστά στην Αριστερά της Γερμανίας!