Ουσιαστικά, Κατοχή

Μου αρέσει να διαβάζω, συχνά, άρθρα που έχουν γραφεί πριν από καιρό (μήνες ή και χρόνια) ώστε να διαπιστώσω κατά πόσον ο αρθρογράφος έχει κάνει σωστές επισημάνσεις ή σχόλια, αφού μόνο όταν έχει περάσει αρκετός καιρός, είμαστε σε θέση να διαπιστώσουμε την εγκυρότητα των άρθρων που έχουμε διαβάσει.

Έτσι, σήμερα διάβασα αυτό το άρθρο του οικονομολόγου Βασίλη Βιλιάρδου, που πρωτοδημοσιεύτηκε στις 29 Νοεμβρίου του 2014. Δεν θα προκαταλάβω την άποψή σας. Σας αφήνω να το διαβάσετε και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. 

Όταν μία μικρή χώρα βρεθεί σε δύσκολη οικονομική θέση, αδυνατώντας να εξοφλήσει τις οφειλές της, έχει δύο μόνο δυνατότητες στη διάθεση της: (α)  να ζητήσει τη βοήθεια των δολοφόνων των λαών, του ΔΝΤ δηλαδή ή (β) να χρεοκοπήσει επίσημα, διαπραγματευόμενη αμέσως μετά με τους οφειλέτες της.

Στην περίπτωση που επιλέγει την πρώτη λύση, η οποία είναι μάλλον μονόδρομος όταν έχει υπερχρεωθεί ο ιδιωτικός της τομέας, όπως συνέβη με την Ιρλανδία, τότε δεν πρέπει μόνο να εφαρμόσει απαρέγκλιτα τα μνημόνια που υπογράφει, αλλά να κάνει πολύ περισσότερα από αυτά που της ζητούνται – όπως ακριβώς η Πορτογαλία, από την οποία απαιτήθηκαν αποκρατικοποιήσεις 5,5 δις € και τις αύξησε στα 9 δις €.
Κάτι ανάλογο έκανε και η Ιρλανδία, οι πολίτες της οποίας ανέλαβαν, εκβιαζόμενοι βέβαια, τα χρέη των ιδιωτικών τραπεζών τους – σε πλήρη αντίθεση με την Ισλανδία, η οποία προτίμησε να τις αφήσει να χρεοκοπήσουν, αναλαμβάνοντας το ρίσκο (Σημ.Π.Σ.: Στέλνοντας αργότερα και 26 τραπεζίτες στη φυλακή).

Πώς ο Βενιζέλος μεταβίβασε τις ζημιές των τραπεζών στους πολίτες (του Γ.Βαρουφάκη)

Η πολιτική πρακτική του Β.Βενιζέλου είναι γεμάτη από κινήσεις που ευνοούν τους πολιτικούς και την οικονομική ολιγαρχία (σχετικά posts με συγκεκριμένα στοιχεία εδώ κι εδώ). Παρακολουθώντας τα πεπραγμένα του βγάζει κανείς το συμπέρασμα ότι οι έλληνες πολίτες υπήρξαν παράπλευρες απώλειες κατά την πορεία εκτέλεσης του ...θεάρεστου έργου του.
Στους νόμους εξαμβλώματα που έχει υπογράψει, έχουμε αναφερθεί σε προηγούμενα posts. Στο μεγάλο του οικονομικό κατόρθωμα, το PSI, αναφέρεται το άρθρο του Γ.Βαρουφάκη που αναδημοσιεύω πιο κάτω από το τελευταίο ΗΟΤ DOC.
Και μένω να αναρωτιέμαι, για πόσο καιρό ακόμα θα βρίσκεται αυτός ο άνθρωπος σε ανώτερα κυβερνητικά αξιώματα για να συνεχίζει να καταστρέφει ό,τι έχει απομείνει στην κατεστραμένη μας χώρα;
(Φαντάζεστε να γίνει - όσο βρίσκεται αυτή η κυβέρνηση στην εξουσία - συνταγματική αναθεώρηση με συμμετοχή του Βενιζέλου;)

ΕΝΙΣΧΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΝΙΚΟ 
(του Γιάννη Βαρουφάκη)

Προ ημερών έλαβα το εξής email: «Γιάννη γεια χαρά! Με λένε Νίκο, είμαι 28 χρονών και τα πράγματα είναι απλά για μένα. Δεν καταλαβαίνω! Διαβάζω ανελλιπώς το Hot Doc από την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του και δυσκολεύομαι πάρα πολύ να κατανοήσω τα άρθρα σου. Πες ότι είμαι στο δρόμο και συνταντώ τον Βενιζέλο (κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά) και του λέω: “Εσύ και η παρέα σου καταστρέφετε την Ελλάδα” και μου απαντάει: “Γιατί;” Τότε σκαλώνω και προσπαθώ να του περιγράψω με απλά λόγια και οικονομικούς όρους τι εννοώ. Δεν μπορώ να το κάνω, θα με τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί».

Η κυβερνητική παραμυθία τns εξόδου από το τούνελ (του Σταύρου Λυγερού)

Η εφαρμοζόμενη υπερφορολόγηση των πολιτών μπορεί να οδηγήσει σε αναπτυξιακή πορεία τη χώρα;

Η κατεδάφιση του κράτους πρόνοιας είναι η απάντηση στην επίθεση που δέχτηκε το ασφαλιστικό σύστημα από το "Βενιζελικό" PSI και τη ληστεία των ταμείων;

Υπάρχει κάποιο σχέδιο για τη μελλοντική πορεία της χώρας;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που επιχειρεί να απαντήσει ο κ.Σταύρος Λυγερός με το άρθρο του που αναδημοσιεύω πιο κάτω.

Η κυβερνητική παραμυθία τns εξόδου από το τούνελ

Τα όσα ακολούθησαν τις γερμανικές εκλογές του περασμέ­νου Σεπτεμβρίου διέλυ­σαν τις ψευδαισθήσεις του διδύμου Σαμαρά - Βενιζέλου για άμεση δρομολόγηση της ανα­διάρθρωσης του ελλη­νικού χρέους. Δεν στάθηκαν ικανά όμως να τους ωθήσουν σε αλλαγή πλεύσης. Ο ισχυρισμός ότι το Μνημόνιο είναι μονόδρο­μος χρησιμοποιήθηκε ως προπαγανδιστικό επιχείρημα, αλλά τελικώς αντανακλά και το δικό τους εγκλωβισμό στο μονόδρομο που έχει χαράξει η τρόικα. Αυτός είναι και ο λό­γος που δεν έχουν περιθώρια ουσιαστικής διαπραγμάτευσης. Το μόνο που έκαναν όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν να δια­πραγματεύονται το βαθμό οξύτητας της μο­νοδιάστατης λιτότητας. Αλλά και σε αυτό το επίπεδο ελάχιστα επέτυχαν.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η ασκού­μενη πολιτική, αντί να ξαναστήσει την Ελλά­δα στα πόδια της, συσσωρεύει οικονομικά και κοινωνικά ερείπια. Η κυβέρνηση Σα­μαρά έχει κάνει σημαία της το πρωτογενές πλεόνασμα. Δεν είναι μόνο ότι αυτό είναι πλασματικό, λόγω του γεγονότος ότι το Δη­μόσιο χρωστά πάνω από 6 δις σε ιδιώτες. Είναι και ο τρόπος που προέκυψαν αυτά τα δημοσιονομικά αποτελέσματα.