Το τελευταίο δεκαήμερο είχαμε στη χώρα μας τις επισκέψεις των υπουργών οικονομικών των δύο αντιμαχόμενων οικονομικών δυνάμεων του πλανήτη.
Δύο επισκέψεις και η μετατόπιση του κέντρου βάρους της εξάρτησης
(του Σταύρου Λυγερού)
Πριν ακόμα εξατμιστούν οι εντυπώσεις από την ηχηρή επίσκεψη του Σόιμπλε, στην Αθήνα βρέθηκε για συνομιλίες με δική του πρωτοβουλία και ο Αμερικανός ομόλογός του, Λιου. Δεν πρόκειται, βεβαίως, για σύμπτωση. Η επίσημη δικαιολογία ήταν η προετοιμασία της επικείμενης συνάντησης του Σαμαρά με τον Ομπάμα στο Λευκό Οίκο. Είναι σαφές, όμως, ότι γι' αυτή τη δουλειά δεν είναι ο πιο αρμόδιος ο υπουργός Οικονομικών. Και εν πάση περιπτώσει δεν ήταν αυτός ο κύριος λόγος που ο Λιου ήρθε στην Αθήνα. Ο κύριος λόγος ήταν μια έμμεση πλην σαφής αντιδιαστολή προς τη γερμανική πολιτική.
Οι ΗΠΑ του Ομπάμα έχουν ξεκάθαρα τοποθετηθεί εναντίον της μονοδιάστατης λιτότητας που επιβάλλει το ευρωιερατείο (με επικεφαλής το δίδυμο Μέρκελ - Σόιμπλε) στην ευρωπαϊκή περιφέρεια. Υπενθυμίζουμε ότι τόσο ο προηγούμενος Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Γκάιτνερ, όσο και ο σημερινός, Λιου, έχουν δημοσίως παρέμβει προς αυτή την κατεύθυνση, υποστηρίζοντας ότι η μονοδιάστατη λιτότητα πνίγει την ανάπτυξη και τροφοδοτεί τη διεθνή κρίση. Υπενθυμίζουμε ακόμα ότι στις διαδοχικές εκείνες παρεμβάσεις ο Σόιμπλε είχε αντιδράσει σχεδόν σκαιά, συστήνοντας στους Αμερικανούς να κοιτάζουν τα του οίκου τους και να μην ανακατεύονται στις ευρωπαϊκές υποθέσεις.
Οι επισκέψεις αυτές δεν έγιναν φυσικά προς όφελος της χώρας μας. Το πρόβλημα είναι όμως ότι θα πρέπει κάποια στιγμή (και όχι πολύ αργά) να επιλέξουμε αν θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε στο ίδιο στρατόπεδο ή αν μας συμφέρει να αλλάξουμε.
Σήμερα αναδημοσιεύω από τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ αυτής της εβδομάδας τα σχόλια δυο έγκριτων δημοσιογράφων, του Σταύρου Λυγερού και του Μιχάλη Ιγνατίου, που αναφέρονται σ'αυτές τις δύο επισκέψεις.
Δύο επισκέψεις και η μετατόπιση του κέντρου βάρους της εξάρτησης
(του Σταύρου Λυγερού)
Πριν ακόμα εξατμιστούν οι εντυπώσεις από την ηχηρή επίσκεψη του Σόιμπλε, στην Αθήνα βρέθηκε για συνομιλίες με δική του πρωτοβουλία και ο Αμερικανός ομόλογός του, Λιου. Δεν πρόκειται, βεβαίως, για σύμπτωση. Η επίσημη δικαιολογία ήταν η προετοιμασία της επικείμενης συνάντησης του Σαμαρά με τον Ομπάμα στο Λευκό Οίκο. Είναι σαφές, όμως, ότι γι' αυτή τη δουλειά δεν είναι ο πιο αρμόδιος ο υπουργός Οικονομικών. Και εν πάση περιπτώσει δεν ήταν αυτός ο κύριος λόγος που ο Λιου ήρθε στην Αθήνα. Ο κύριος λόγος ήταν μια έμμεση πλην σαφής αντιδιαστολή προς τη γερμανική πολιτική.
Οι ΗΠΑ του Ομπάμα έχουν ξεκάθαρα τοποθετηθεί εναντίον της μονοδιάστατης λιτότητας που επιβάλλει το ευρωιερατείο (με επικεφαλής το δίδυμο Μέρκελ - Σόιμπλε) στην ευρωπαϊκή περιφέρεια. Υπενθυμίζουμε ότι τόσο ο προηγούμενος Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Γκάιτνερ, όσο και ο σημερινός, Λιου, έχουν δημοσίως παρέμβει προς αυτή την κατεύθυνση, υποστηρίζοντας ότι η μονοδιάστατη λιτότητα πνίγει την ανάπτυξη και τροφοδοτεί τη διεθνή κρίση. Υπενθυμίζουμε ακόμα ότι στις διαδοχικές εκείνες παρεμβάσεις ο Σόιμπλε είχε αντιδράσει σχεδόν σκαιά, συστήνοντας στους Αμερικανούς να κοιτάζουν τα του οίκου τους και να μην ανακατεύονται στις ευρωπαϊκές υποθέσεις.
