«Λεφτά υπάρχουν»: μας τα παίρνουν με ανακατανομές (του Ν.Κοτζιά)

Την πεποίθησή μου ότι "λεφτά υπάρχουν" την έχω διατυπώσει και άλλες φορές στο παρελθόν, σε κάποια posts. Σήμερα, αναρτώ στη συνέχεια κείμενο και άλλου αρθρογράφου που συμφωνεί μαζί μου, του Νίκου Κοτζιά.  
Κι επειδή ακριβώς υπάρχουν λεφτά στη χώρα, έχουν βρει διάφορες μεθόδους για να μας τα πάρουν. Οκτώ, σύμφωνα με τον αρθρογράφο. Προφανώς, εφαρμόζοντας τη γνωστή μέθοδο της σαλαμοποίησης, όπως διαβεβαίωσε τροϊκανό και ο γνωστός πρώην τηλεπωλητής και νυν υπουργός για να καθησυχάσει τις ανησυχίες του σχετικά με την αποτελεσματικότητα της ακολουθούμενης πολιτικής από τη μνημονιακή κυβέρνηση.

«Λεφτά υπάρχουν»: μας τα παίρνουν με πολλαπλές ανακατανομές

Το σύστημα με μοχλό την πολιτική εξουσία και πλάτες την ξένη τρόικα, στόχευσε εξαρχής στην μονόπλευρη λιτότητα και από εκεί στην άγρια ανακατανομή σε βάρος της πλειοψηφίας με σειρά μηχανισμών τους οποίους πρέπει να αποκαλύπτουμε. Τέτοιος μηχανισμός υπήρξε στο παρελθόν και το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου. Στη διάρκειά του, οι μεγαλοεισοδηματίες εφάρμοσαν όλους τους ληστρικούς κανόνες της πρωταρχικής συσσώρευσης.

Ο πρώτος μηχανισμός ανακατανομής είναι η μείωση των μισθών και συντάξεων, η υποτίμηση της μικρής και μεσαίας ακίνητης περιουσίας, οι φοροκλοπές και η μεγάλη φοροδιαφυγή, οι εισφοροκλοπές και οι μίζες που έχουν συσσωματωθεί στο σημερινό δημόσιο χρέος.

Η δεύτερη ανακατανομή γίνεται με το μηχανισμό λεηλασίας του δημόσιου πλούτου. Η λεηλασία αυτή έχει πολλαπλές μορφές. Αφενός άμεσες, όπως υπερβολικά μεγάλες εκπτώσεις κατά την αγορά δημόσιας περιουσίας. Παραδείγματα δεκάδες: Στη Χαλκιδική (Σκουριές), μία από τις ακριβότερες περιοχές της ΕΕ, η δημόσια γη (μαζί με τον χρυσό) πουλήθηκε με 32 ευρώ το στρέμμα. Ανάλογα έγιναν και ως προς το καλύτερο φιλέτο της Μεσογείου, τον Λαιμό της Βουλιαγμένης, αλλά και με δημόσια κτίρια στο κέντρο της Αθήνας, όπου κοστολογήθηκε η τιμή του τετραγωνικού στα 820 ευρώ. Αφετέρου έμμεσες, όπως το φτηνό ρεύμα που παρέχεται σε μεγάλους επενδυτές.

Λάθος "συνταγή" οικονομίας και πολιτισμού (του Νίκου Κοτζιά)

Πριν 5-6 μέρες, σε ένα twit μου, αναφέρθηκα στην αδυναμία επίτευξης ανταγωνιστικότητας, όταν ο εργαζόμενος δεν βρίσκει ενδιαφέρον στην εργασία του, μετά από τις μειώσεις μισθών που έγιναν, αλλά και άλλων παραγόντων, που λόγω περιορισμένων χαρακτήρων σε ένα twit, δεν μπορούσα να αναπτύξω.
Με ευχάριστη έκπληξη διάβασα το κείμενο του Νίκου Κοτζιά, που αναδημοσιεύω, και που αναφέρεται σε όλους εκείνους τους παράγοντες που είχα στο μυαλό μου, εκείνη τη στιγμή που έγραφα το εν λόγω twit. Δεν ήταν δυνατόν λοιπόν, να παραλείψω να το συμπεριλάβω στη συλλογή ενδιαφερόντων κειμένων αυτού του blog.

Λάθος "συνταγή" οικονομίας και πολιτισμού

Ο «νομπελίστας των φτωχών», Αμάρτυα Σεν, συνέδεσε την οικονομική σκέψη με σειρά κοινωνικών - πο­λιτικών θεματικών, ό­πως εκείνες της ηθι­κής, της ισότητας, του κοινωνικού κράτους και της Δημοκρατίας. Ανατρέποντας τις ανοησίες του νεοφιλε­λευθερισμού, αποκατέστησε τη σχέση της τρέχουσας οικονομικής πολιτικής και των νέων προβλημάτων που αντιμετωπίζει με τις καλύτερες παραδόσεις της πολιτικής οικονομίας. Απέδειξε ότι η οικονομική ανά­πτυξη προέρχεται και αφορά πριν απ' όλα στους ανθρώπους, στο πλαίσιο μέσα στο οποίο δρουν και παράγουν οι εργαζόμενοι άνθρωποι. Ο Αμάρτυα Σεν απέδειξε ότι όσο περισσότερη Δημοκρατία και κοινωνικό κράτος υπάρχει, τόσο υψηλότερη είναι και η παραγωγικότητα. Η θέση του επιβεβαι­ώνεται από εκατοντάδες ιστορικά παρα­δείγματα, όπως εκείνο των σκανδιναβικών κρατών. Τα τελευταία διακρίνονται συγκρι­τικά από άλλα δυτικά κράτη από τις υψηλές κοινωνικές δαπάνες, το μεγάλο κράτος, τα κοινωνικά δικαιώματα, την υψηλή, εντέλει, παραγωγικότητα.