Τα νομικά κατορθώματα του Βενιζέλου (μέρος Β΄)

Πριν από αρκετό καιρό είχα αναδημοσιεύσει από το περιοδικό ΗΟΤ DOC ένα άρθρο με τα νομικά κατορθώματα του Ευ.Βενιζέλου. Λίγα τεύχη μετά, στο ίδιο περιοδικό, δημοσιεύτηκε ένα ακόμα άρθρο με τα επιτεύγματα του "απόλυτου συνταγματολόγου" επικαιροποιημένο. Για να διατηρήσουμε, λοιπόν, κι εμείς το αρχείο αυτού του blog ενημερωμένο, αναδημοσιεύω σήμερα και αυτό το δεύτερο άρθρο. 
Όσο για το ερώτημα, γιατί ασχολούμαι με τον συγκεκριμένο πολιτικό πάλι, η απάντηση είναι, επειδή τον θεωρώ βασικό - αν όχι τον βασικότερο - υπαίτιο για την απαξίωση των πολιτικών στα μάτια των πολιτών. Έστω και αν δεν είχε κάνει όλους αυτούς τους "περίεργους" νόμους, που αναφέρονται σε αυτά τα δυο άρθρα, αλλά μόνο τον "Νόμο περί (μη) ευθύνης υπουργών, πάλι την ίδια γνώμη θα είχα γι΄αυτόν. Και όσο θα υπάρχει αυτός ο συγκεκριμένος νόμος, με τις εξωφρενικές διατάξεις παραγραφής που περιλαμβάνει, όλοι οι πολιτικοί να ξέρουν ότι θα θεωρούνται ύποπτοι στα μάτια των πολιτών, εφόσον νιώθουν την ανάγκη να διατηρούν τέτοιον προστατευτικό γι΄αυτούς νόμο σε ισχύ.

Επιτεύγματα Πολιτικού Ανδρός

(της Εύας Μανωλαράκη)

Στο βιογραφικό του ο Ευάγγελος Βενιζέλος εμφανίζε­ται ως ένας πολιτικός με γρήγορη εξέλιξη και σημαντικό έργο. Η αλήθεια είναι πως ο Βενιζέλος έχει πραγμα­τικά μια εντυπωσιακή επαγγελματική και πολιτική εξέλιξη, που μάλλον είναι ασυνήθιστη για πολλούς λόγους. Πέρα από την αστραπιαία εξέλιξή του στις πανεπιστημιακές βαθμίδες, το ίδιο το νομικό του έργο σε όσα πόστα υπηρέτησε ως υπουργός είναι εντυπω­σιακό. 0 Βενιζέλος θα μείνει πραγματικά αξέχαστος για νομοθετήματα που τον συνδέουν με τις πιο εκτρωματικές αλλαγές στην ελληνική νομική και πολιτική πραγματικότητα. Πίσω από όλα -ξεκινώντας από τον αντισυνταγματικό νόμο του Συντάγματος για την ατι­μωρησία των υπουργών μέχρι και το αντισυνταγματικό χαράτσι που βάφτισε ασφάλιστρο κινήτρου- υπάρχει ένας Βενιζέλος. Τελικά, μάλλον είχε δίκιο ο «πρύτανης» των συνταγματολόγων, Αριστόβουλος Μάνεσης, όταν έγραφε για τον κ. Βενιζέλο: «Το γεγονός ότι υπήρξε μαθητής μου με έκανε να ελπίζω ότι θα μπορούσα να αναμείνω εκ μέρους του περισσότερο μέτρο στην προ­πέτεια και ολιγότερη μετριότητα στα νομικά του». Ιδού μερικά από τα πιο ευφάνταστα επιτεύγματά του.

Ο Κώστας Βαξεβάνης γράφει για το ΟΧΙ της Κύπρου που τόσο ζηλέψαμε

Διάβασα αυτό το άρθρο του Κ.Βαξεβάνη και μου φάνηκε ότι εκφράζει τις σκέψεις, τα παράπονα και τις απογοητεύσεις που έχουμε νιώσει όλοι οι έλληνες από την κατάσταση που έχουν διαμορφώσει την τελευταία τριετία οι ιθαγενείς εκπρόσωποι των "δανειστών" με όσα τους υπαγορεύουν να ψηφίσουν στην "ελληνική" βουλή. Και πάνω από όλα τη ζήλεια, επειδή δεν έχουμε κι εμείς βουλευτές σαν τους Κυπρίους, που να αφουγκράζονται τις ανάγκες και τις επιθυμίες αυτών που τους ψήφισαν γι'αυτόν ακριβώς το λόγο. Και πόσοι Έλληνες πολίτες δεν δανείστηκαν αυτήν την εθνική υπερηφάνεια από την αδελφή χώρα, υπερηφάνεια που τόσο τους έχει λείψει τα τελευταία χρόνια.

«Όταν έκλαψε η Μέρκελ»

Του Κώστα Βαξεβάνη

Μετά το σοκ, ξεκίνησε η παραγωγή και αναπαραγωγή επιχειρημάτων. «Άλλα μεγέθη στην Κύπρο», «αυτοί έχουν πλάτη τους Ρώσους», «η Κύπρος ψάχνει τώρα πλάνο Β». Από το πρωί της Τρίτης η Αγία Κυβερνητική Τριάδα γνώριζε ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στην Κύπρο, αλλά δεν φανταζόταν ότι θα προκύψει μέσα από το κυπριακό ΟΧΙ, τόσο μεγάλη σύνδεση με την ελληνική πραγματικότητα. Οι Ελλαδίτες έγιναν «όλοι Κύπριοι», μέσα από μια διαδικασία που ξεκίνησε ως πολιτική για να καταλήξει ψυχολογική. Πήραν το αίμα τους πίσω από τις συμπεριφορές υποτέλειας και φόβου. Ανακάλυψαν πως υπάρχουν και άλλες φάτσες πολιτικών, που ανεβαίνουν στο βήμα της (Κυπριακής) Βουλής, λένε ό,τι έχουν να πουν, περιγράφουν το εθνικό συμφέρον και καταψηφίζουν. Έφτανε να παρακολουθήσεις 10 λεπτά την συζήτηση στην Κυπριακή Βουλή για να καταλάβεις τι σημαίνει Βενιζέλος, Σαμαράς, Στουρνάρας.

Σχόλια ξένων οικονομολόγων για την κρίση το 2013

Στο τεύχος του HOT DOC που κυκλοφορεί, δημοσιεύονται σχόλια κορυφαίων ξένων οικονομολόγων και αναλυτών, διαφορετικών ιδεολογικών αφετηριών, σχετικά με την ελληνική πραγματικότητα, κάνοντας και τις προβλέψεις τους τόσο για την ελληνική όσο και για την παγκόσμια οικονομία.
Το γεγονός ότι όλοι αυτοί δεν ζουν στη χώρα μας αποτελεί πλεονέκτημα αλλά και μειονέκτημα, ωστόσο έχει μεγάλο ενδιαφέρον να πληροφορηθούμε τις απόψεις τους.
Αντιρρήσεις έχω πολλές για αρκετά από τα γραφόμενά τους (όπως συμβαίνει πάντα όταν οι οικονομολόγοι μιλούν μόνο για αριθμούς, μη λαμβάνοντας υπόψη τις ανθρώπινες ψυχές), όμως δικαιολογώ τις απόψεις τους επειδή δεν ζουν στη χώρα μας και σε πολλές περιπτώσεις δείχνουν να έχουν ελλιπή πληροφόρηση για το τι πράγματι συμβαίνει στην Ελλάδα.
Σεβόμαστε όμως κάθε γνώμη κι ας διαφέρει από τη δική μας.

ERWIN LOTTER

(Γερμανός βουλευτής του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος στη Γερμανία)
«Όταν η τύχη είναι άστατη, ένας πιστός φίλος βρίσκε­ται», έγραψε κάποτε ο ρω­μαίος ρήτορας Κικέρωνας πριν από 2.000 χρόνια. Σε μια εποχή κρίσης και αναστά­τωσης σαν τη σημερινή, τα λόγια του είναι πιο επίκαιρα από ποτέ.

Εμείς οι Γερμανοί ακολουθούμε τους Έλληνες στο μονοπάτι που πρέπει να διαβούν με προσοχή και μεγάλο σεβασμό. Γνωρίζω από συζητήσεις με έλληνες φίλους μου ότι είναι ένα σκληρό και δύσβατο μονο­πάτι που απαιτεί θυσίες από τους ανθρώπους στην Ελλάδα αλλά και στη Γερμανία. Και θα απαιτηθούν κι άλλες. Παρ’ όλα αυτά, όσο βαριά κι αν είναι τα τραύματα και οι πλη­γές, οι Έλληνες μπορούν να στηριχτούν στη Γερμανία όπως θα στηριζόντουσαν σ’ ένα πιστό φίλο ο οποίος θα στέκεται στο πλάι τους.

Με την πρόσφατη υπερψήφιση της δημοσιονο­μικής προσαρμογής και του πακέτου βοήθειας στην Ελλάδα, που για μια ακόμα φορά έτυχε της αποδοχής των κυβερνητικών εταίρων, η γερμανική Βουλή, παρά τις ανησυχίες της, έλαβε επαρκείς αποδείξεις για την αλληλεγγύη που δείχνουν οι Έλληνες στη δύσκολη αυτή περίοδο που διανύουμε.

Έχοντας ως κοινή πεποίθηση ότι μια σταθερή Ευρώπη είναι αδύνατη χωρίς την Ελλάδα, εμείς στη Γερμανία θαυμάζουμε τις προσπάθειες για μεταρρυθμίσεις που έχουν κάνει οι Έλληνες και θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε τον ελληνικό λαό σε αυτές τις προσπάθειες. Υπάρχουν πολλά βήματα που πρέπει να γίνουν, με απαραίτητο τον εξορθολογισμό της δημόσιας διοίκησης, τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις στο κτηματολόγιο και το μεγαλύτερο επίπεδο διαφάνειας στο φορολογικό σύστημα. Ο νεπο­τισμός, η ευνοιοκρατία, τα παράνομα έσοδα και οι απάτες δεν αξίζουν σε ένα κράτος που αυτοαποκαλείται «λίκνο της δημοκρατίας». Είναι ανεπίτρεπτο να πλουτίζουν κάποιοι πολιτικοί και θεσμικοί κύκλοι εις βάρος του ελληνικού λαού. Είναι σαφές ότι όλες αυτές οι προκλήσεις δεν θα λυθούν εν μία νυκτί. Αλλά είναι επί­σης ξεκάθαρο ότι αυτές οι προκλήσεις πρέπει να λυθούν! Και όσο συντομότερα, τόσο καλύ­τερα. Όπως και στο παρελθόν, η Γερμανία θα σταθεί πλάι στην ελληνική κοινωνία παραμένοντας ένας αξιόπιστος εταίρος.

Κ. Βαξεβάνης: Δεν σε ρώτησα αυτό, Κατερίνα

Στο editorial του τελευταίου τεύχους του HOT DOC, ο Κώστας Βαξεβάνης καυτηριάζει για μια ακόμα φορά το βίο και την πολιτεία του Βενιζέλου, αλλά με ένα πνευματώδη τρόπο που αρχίζει να χαρακτηρίζει τον τρόπο γραψίματός του τον τελευταίο καιρό. 
Προσωπικά θεωρώ επιβεβλημένη την επιμονή του δημοσιογράφου στην ανακάλυψη περισσότερων στοιχείων για τα "έργα και τις ημέρες" του Βενιζέλου αυτή τη χρονική στιγμή, κάποιου άλλου αργότερα, εφόσον αυτά τεκμηριώνονται επαρκώς. Αν σκεφτούμε μάλιστα, ότι τέτοιες έρευνες δεν πρόκειται να δούμε ούτε από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, ούτε από το μεγαλύτερο μέρος του έντυπου τύπου.

Δεν σε ρώτησα αυτό, Κατερίνα
Ένα από τα πιο πετυχημένα ανέκδοτα που κυκλοφορεί το τελευταίο διάστημα είναι αυτό με την Κατερίνα. Κάποιος τύπος πάει σε ένα μπαρ, βλέπει μια κοπέλα στην μπάρα και κάθεται δίπλα της. Παραγγέλνει ποτό και γυρνάει με ύφος προς το μέρος της. «Τι θα γίνει, Κατερίνα, θα κάνουμε σεξ σήμερα;» τη ρωτάει. Αυτή γουρλώνει τα μάτια και όλο απορία του απαντάει: «Μα δεν με λένε Κατερίνα». Αυτός με φυσικότητα της ανταπαντάει: «Δεν σε ρώτησα αυτό».
Δεν θέλω να υπονοήσω τίποτα για τον Ευάγγελο Βενιζέλο, αλλά οφείλω να ομολογήσω την αμαρτία μου. Όταν τον άκουγα στη Βουλή να παραληρεί για το πόσα πρόσφερε στη χώρα, και πόσο κακός και εμμονικός είμαι απέναντί του, την ώρα που έπρεπε να απαντήσει απλά και ξεκάθαρα για όσα τον κατηγορούσαν, μου ερχό­ταν να του πω: «Δεν σε ρώτησα αυτό, Κατερίνα».

Greece's Rotten Oligarchy: Το άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη στους New York Times (μεταφρασμένο στα ελληνικά)

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη, που δημοσιεύτηκε στους New York Times στη στήλη The Opinion Pages. Ανεξάρτητα αν συμφωνεί κάποιος εξ ολοκλήρου με τα γραφόμενά του ή αν τον ξενίζει η αναφορά του προσωπικού του θέματος σε κάποιο σημείο, το άρθρο σκιαγραφεί με ακρίβεια κάποια σημεία της παρούσας ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας.
Στους αγγλομαθείς προτείνω να διαβάσουν το κείμενο όπως δημοσιεύτηκε στα αγγλικά: http://www.nytimes.com/2013/01/07/opinion/greeces-rotten-oligarchy.html?_r=0

Greece's Rotten Oligarchy

Η Δημοκρατία είναι σαν το ποδήλατο. Αν δεν κάνεις συνέχεια πεντάλ, πέφτεις. Δυστυχώς το ποδήλατο της Ελληνικής Δημοκρατίας, έχει εδώ και καιρό τσακιστεί. Η χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, δυστυχώς αμέσως μετά την πτώση της ελληνικής Χούντας το 1974,δημιούργησε ένα υβρίδιο Δημοκρατίας. Μπορείς να ψηφίζεις, να ανήκεις σε κόμματα, ακόμη και να διαμαρτύρεσαι. Στην ουσία όμως, την πολιτική ασκεί μια κλειστή κλίκα ανθρώπων.

HOT DOC: Βενιζέλος, Νονός των Νόμων...

Θα γυρίσω λίγο πίσω, σε κάποιο προηγούμενο τεύχος του HOT DOC, για να αναρτήσω το μεγαλύτερο κομμάτι από ένα άρθρο, το οποίο βρήκα ως το πιο εντυπωσιακό από τα πολλά ενδιαφέροντα αποκαλυπτικά άρθρα που περιέχουν τα τεύχη αυτού του περιοδικού.
Αναφέρομαι στο άρθρο του τεύχους νο 15, με τίτλο "Νονοί των νόμων, προαγωγοί της διαπλοκής" του Κώστα Βαξεβάνη. Αυτό που με εντυπωσίασε είναι ότι, με βάση αυτό το άρθρο, όλοι αυτοί οι νόμοι, που θεωρούνται πυλώνες της διαπλοκής και της διαφθοράς στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, φέρουν την υπογραφή του Β.Βενιζέλου.
Και νομίζω ότι είναι χρήσιμο να είμαστε πληροφορημένοι όλοι οι πολίτες για τα πεπραγμένα αυτών που μας ζητούν την ψήφο μας.

(Update: Υπάρχει και δεύτερο μέρος εδώ)

«Όσο πιo διεφθαρμένο είναι ένα κράτος, τόσο πιο πολλούς νόμους έχει», έγραφε ο ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος. Στην Ελλάδα, όπως είναι γνωστό, δεν λείπουν οι νόμοι. Ούτε οι διεφθαρμένοι. Οι διεφθαρμένοι βεβαίως δεν μπορούν να νομοθετήσουν αν δεν έχουν οι ίδιοι την εξουσία. Εν ολίγοις, χρειάζονται διεφθαρμένοι πολιτικοί για να υπάρξουν νόμοι που κάνουν τη διαφθορά κοινωνική, οικονομική και πολιτική πραγματικότητα.

Για να χτίσεις ένα σπίτι, τέσσερις τοίχους δηλαδή και μία σκεπή, υπάρχουν 20.000 σελίδες νόμων. Να αγνοούν τόσες κυβερνήσεις δεκαετιών πως αυτό είναι ένας παραλογισμός; Μάλλον όχι. Οι χιλιάδες σελίδες και οι εκατοντάδες πολεοδομικές ρυθ­μίσεις γίνονται για να εξυπηρετηθούν συμφέροντα. Περιγράφουν τα διάφορα παράθυρα, όχι της οικοδομής, αλλά αυτά από τα οποία η παρανομία περνά στο οικόπεδο της νομιμότητας. Αν ανοίξετε ένα Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ), σπάνια θα βρείτε διατυπωμένο νόμο με σαφήνεια και ακρίβεια χωρίς παρερμηνείες. Οι νόμοι είναι λαβύρινθοι, στους οποίους ανακοινώνεται πως κάποια νούμερα και άρθρα αντικαθιστούν άλλα άρθρα, άλλες παραγράφους και άλλους νόμους. Αυτοί που συνήθως ξέρουν τι σημαίνει αυτό είναι εκείνοι που έφτιαξαν τον νόμο και όσοι εξυπηρετούνται, τις περισσότε­ρες φορές ακόμη και οι βουλευτές που τους ψηφίζουν αγνοούν τι ψήφισαν και εμπιστεύονται ό,τι τους έχουν πει οι εισηγητές των κομμάτων.

Σε μια πρόσφατη περίπτωση, όταν νόμος Παπακωνσταντίνου νομιμοποιούσε πολεοδομικές παραβάσεις στα «Mall», απευθυνθήκαμε σε 20 βουλευτές που ψήφισαν τον νόμο. Στο σύνολό τους μας δήλωσαν πως ψήφισαν κάτι άλλο από αυτό που τελικά ρύθμιζε ο νόμος.