Στο κείμενο που ακολουθεί, ο Πασκάλ Μπρυκνέρ αναφέρεται στη διαχείριση του χρόνου από τους ανθρώπους μέσα στα πλαίσια της σύγχρονης κοινωνικής ζωής και πώς στο τέλος η επιθυμία τήρησης των ωραρίων καταλήγει να γίνει φυλακή της όποιας δυνατότητας για αυθορμητισμό.
Τα Δεσμωτήρια του Ημερολογίου
Γιατί πηγαίνουμε στο σχολείο; Καταρχάς για να μάθουμε να καθόμαστε φρόνιμα και για να
γίνουμε τακτικοί, έλεγε ο Καντ. Την καλή χρήση των ημερών και των ωρών, να τι εμφυσούμε πρωταρχικά στα μικρούλια ξανθά
ή μελαχρινά κεφαλάκια. Αυτός ο - από τα
παιδικά μας χρόνια - εγκλιματισμός στην κανονικότητα, δεν θα μας εγκαταλείψει ποτέ. Ήμαστε ταραξίες και ευμετάβολοι, θα γίνουμε πειθαρχημένοι και ενδελεχείς. Επιπλέον, αυτή η ωρική κατάτμηση
μας καθησυχάζει, γιατί επιτρέπει να χειραγωγήσουμε τον χρόνο, να συστηματοποιήσουμε τις ημέρες, να εμποδίσουμε τον
διασκορπισμό τους. Προσφέρει αυτή την πολύ
ειδική ευχαρίστηση της μεταστροφής του κενού σε πληρότητα.
