Η παιδεία, στήριγμα του πολίτη σε περιόδους κρίσης

Το παρακάτω κείμενο αποδεικνύει πόσο θεμελιώδη ρόλο στη ζωή είναι πολίτη διαδραματίζει η Παιδεία και ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης. 
Ξεκινώντας από τη Θεωρία των Αναγκών, όπως διατυπώθηκε από τον ψυχολόγο Α.Maslow, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η παιδεία αποτελεί το θεμέλιο, πάνω στο οποίο μπορεί να στηριχτεί ο πολίτης για να ικανοποιήσει οποιαδήποτε άλλη ανάγκη.

Μία άλλη προσέγγιση της Θεωρίας των Αναγκών 

(του Γιώργου Κ. Γάκη, BSC, M.B.A.)

Η παρακίνηση είναι μία διαδικασία μέσω της οποίας προτρέπεται κάποιος να προχωρήσει σε μία ενέργεια. Για να λάβει χώρα η διαδικασία αυτή πρέπει να υπάρχει μία εμφανής ή μη εμφανής αιτία, το κίνητρο.

Σύμφωνα με έναν από τους ορισμούς που έχουν δοθεί, «κίνητρο είναι κάθε παράγοντας που επιτρέπει να κινητοποιεί μια συγκεκριμένη πορεία δράσης, ή υφίσταται ως αιτία, για την προτίμηση μίας επιλογής από άλλες εναλλακτικές λύσεις. Πρόκειται για μια προσδοκία που ενθαρρύνει τους ανθρώπους να συμπεριφέρονται με έναν ορισμένο τρόπο».

Πώς διαμορφώνεται όμως ένα κίνητρο;
Οι περισσότερες από τις σύγχρονες θεωρίες συνδέουν το κίνητρο με την ανάγκη.
Πώς ορίζεται όμως η ανάγκη;

ανάγκη, η: 1. κατάσταση που επιβάλλεται από πιεστικές συνθήκες 2. καθετί που χρειαζόμαστε ή επιθυμούμε έντονα.

Η Ανάγκη, κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία, ήταν θεά και συμβόλιζε αυτό ακριβώς που εννοούμε και σήμερα, ενώ ο Διογένης ο Λαέρτιος στο έργο του Βίοι Φιλοσόφων αναφέρει πως ο φιλόσοφος, και ένας από τους επτά σοφούς Πιττακός είχε πει πως «Ανάγκα ουδέ θεοί μάχονται» (εναντίον της Ανάγκης ούτε οι θεοί μπορούν να δώσουν μάχη).

Η ανάγκη απασχόλησε πολλούς φιλοσόφους, τον Πυθαγόρα, τον Σόλωνα, τον Δημόκριτο, τον Ξενοφώντα, τον Θαλή, τον Φιλόλαο, τον Αισχύλο, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη κ.ά.
Η σύγχρονη επιστημονική σκέψη ασχολήθηκε εμπεριστατωμένα τόσο με τις ανάγκες όσο και με τα κίνητρα.