Ουσιαστικά, Κατοχή

Μου αρέσει να διαβάζω, συχνά, άρθρα που έχουν γραφεί πριν από καιρό (μήνες ή και χρόνια) ώστε να διαπιστώσω κατά πόσον ο αρθρογράφος έχει κάνει σωστές επισημάνσεις ή σχόλια, αφού μόνο όταν έχει περάσει αρκετός καιρός, είμαστε σε θέση να διαπιστώσουμε την εγκυρότητα των άρθρων που έχουμε διαβάσει.

Έτσι, σήμερα διάβασα αυτό το άρθρο του οικονομολόγου Βασίλη Βιλιάρδου, που πρωτοδημοσιεύτηκε στις 29 Νοεμβρίου του 2014. Δεν θα προκαταλάβω την άποψή σας. Σας αφήνω να το διαβάσετε και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. 

Όταν μία μικρή χώρα βρεθεί σε δύσκολη οικονομική θέση, αδυνατώντας να εξοφλήσει τις οφειλές της, έχει δύο μόνο δυνατότητες στη διάθεση της: (α)  να ζητήσει τη βοήθεια των δολοφόνων των λαών, του ΔΝΤ δηλαδή ή (β) να χρεοκοπήσει επίσημα, διαπραγματευόμενη αμέσως μετά με τους οφειλέτες της.

Στην περίπτωση που επιλέγει την πρώτη λύση, η οποία είναι μάλλον μονόδρομος όταν έχει υπερχρεωθεί ο ιδιωτικός της τομέας, όπως συνέβη με την Ιρλανδία, τότε δεν πρέπει μόνο να εφαρμόσει απαρέγκλιτα τα μνημόνια που υπογράφει, αλλά να κάνει πολύ περισσότερα από αυτά που της ζητούνται – όπως ακριβώς η Πορτογαλία, από την οποία απαιτήθηκαν αποκρατικοποιήσεις 5,5 δις € και τις αύξησε στα 9 δις €.
Κάτι ανάλογο έκανε και η Ιρλανδία, οι πολίτες της οποίας ανέλαβαν, εκβιαζόμενοι βέβαια, τα χρέη των ιδιωτικών τραπεζών τους – σε πλήρη αντίθεση με την Ισλανδία, η οποία προτίμησε να τις αφήσει να χρεοκοπήσουν, αναλαμβάνοντας το ρίσκο (Σημ.Π.Σ.: Στέλνοντας αργότερα και 26 τραπεζίτες στη φυλακή).

AuroraCoin, ο Ισλανδός ανταγωνιστής του bitcoin

Με τα ψηφιακά νομίσματα ή κρυπτονομίσματα έχω ασχοληθεί κι άλλες φορές από αυτό το blog, επειδή πιστεύω ότι θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια λύση, μια διαφυγή από την τραπεζική κυριαρχία και τα προβλήματα που δημιουργούνται στις οικονομίες των κρατών, εξαιτίας του τρόπου που ελέγχεται ο όγκος των κυκλοφορούντων καθιερωμένων φυσικών νομισμάτων από τις κατά τόπους κεντρικές τράπεζες.

Μέχρι τώρα είχα ασχοληθεί μόνο με το bitcoin, αφού αυτό ήταν που γνώρισε πρώτο μια πρωτοφανή εξάπλωση. Δεν είναι όμως το μόνο ψηφιακό νόμισμα που κυκλοφορεί. Υπάρχουν και άλλα, όπως το Kanyecoin και το Ron Paul coin. 

To AuroraCoin αποτελεί την πιο πρόσφατη δημιουργία κρυπτονομίσματος και θα κυκλοφορήσει λίγες ώρες αργότερα από την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές και συγκεκριμένα τα μεσάνυχτα της 24^ης προς 25^η Μαρτίου. Θα ήταν μια σημαδιακή ημερομηνία, αν αφορούσε την Ελλάδα! Αφορά όμως την Ισλανδία.

Αποδοκιμάζουν Γερμανία και ΕΕ Ούγγροι και Ισλανδοί! (του Γ.Δελαστίκ)

Μπορεί οι μνημονιακοί υπουργοί και βουλευτές να τονίζουν σε κάθε ευκαιρία το παράδειγμα της Κύπρου, για να δικαιολογήσουν τη δουλικότητα που δείχνουν απέναντι στους ξένους εντολοδότες τους, αλλά αυτό δεν αποτρέπει εμάς τους Έλληνες πολίτες να χαιρόμαστε και να ζηλεύουμε τους λαούς που έχουν πολιτικούς που ορθώνουν το ανάστημά τους απέναντι σε κάθε ξένη επιβουλή, βάζοντας σε πρώτο πλάνο την ανεξαρτησία και τη δημοκρατική νομιμότητα του κράτους τους, έστω και αν αυτό μπορεί να έχει κόστος σε κάποιο άλλο τομέα.
Άλλωστε ο δικός μας λαός λίγες φορές στην ιστορία του έχει κάνει θυσίες κι έχει πληρώσει με αίμα τη διατήρηση της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας και της δημοκρατίας της χώρας μας; Ήταν τις εποχές που είχε ηγέτες αντάξιους της μακραίωνης ιστορίας του.
Τώρα που την Ελλάδα κυβερνούν "άλλου είδους" πολιτικοί έχουμε απομείνει να θαυμάζουμε λαούς που τις τύχες τους διαφεντεύουν ηγέτες σαν κι αυτούς που θα θέλαμε να έχουμε, όπως οι Ούγγροι και οι Ισλανδοί. Όχι πως πρόκειται για αμόλυντους και άφθαρτους, ούτε είναι σίγουρο πως η "αντίστασή" τους δεν θα έχει κάποιο κόστος, είναι όμως έτοιμοι να πάρουν δικές αποφάσεις και όχι να περιμένουν ξένους να τους υπαγορεύσουν εντολές. Και αυτά που σιχαίνονταν πάντα οι Έλληνες είναι η δουλικότητα και η υποτακτικότητα.
Το άρθρο του κ.Γ.Δελαστίκ που ακολουθεί είναι που μου προκάλεσε τα παραπάνω ζηλόφθονα σχόλια.

Αποδοκιμάζουν Γερμανία και ΕΕ Ούγγροι και Ισλανδοί! (του Γιώργου Δελαστίκ)

Διέκοψε επ' αόριστον -ίσως και για πάντα!- με μονομερή της απόφαση τις διαπραγματεύσεις ένταξης στην ΕΕ η νέα δεξιά κυβέρνηση της Ισλανδίας. Πριν καν λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από το κοινοβούλιο η κυβέρνησή τους, τα δύο κόμματα που θα τη συγκροτήσουν συμφώνησαν στο κυβερνητικό τους πρόγραμμα ότι σταματούν τις ενταξιακές συνομιλίες που είχε αρχίσει το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα που κυβερνούσε τη χώρα μέχρι τα τέλη Απριλίου σε συνεργασία με την Αριστερά και τους Πράσινους.

Ο κεντροαριστερός συνασπισμός συνετρίβη στις εκλογές λόγω της ενδοτικής του στάσης απέναντι στην ΕΕ και τη Βρετανία και έτσι πρωθυπουργός θα είναι τώρα ο Σίγκμουντουρ Νταβίδ Γκουνλόιγκσον του κεντροδεξιού Προοδευτικού Κόμματος, υποστηριζόμενος και από το δεξιό Κόμμα της Ανεξαρτησίας. Ο Γκουνλόιγκσον θα είναι ο νεότερος πρωθυπουργός στην ιστορία της Ισλανδίας, ηλικίας μόλις 38 ετών. Ο αρχηγός του δεξιού κόμματος Μπγιάρνι Μπενεντίκτσον θα αναλάβει υπουργός Οικονομικών. Τα δύο κυβερνητικά κόμματα δεν έκαναν καν τον κόπο να διαβουλευθούν με την ΕΕ για τη διακοπή των διαπραγματεύσεων. Ούτε καν ενημέρωσαν επίσημα τις Βρυξέλλες, που πληροφορήθηκαν την είδηση από τα... τηλεοπτικά δελτία!

Το αποσιωπημένο παράδειγμα της Ισλανδίας

Διάβασα τις προάλλες το παρακάτω άρθρο του Λεωνίδα Βατικιώτη, που το βρήκα πολύ ενδιαφέρον. Για το τμήμα του που αφορά την ελληνική οικονομία, τα πράγματα είναι γνωστά και δεν αμφισβητούνται από κανέναν (εξαιρούνται βέβαια εκείνοι που υποστηρίζουν τα αντίθετα, επειδή έχουν ίδιο συμφέρον). Το τμήμα όμως, που αφορά την ισλανδική οικονομία μου φάνηκε πολύ καλό για να είναι αληθινό (too good to be true, που λένε και στο χωριό μου). Έψαξα λοιπόν στο διαδίκτυο για περισσότερα στοιχεία. Είναι αλήθεια ότι τα αναγραφόμενα δεν απέχουν από την πραγματικότητα (άλλωστε για πολλά από αυτά είμαστε ενημερωμένοι όσοι ψάχνουμε για πληροφόρηση πέρα από τα ελληνικά ΜΜΕ). Υπάρχουν όμως και κάποια στοιχεία που μετριάζουν την τόσο καλή εικόνα που παρουσιάζεται στο άρθρο. Δειγματοληπτικά, για όσους θέλουν ευρύτερη πληροφόρηση παραθέτω ένα link που παραπέμπει σε ένα σχετικό άρθρο για την ισλανδική οικονομία http://icelandicecon.blogspot.gr/2013/01/the-economic-truth-on-iceland.html
Βέβαια, η βασική διαφορά στις δυο χώρες που δεν μας κάνει αισιόδοξους, ότι αν ακολουθήσουμε την ίδια πολιτική θα έχουμε τα ίδια αποτελέσματα, είναι ότι οι ισλανδοί πολιτικοί έχουν θέσει ως πρωταρχικό καθήκον τους την προστασία και φροντίδα των ισλανδών πολιτών.

Το αποσιωπημένο παράδειγμα της Ισλανδίας και η ακύρωση του ελληνικού οικονομικού «μονοδρόμου»

Στην ελληνική δημόσια συζήτηση έχει διαμορφωθεί ένα θέμα ταμπού, το οποίο δεν αναλύεται, ούτε καν σχολιά­ζεται. Είναι η καταστροφή που έχει συντελεστεί στην Οι­κονομία από το 2009, όταν ξεκίνησαν να εφαρμόζονται οι πο­λιτικές λιτότητας (που συνέπεσαν φυσικά και με μια καθοδική φάση του οικονομικού κύκλου στην Ελλάδα), και η οποία επιταχύνθηκε στη συνέχεια με την εφαρμογή των Μνημονίων. Μια πολύ γενική εικόνα αυτής της ζοφερής πραγματικότητας δίνει η πορεία του ΑΕΠ, με βάση την εισηγητική έκθεση του κρατι­κού προϋπολογισμού για το 2013. Χαρακτηριστικά, από 233.198 εκατ. ευρώ το 2008, Θα φθάσει το 2013 -με βάση επί­σημες (δηλαδή συντηρητικές) εκτιμήσεις- να κλείσει στα 183.49 εκατ. ευρώ (βλ. σχετικό πίνακα). 

Πρόκειται για μια μεί­ωση της τάξης του 21,5% μέχρι φέτος που θα συνεχιστεί και το 2014, παρά τα όσα λένε κυβέρνηση και τρόικα για να καθη­συχάσουν τις ανησυχίες και να κρύψουν την αποτυχία τους. Η εκτίμηση, άλλωστε, ότι δεν αξίζει να παίρνουμε στα σοβαρά τις προβλέψεις τους επιβεβαιώνεται από τις μέχρι σήμερα πατα­γώδεις αστοχίες τους στην πρόβλεψη οποιουδήποτε μεγέθους αφορά την ελληνική Οικονομία: από την πορεία του ΑΕΠ, μέ­χρι εκείνη της ανεργίας και των δημοσιονομικών ελλειμμάτων.