Καταρρέουν οικονομία και κυβέρνηση

Δεν είναι έκπληξη για όποιον γνωρίζει στοιχειώδη οικονομικά το γεγονός ότι παρά την αύξηση των επιβαλλόμενων φόρων μειώθηκαν τα έσοδα του κράτους.
Είναι αναμενόμενη η καθοδική πορεία μιας οικονομίας στην οποία εφαρμόζεται υφεσιακή πολιτική, με συνεχείς νέους φόρους και συνεχιζόμενες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Αρέσει δεν αρέσει, (και) η ελληνική οικονομία στηρίζεται στην κατανάλωση. Όσο αυτή μειώνεται δραστικά, επόμενο είναι να συμπαρασύρει και την οικονομία μαζί της.
Το άρθρο που αναδημοσιεύω σήμερα κάνει ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις και προβλέψεις, που ακόμα κι αν δεν συμφωνώ-ούμε 100% με αυτές, θεωρώ ότι αξίζει να το προσέξουμε, πολύ περισσότερο εφόσον αναφέρει συγκεκριμένα στοιχεία από την πορεία του φετινού προϋπολογισμού.
 

Τα στοιχεία για τον προϋπολογισμό που ανακοίνωσε σήμερα η κυβέρνηση επιβεβαιώνουν όλα όσα γράφαμε για εκτροχιασμό της οικονομίας. Η μαύρη τρύπα 755 εκατ. ευρώ στα έσοδα του Ιουλίου, του πρώτου ουσιαστικά μήνα όπου γίνονται οι… καλές εισπράξεις του Δημοσίου, δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Κι ότι είναι πιο κοντά οι εκλογές απ’ ότι πιστεύαμε.

Αν υπάρχει ήδη τρύπα 755 εκατ. μόνο σε ένα μήνα, τότε τι θα γίνει τους επόμενους όπου έρχονται μαζεμένοι φόροι εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ αλλά και περικοπές σε συντάξεις;
Και το ακόμη πιο εντυπωσιακό: Τα στοιχεία αυτά υπολογίζονται με βάση τους επιπλέον φόρους που επιβλήθηκαν με βάση το μνημόνιο της αριστεράς. Κανονικά δηλαδή θα έπρεπε να έχουμε περισσότερα έσοδα αφού οι φόροι αυξήθηκαν. Κι αν η κυβέρνηση πανηγυρίζει γιατί λέει ότι τα έσοδα του 7μήνου είναι αυξημένα κατά 422 εκατ. ευρώ αυτό οφείλεται αφενός στο ότι δεν είχαμε τους περισσότερους φόρους στο εξάμηνο αυτό και αφετέρου στη συγκράτηση δαπανών και επιστροφών φόρου.

Σύμφωνα με τα βασικά στοιχεία:

Πρωτογενές πλεόνασμα ή ...More Greek Statistics?

Όταν διάβασα την πολυαναμενόμενη ανακοίνωση της Eurostat σχετικά με το κατά κόρον διαφημιζόμενο "πρωτογενές πλεόνασμα" και τον τρόπο που ήταν διατυπωμένη, η πρώτη μου σκέψη ήταν πως αν η υπηρεσία αυτή της Ε.Ε. είχε λειτουργήσει με τον ίδιο τρόπο και στις αρχές του 2010 δεν θα χρειαζόταν να μας επιβληθούν μνημόνια. Την άποψή μου όμως για το λόγο που χρησιμοποιηθήκαμε ως ευρωπαϊκό πειραματόζωο την έχω ξαναγράψει. Για σήμερα, έχω στη συνέχεια το σκωπτικό σχόλιο της Wall Street Journal που είναι αποκαλυπτικό των μεθοδεύσεων της Eurostat, προκειμένου να βοηθήσει τους προεκλογικούς σχεδιασμούς των υπέρμαχων της λιτότητας, δηλαδή των γερμανών και όσων συμφωνούν και επιβάλλουν αυτή την πολιτική.
(Μια σημείωση: Όταν αναδημοσιεύω κείμενα κάποιου σχολιαστή ή κάποιου εντύπου, αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνώ και με ό,τι άλλο γράφει ο σχολιαστής ή το έντυπο)

More Greek Statistics? Troika Confirms Primary Surplus 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι η Ελλάδα πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα 1,5 δισ ευρώ, ξεπερνώντας το στόχο του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού και ανοίγοντας το δρόμο για τη συζήτηση μείωσης του χρέους της χώρας, αργότερα μέσα στο χρόνο.
Ζήτω!, θα πουν πολλοί: Η Αθήνα έπιασε επιτέλους τους δημοσιονομικούς στόχους της, έπειτα από χρόνια στα οποία αδυνατούσε να ευθυγραμμιστεί με τους στόχους της λιτότητας που βούλιαξαν την οιονομία της και που χαρακτηρίστηκαν πολύ σκληροί ακόμα κι από τους δανειστές της....

Η κυβερνητική παραμυθία τns εξόδου από το τούνελ (του Σταύρου Λυγερού)

Η εφαρμοζόμενη υπερφορολόγηση των πολιτών μπορεί να οδηγήσει σε αναπτυξιακή πορεία τη χώρα;

Η κατεδάφιση του κράτους πρόνοιας είναι η απάντηση στην επίθεση που δέχτηκε το ασφαλιστικό σύστημα από το "Βενιζελικό" PSI και τη ληστεία των ταμείων;

Υπάρχει κάποιο σχέδιο για τη μελλοντική πορεία της χώρας;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που επιχειρεί να απαντήσει ο κ.Σταύρος Λυγερός με το άρθρο του που αναδημοσιεύω πιο κάτω.

Η κυβερνητική παραμυθία τns εξόδου από το τούνελ

Τα όσα ακολούθησαν τις γερμανικές εκλογές του περασμέ­νου Σεπτεμβρίου διέλυ­σαν τις ψευδαισθήσεις του διδύμου Σαμαρά - Βενιζέλου για άμεση δρομολόγηση της ανα­διάρθρωσης του ελλη­νικού χρέους. Δεν στάθηκαν ικανά όμως να τους ωθήσουν σε αλλαγή πλεύσης. Ο ισχυρισμός ότι το Μνημόνιο είναι μονόδρο­μος χρησιμοποιήθηκε ως προπαγανδιστικό επιχείρημα, αλλά τελικώς αντανακλά και το δικό τους εγκλωβισμό στο μονόδρομο που έχει χαράξει η τρόικα. Αυτός είναι και ο λό­γος που δεν έχουν περιθώρια ουσιαστικής διαπραγμάτευσης. Το μόνο που έκαναν όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν να δια­πραγματεύονται το βαθμό οξύτητας της μο­νοδιάστατης λιτότητας. Αλλά και σε αυτό το επίπεδο ελάχιστα επέτυχαν.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η ασκού­μενη πολιτική, αντί να ξαναστήσει την Ελλά­δα στα πόδια της, συσσωρεύει οικονομικά και κοινωνικά ερείπια. Η κυβέρνηση Σα­μαρά έχει κάνει σημαία της το πρωτογενές πλεόνασμα. Δεν είναι μόνο ότι αυτό είναι πλασματικό, λόγω του γεγονότος ότι το Δη­μόσιο χρωστά πάνω από 6 δις σε ιδιώτες. Είναι και ο τρόπος που προέκυψαν αυτά τα δημοσιονομικά αποτελέσματα. 

Ο Μύθος της Οικονομικής Εξυγίανσης (του Σταύρου Λυγερού)

Με το ότι τρέφει ελπίδες ο Σαμαράς πως, από τη σημερινή συνάντησή του με τη Μέρκελ, μπορεί να προκύψει κάποιο - έστω ελάχιστο - θετικό αποτέλεσμα, αποδεικνύει για μια ακόμα φορά ότι ζει σε άλλο πλανήτη. Η Μέρκελ αφενός έχει τη σκοτούρα του σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού, που αποτελεί την ύψιστη προτεραιότητα γι'αυτήν, αφετέρου έχει βάλει την Ελλάδα στον αυτόματο πιλότο της αυστηρής λιτότητας και για τα περαιτέρω παραπέμπει τους ιθαγενείς υποτελείς της στην τρόικα. Στην ίδια τρόικα, που τελευταία έχουν εγερθεί ερωτήματα για την ψυχική ισορροπία κάποιων μελών της!
Κάτω από ποιές συνθήκες πηγαίνει ο Σαμαράς στη σημερινή συνάντηση με το αφεντικό του, περιγράφει στο άρθρο του - που αναδημοσιεύω παρακάτω - ο κ.Σταύρος Λυγερός.  

  Ο Μύθος της Οικονομικής Εξυγίανσης

Η ανελαστική στάση που τηρεί η τρόικα στις διαπραγ­ματεύσεις που πραγ­ματοποιούνται αυτές τις ημέρες επιβεβαιώ­νει ότι ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Η απροθυ­μία του ευρωιερατείου να διευκολύνει πολιτικά την κλυδωνιζόμενη κυβέρνηση δεν οφείλεται σε κά­ποιου είδους πολιτική αντιπάθεια προς τους Σαμαρά και Βενιζέλο. Το αντίθετο, μάλιστα. Στο Βερολίνο έχουν επίγνωση ότι τόσο υπάκουη κυβέρνηση δεν πρό­κειται να ξαναϋπάρξει στην Αθήνα. Θε­ωρούν, όμως, ότι δεν έχουν περιθώρια να κάνουν εκπτώσεις στην Ελλάδα. Κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε ένα πολιτικό προηγούμενο που θα υπονόμευε το δόγ­μα της μονοδιάστατης λιτότητας.

Ο Σαμαράς πηγαίνει στο Βερολίνο για να διαπραγματευτεί πολιτικά με τη Μέρκελ ένα συμβιβασμό στις τρέχουσες συ­ζητήσεις με την τρόικα και κυρίως μία σαφή δέσμευση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Το επιχείρημά του είναι ότι η κυβέρνησή του έχει επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα. Υπενθυμίζου­με ότι πριν από ένα χρόνο το Eurogroup είχε θέσει ως προϋπόθεση για να συζη­τήσει μια νέα αναδιάρθρωση του ελλη­νικού χρέους την ύπαρξη πρωτογενούς πλεονάσματος.

Τι θα έπρεπε να διαπραγματεύεται η κυβέρνηση (του Κώστα Λαπαβίτσα)

Ο καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας έχει γνωστές θέσεις για την πολιτική και την οικονομία, μερικές από τις οποίες δεν ασπάζομαι, όπως και αρκετοί άλλοι. Όμως, υπάρχουν και απόψεις του με τις οποίες συμφωνώ, σαν αυτές που αναφέρει στο παρακάτω άρθρο του, το οποίο καθίσταται επίκαιρο μετά την εκ νέου άφιξη της τρόικας.
Το γενικό συμπέρασμα που βγαίνει, τόσο από αυτό το άρθρο, όσο και από άλλα που έχω αναδημοσιεύσει  σε αυτό το blog, μπορεί να συμπυκνωθεί στη φράση του Κ.Λαπαβίτσα, που αναφέρεται προς το μέσον του κειμένου: "Η χώρα χρειάζεται επειγόντως απαλλαγή από την αυτοκτονική πολιτική που της έχει επιβάλλει η τρόικα".
Το άρθρο παρουσιάζει ενδιαφέρον, αφού δεν κάνει μόνο διαπιστώσεις, αλλά και προτάσεις, συνοπτικά μεν, καίριες δε! 

Τι θα έπρεπε να διαπραγματεύεται η κυβέρνηση

Πολεμικός πυρετός εμφανίστηκε στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, καθώς έρχονται οι εχθροί - και σωτήρες - της τρόικας. Κόκκινες γραμμές αναγγέλλονται, αλλά δεν ξέρουμε που θα χαραχτούν. Πώς να ξέρουμε, αφού δεν υπάρχει στρατηγική εξόδου από την κρίση εκτός από αυτήν της τρόικας; Η Ελλάδα δεν έχει δικιά της.

Στην ουσία η κυβέρνηση κάνει τακτικούς ελιγμούς επειδή στα ταμεία υπάρχουν χρήματα που της δίνουν ένα περιθώριο μηνών. Ελπίζει να πετύχει κάποια ελάφρυνση της δημοσιονομικής λιτότητας, έστω κι αν αυτό σημαίνει ότι θα υπαναχωρήσει σε ήδη συμφωνημένα μέτρα, όπως για το ασφαλιστικό. Νομίζει ότι έτσι προετοιμάζει το έδαφος για την πολυπόθητη λύση στο χρέος, αλλά και για άλλη δημοσιονομική πορεία, που ίσως έχουν την καλοσύνη να μας παραχωρήσουν οι δανειστές μετά τις ευρωεκλογές, μιας και οι γερμανικές εκλογές αποδείχτηκαν απατηλό ορόσημο. Πέφτει έξω γιατί το πρόβλημα της Ελλάδας δε λύνεται με τακτικισμούς. Απαιτεί διαφορετική στρατηγική.

Η προπαγάνδα των μετρημένων προσδοκιών (του Σταύρου Λυγερού)

Παραδοσιακά οι πρωθυπουργοί με την ομιλία τους στη Διεθνή Έκθε­ση Θεσσαλονίκης έδιναν το στίγμα της οικονομικής πολιτικής που θα ακολουθούσαν τους επόμενους μήνες.
Τώρα πια όμως δεν χαράσσουν οι πρωθυπουργοί -με τους αρμόδιους υπουργούς- την οικονομική πολιτική της χώρας, αλλά απλά εκτελούν τις εντολές των ξένων τοποτηρητών. Γι'αυτό και δεν δόθηκε η καθιερωμένη συνέντευξη τύπου. Τι να απαντούσε στις όποιες ερωτήσεις;
Ίσως, τον επόμενο χρόνο, αντί μιας ολιγόωρης πρωθυπουργικής επίσκεψης, θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον αν στα εγκαίνια ανέβαινε ο Τόμσεν, που θα είχε κάποια πράγματα να πει και όχι ένας τύποις πρωθυπουργός, που θα εκτοξεύσει κάποιο κούφιο πυροτέχνημα, αντίστοιχο του φετινού "πρωτογενούς πλεονάσματος"...
Ας δούμε όμως και το σχόλιο του κ.Σταύρου Λυγερού για την πρωθυπουργική επίσκεψη στη Διεθνή Έκθε­ση Θεσσαλονίκης.

Η προπαγάνδα των μετρημένων προσδοκιών

Μπορεί ο πρωθυπουργός να απέφυγε στην ομιλία του στη Διεθνή Έκθε­ση Θεσσαλονίκης δι­θυραμβικούς τόνους, αλλά και πάλι η εικόνα που σκιαγράφησε για την ελληνική οικονο­μία απέχει πολύ από την πραγματικότη­τα. Για το περιβόητο πρωτογενές πλεό­νασμα, το οποίο έσπευσε να μοιράσει στους χαμηλοσυνταξιούχους και στους ενστόλους, αξίζει να επαναλάβουμε το προφανές: Όταν το Δημόσιο δεν εξοφλεί ληξιπρόθεσμες οφειλές προς ιδιώτες, συνολικού ύψους αρκετών δι­σεκατομμυρίων ευρώ, το πρωτογενές πλεόνασμα είναι πλασματικό.

Στην κυβέρνηση δεν αγνοούν, βε­βαίως, την εξόφθαλμη αυτή αλήθεια. Προβάλλουν τη μαγική εικόνα για δύο λόγους:

•       Πρώτον, για να δημιουργήσουν εντυπώσεις στο εσωτερικό με σκοπό να ανασχέσουν τη συνεχή συρρίκνωση τής έτσι κι αλλιώς μειοψηφικής επιρ­ροής της «παράταξης του Μνημονίου». Επιδιώκουν να πείσουν επιχειρήσεις και νοικοκυριά που δοκιμάζονται σκληρά ότι η δύσκολη περίοδος σε λίγο τελειώ­νει και κατ' αυτό τον τρόπο να αγορά­σουν πολιτικό χρόνο.

•       Δεύτερον, για να δείξουν ότι η Ελλάδα έχει ανταποκριθεί στον όρο που της είχε τεθεί προκειμένου να αντιμετωπιστεί εκ μέρους της Ευρωζώνης το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους. Η τρόικα, βεβαίως, έχει καθαρή εικόνα της πραγματικότητας, αλλά σ' αυτή τη φάση το ευρωιερατείο, και ειδικότερα η κυβέρνηση Μέρκελ, έχει λόγους να μην διαψεύδει τη ρητορική περί success story. Οι λόγοι δεν αφορούν μόνο στις εσωτερικές σκοπιμότητες των Χριστια­νοδημοκρατών ενόψει γερμανικών εκλογών. Αφορούν και στην ευρύτερη πολιτική σκοπιμότητα του Βερολίνου να δείξει στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ότι η πολιτική της μονοδιάστατης λιτότητας που επιβάλλει παράγει κάποια θετικά αποτελέσματα.