Η κατάρρευση της μνημονιακής "φούσκας"

Μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου τα περισσότερα άρθρα και αναλύσεις ασχολούνται με τα έργα και τις ημέρες της νέας κυβέρνησης, και αυτό είναι φυσιολογικό. Λίγοι ασχολούνται με τη μετεκλογική πορεία των δυο κομμάτων που μας οδήγησαν σε αυτήν την κατάσταση, ίσως επειδή όλοι αντιλαμβάνονται ότι αυτά σιγά σιγά γίνονται παρελθόν.
Με το σήμερα των δυο βασικών μνημονιακών κομμάτων ασχολείται το άρθρο του Μεν.Γκίβαλου που αναδημοσιεύω στη συνέχεια από τα τελευταία ΕΠΙΚΑΙΡΑ.

Η κατάρρευση, η κοινωνική και πολιτική απαξίωση, ο αυτοευτελισμός, φαινόμενα και καταστάσεις που χαρακτηρίζουν τους δύο «πυλώνες» της μνημονιακής διακυβέρνησης το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, δεν αποτελούν προϊόν της συγκυρίας, δεν οφείλονται απλώς σ' ένα «ατυχές» εκλογικό αποτέλεσμα. Αντίθετα, εκφράζουν το ιστορικό αποτέλεσμα μιας διαδικασίας -χρονικά μεν περιορισμένης αλλά πολύ πυκνής σε πολιτικές εξελίξεις- που διαμορφώθηκε και σχηματοποιήθηκε στις βασικές της δομές εδώ και τρία σχεδόν χρόνια.

Και με το νόμο οι έλληνες πολιτικοί στο απυρόβλητο

Είχα αναφερθεί και πριν 5 μέρες στην ανησυχία που προκαλεί η απαγόρευση της παρουσίασης αποδεικτικών στοιχείων για ύποπτες συναλλαγές πολιτικών προσώπων. Γιατί, ουσιαστικά, σε αυτό αποσκοπεί η εισαγγελική εντολή για κίνηση αυτόφωρης διαδικασίας σε περίπτωση παρουσίασης/χρήσης παρανόμως κτηθέντος οπτικοακουστικού υλικού. Δηλαδή, ενώ, όταν κατηγορούνται πολιτικά πρόσωπα για χρηματισμό ή άλλες ύποπτες συνδιαλλαγές, απαιτούν την προσκόμιση στοιχείων, όταν αυτά θα προσκομίζονται, αφού θα έχουν ληφθεί με τον μοναδικό εφικτό/ρεαλιστικό τρόπο, τα στοιχεία θα χαρακτηρίζονται παράνομα. Έτσι, κανείς πολιτικός ποτέ δεν θα μπορεί να κατηγορηθεί για το παραμικρό με προσκόμιση στοιχείων. Αυτή είναι η Ελλάδα των ελλήνων πολιτικών!
Το ίδιο θέμα παρουσιάζει στο άρθρο που αναδημοσιεύω πιο κάτω ο Γ.Δελαστίκ με το δικό του γνωστό αναλυτικό τρόπο.

Ανατριχιαστική η συνειδητοποίηση της λογοκρισίας 

Απολύτως αντιληπτό είναι το να προσπαθεί ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας να προφυλάξει τους υπουργούς της κυβέρνησης Σαμαρά από πρόσθετες αποκαλύψεις για τις στενές σχέσεις ορισμένων από αυτούς με βουλευτές της Χρυσής Αυγής, στέλνοντας τη γνωστή επιστολή στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Ο υπουργός έχει άλλωστε ιδία πείρα για την πολιτική ζημιά που μπορεί να υποστεί κυβερνητικό στέλεχος από τη δημοσιοποίηση συνομιλιών νεοδημοκρατικών στελεχών με χρυσαυγίτες, όπως έγινε με το διαβόητο βίντεο του διαλόγου Μπαλτάκου - Κασιδιάρη. Λογικό είναι να θέλει ένας υπουργός να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα για να διασώσει την κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει.