Το χρόνο που πέρασε υπήρξε μεγάλη συζήτηση για το θέμα της βίας. Επιπλέον είχαμε βίαιες ενέργειες τόσο από την πλευρά της νόμιμης εξουσίας (κλείσιμο ΕΡΤ, επιθέσεις των ΜΑΤ εναντίον πολιτών) όσο και πράξεις (δολοφονία Φύσσα), αλλά και αποκαλύψεις για διαφόρων τύπων βιαιότητες από την πλευρά του ακροδεξιού, ναζιστικής πρακτικής, κόμματος της Χρυσής Αυγής, που τελικά οδήγησαν στη σύλληψη κορυφαίων στελεχών της.
Η βία είναι ένα διαχρονικό, σύνθετο φαινόμενο που δεν αντιμετωπίζεται απλά με συλλήψεις ή με θεατρινίστικες αστείες ερωτήσεις, του τύπου "καταδικάζετε τη βία;", που απευθύνουν πολιτικάντηδες από τα τηλεοπτικά παράθυρα των συστημικών ΜΜΕ.
Η βία συνοδεύει το ανθρώπινο είδος από την εμφάνισή του στη γη. Ήταν το εργαλείο που χρησιμοποιούσε είτε για την επιβίωσή του (κυνήγι, αντιμετώπιση εχθρών), είτε για την επικράτησή του (ανταγωνισμός στις κοινωνικές ομάδες).
Η βία είναι ένα διαχρονικό, σύνθετο φαινόμενο που δεν αντιμετωπίζεται απλά με συλλήψεις ή με θεατρινίστικες αστείες ερωτήσεις, του τύπου "καταδικάζετε τη βία;", που απευθύνουν πολιτικάντηδες από τα τηλεοπτικά παράθυρα των συστημικών ΜΜΕ.
Η βία συνοδεύει το ανθρώπινο είδος από την εμφάνισή του στη γη. Ήταν το εργαλείο που χρησιμοποιούσε είτε για την επιβίωσή του (κυνήγι, αντιμετώπιση εχθρών), είτε για την επικράτησή του (ανταγωνισμός στις κοινωνικές ομάδες).
Αποσπώντας τον
άνθρωπο από έναν υποθετικό, αρχέγονο τρόμο με σκοπό τον εξανθρωπισμό του, η βία σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας εκβάλλει σε
πολύ συγκεκριμένες εξοντωτικές πρακτικές, απορρέοντας από μια τρομαχτική
διαδικασία απανθρωπισμού. Οδηγώντας
σε παράφορες και αποκαλυπτικές ενορχηστρώσεις, η βία διαθέτει ένα προνομιούχο
εργαλείο φοβερής αποτελεσματικότητας: την Εξουσία, με τη συνήθη σημασία της
πολιτικής εξουσίας, σημασία παραδειγματική για διαφορετικά συστήματα οργάνωσης
και άσκησης της κυριαρχίας και της αυθεντίας: θρησκευτική, οικονομική,
κοινωνική, πολιτιστική ή άλλη εξουσία. Αμέσως εντυπωσιαζόμαστε από την συνάφεια
εξουσίας και βίας: πάντοτε, κατά έναν τρόπο, η εξουσία αντιμετωπίζει και
χρησιμοποιεί τη βία, ενώ αυτή η τελευταία εκφράζει αντίστοιχα μια ορισμένη
μορφή εξουσίας. Και επιπλέον υπάρχει μια εξωφρενική οικειότητα μεταξύ εξουσίας
και βίας, δεσμοί τόσο στενοί και δομικοί ώστε καταλήγουμε στη σκέψη πως το
αληθινό πρόβλημα της εξουσίας είναι η βία και η μοναδική πραγματική σκοπιμότητα
της βίας είναι η εξουσία υπό οποιαδήποτε μορφή. Με λίγη περισσότερη προσπάθεια
συσχέτισης και εξονυχιστικής μελέτης θα είχαμε το ελεύθερο να πούμε ότι στην
καρδιά της εξουσίας στέκεται η βία και στην καρδιά της βίας η εξουσία.
