Είχα αρχίσει να απογοητεύομαι. Άκουγα κάθε μέρα τον πρωθυπουργό, τους κομματικούς κολαούζους του και τα μνημονιακά τηλεοπτικά παπαγαλάκια να μιλάνε για τέλος των μνημονίων και αναρωτιόμουν, "δεν υπάρχει κανείς να εξηγήσει τι σημαίνει έξοδος από το μνημόνιο;" Ώσπου διάβασα το άρθρο του Χριστόφορου Κάσδαγλη - που αναδημοσιεύω στη συνέχεια - και σε αυτό βρήκα πολλές από τις σκέψεις που είχα κάνει.
Πόσοι πιστεύουν ότι, αν συνεχίσει να κυβερνάει αυτή η υποτελής κυβέρνηση, θα αποφύγουμε την επιβολή και άλλων μνημονίων με οποιοδήποτε άλλη ονομασία; Εδώ θα θυμηθούμε το γνωστό "άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα αλλιώς".
Διαβάστε όμως το παρακάτω άρθρο, στο οποίο ο Χρ.Κάσδαγλης ξεγυμνώνει το προπαγανδιστικό σλόγκαν για "έξοδο από τα μνημόνια". (τα bold στο κείμενο δικά μου)
Πόσοι πιστεύουν ότι, αν συνεχίσει να κυβερνάει αυτή η υποτελής κυβέρνηση, θα αποφύγουμε την επιβολή και άλλων μνημονίων με οποιοδήποτε άλλη ονομασία; Εδώ θα θυμηθούμε το γνωστό "άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα αλλιώς".
Διαβάστε όμως το παρακάτω άρθρο, στο οποίο ο Χρ.Κάσδαγλης ξεγυμνώνει το προπαγανδιστικό σλόγκαν για "έξοδο από τα μνημόνια". (τα bold στο κείμενο δικά μου)
Όχι μνημόνιο, αλλά …memorandum
Τα μνημόνια δεν είναι συμβόλαια με ημερομηνία λήξεως.
Τι στ’ αλήθεια σημαίνουν τα ρητορικά παιχνίδια της κυβέρνησης περί εξόδου απ’ αυτά;
Είναι αστεία όλη αυτή η κυβερνητική παραφιλολογία των τελευταίων ημερών περί «τέλους των μνημονίων». Εχθές μόλις, ο πρωθυπουργός επανέλαβε για πολλοστή φορά ότι βγαίνουμε από το μνημόνιο, θυμίζοντας τον παλιό «αντιμνημονιακό» εαυτό του, τα Ζάππεια και όλες εκείνες τις υποσχέσεις περί επαναδιαπραγμάτευσης με τους δανειστές και εταίρους, τότε που ο κ. Σαμαράς ήταν στην αντιπολίτευση και είχε την αυταπάτη ότι είχε στο τσεπάκι του την αυτοδυναμία. Βιαζόταν τότε ο κ. Σαμαράς να γίνουν εκλογές να σαρώσει. Τώρα, δεν βιάζεται καθόλου.
Η υπόσχεση ότι βγαίνουμε από τα μνημόνια είναι βέβαια εντελώς κούφια και υποκριτική. Τα μνημόνια δεν είναι συμβόλαια με ημερομηνία λήξεως. Τα μνημόνια είναι οι εκατοντάδες εφαρμοστικοί νόμοι και διατάξεις που επέβαλαν, αυτοί ακριβώς που πυροδότησαν την ύφεση ως τα άκρα, αυτοί ακριβώς που διέλυσαν και διαλύουν τον παραγωγικό ιστό της χώρας, που έστειλαν και συνεχίζουν να στέλνουν εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο στην ανεργία, αυτοί ακριβώς που ευθύνονται για τα λουκέτα στις επιχειρήσεις, για την ανθρωπιστική κρίση, για τη διάλυση της δημόσιας παιδείας και της δημόσιας υγείας, αυτοί ακριβώς που κατεδαφίζουν δομές υποστήριξης των αδύναμων στρωμάτων, που εξανεμίζουν μισθούς και συντάξεις και έχουν εκτοξεύσει τη φορολογία, που καταστρέφουν τα ασφαλιστικά ταμεία, που έχουν αναιρέσει στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα και κατακτήσεις πολλών δεκαετιών.
