Ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολιτικής που επιβάλλουν οι "δανειστές" στις πρόθυμες και αδύναμες ελληνικές κυβερνήσεις προκειμένου να ισοπεδωθεί κάθε εναπομείνασα στη χώρα μας παραγωγική εστία, είναι και η εντολή αύξησης της φορολόγησης των ανεξάρτητων μικρών ζυθοποιών που γνώριζαν ιδιαίτερη άνθιση τα τελευταία χρόνια. Έτσι οι ..."σωτήρες" της ελληνικής οικονομίας, αφού εκμηδένισαν την αγροτική παραγωγή - αρχικά με τις ποσοστώσεις και τις επιδοτήσεις και πρόσφατα με νέα μέτρα κατά των αγροτών - στοχοποίησαν την ανθούσα ελληνική φαρμακοβιομηχανία, πολεμούν τον τουρισμό μας με την διαταγή επιβολής υψηλού ΦΠΑ στα νησιά μας, που αποτελούν την βιτρίνα της ελληνικής ομορφιάς... (και άλλα πολλά που μπορεί να απαριθμήσει κανείς διαβάζοντας τα μνημόνια που μας επιβάλλουν) ήλθε η σειρά και αυτού του μικρού οχυρού που έδειξε να αντιστέκεται στην κυριαρχία δυο πολυεθνικών κολοσσών παραγωγής μπύρας στην ελληνική αγορά.
Ένα γενικότερο συμπέρασμα που μπορεί να βγει από την παρακολούθηση των περιλαμβανομένων στο 3ο μνημόνιο και τις απαιτήσεις των "δανειστών" κατά τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις είναι ότι μάλλον δεν θα χρειαστεί 4ο μνημόνιο αφού το 3ο θα ολοκληρώσει την ισοπέδωση της οικονομίας της χώρας μας. Ίσως βιάζονται οι "εταίροι" μας να τελειώνουν με μας για να ασχοληθούν στη συνέχεια και με κάποια άλλη χώρα του ευρωπαϊκού νότου, εφαρμόζοντας τα ...χρήσιμα συμπεράσματα που θα έχουν εξάγει από την επιδρομή στην ελληνική οικονομία.
Μια συνοπτική περιγραφή των λόγων που οι "σωτήρες" μας επιτίθενται στην ελληνική παραγωγή μπύρας περιέχει το παρακάτω άρθρο*.
Μονομαχία Δαυίδ και Γολιάθ στην ελληνική αγορά μπύρας
Με δύο παγκόσμιους πολυεθνικούς κολοσσούς να κυριαρχούν στην ελληνική αγορά μπύρας, η δειλή αλλά σταθερή άνοδος των ανεξάρτητων ελλήνων παραγωγών στα χρόνια της κρίσης και των Μνημονίων ήταν εύλογο να φέρει και τον πόλεμο: Είναι ο πόλεμος που πυροδοτήθηκε από το «μπες-βγες» στο πολυνομοσχέδιο των προαπαιτούμενων της διάταξης για αύξηση της φορολόγησης των ανεξάρτητων μικρών ζυθοποιών της Ελλάδας - μιας διάταξης με προσδοκώμενο έσοδο μόλις 3,4 εκατ. ευρώ για το 2016.
Στην ουσία, όμως, είναι ένας πόλεμος με μακρύ παρελθόν και μέλλον, που αφορά μια βιομηχανία με ετήσια κατανάλωση 3.900.000 εκατόλιτρων ετησίως και με τζίρους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Και που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον ρόλο του lobbying στη διαμόρφωση των Μνημονίων, για τις σχέσεις και την επιρροή των πολυεθνικών στις ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες και εντολές, καθώς και για τα πραγματικά περιθώρια ύπαρξης των ανεξάρτητων παραγωγών και επιχειρήσεων στην ελεύθερη, ενιαία αγορά.
Ένα γενικότερο συμπέρασμα που μπορεί να βγει από την παρακολούθηση των περιλαμβανομένων στο 3ο μνημόνιο και τις απαιτήσεις των "δανειστών" κατά τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις είναι ότι μάλλον δεν θα χρειαστεί 4ο μνημόνιο αφού το 3ο θα ολοκληρώσει την ισοπέδωση της οικονομίας της χώρας μας. Ίσως βιάζονται οι "εταίροι" μας να τελειώνουν με μας για να ασχοληθούν στη συνέχεια και με κάποια άλλη χώρα του ευρωπαϊκού νότου, εφαρμόζοντας τα ...χρήσιμα συμπεράσματα που θα έχουν εξάγει από την επιδρομή στην ελληνική οικονομία.
Μια συνοπτική περιγραφή των λόγων που οι "σωτήρες" μας επιτίθενται στην ελληνική παραγωγή μπύρας περιέχει το παρακάτω άρθρο*.
Μονομαχία Δαυίδ και Γολιάθ στην ελληνική αγορά μπύρας
Στην ουσία, όμως, είναι ένας πόλεμος με μακρύ παρελθόν και μέλλον, που αφορά μια βιομηχανία με ετήσια κατανάλωση 3.900.000 εκατόλιτρων ετησίως και με τζίρους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Και που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον ρόλο του lobbying στη διαμόρφωση των Μνημονίων, για τις σχέσεις και την επιρροή των πολυεθνικών στις ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες και εντολές, καθώς και για τα πραγματικά περιθώρια ύπαρξης των ανεξάρτητων παραγωγών και επιχειρήσεων στην ελεύθερη, ενιαία αγορά.
