Μόλις χθες ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση από 23% σε 13% βεβαιώνοντάς μας ότι θα μειωθούν οι τιμές σε εστιατόρια, καφέ κλπ και ως επακόλουθο θα αυξηθεί η ζήτηση, άρα και τα φορολογικά έσοδα.
Ήδη από σήμερα βγαίνουν εκπρόσωποι του κλάδου στα ΜΜΕ και αναφέρονται σε προηγούμενες αυξήσεις του ΦΠΑ, τις οποίες - ισχυρίζονται πως - απορρόφησαν χωρίς να προβούν σε ανάλογες αυξήσεις τιμών (λες και απευθύνονται σε ανθρώπους που μόλις σήμερα πρωτοήλθαν σε αυτή τη χώρα), άρα και τώρα δεν είναι υποχρεωμένοι να προβούν σε αντίστοιχες μειώσεις.
Όλοι κατηγορούμε το Δημόσιο, αφού όλοι έχουμε ταλαιπωρηθεί πολλές φορές κατά την επαφή με τις υπηρεσίες του. Είναι γνωστά τα προβλήματα, αφού και τα ζούμε και καταγράφονται συνεχώς. Κατ'αντιδιαστολή θεοποιείται ο ιδιωτικός τομέας. Αλλά...
Δεν είχα ποτέ εργασιακή σχέση με το Δημόσιο, είχα και έχω όμως, από πολλά χρόνια επαφή με πάρα πολλούς έλληνες επιχειρηματίες και δεν έχω την καλύτερη γνώμη γι'αυτούς (πάντα βέβαια υπάρχουν κι εξαιρέσεις, όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι τόσο λίγες...).
Για να μην επεκταθώ πολύ, θα αναφερθώ μόνο σε τρία σημεία και ίσως στο μέλλον επανέλθω.
1. Κατηγορούν, μαζί με τα μέσα που τους υποστηρίζουν, το Δημόσιο, δίνοντας την εντύπωση ότι είναι θύματα της (πανθομολογουμένως στρεβλής) οργάνωσης και λειτουργίας του, ενώ και ο δικός τους τρόπος του επιχειρείν δεν στηρίζεται τόσο στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς, αλλά η μακροημέρευσή τους (και η κερδοφορία τους) επαφίεται σε μεγάλο βαθμό είτε στο ίδιο Δημόσιο που κατηγορούν (περιμένοντας αναθέσεις έργων, επιστροφές φόρων κλπ), είτε στα δάνεια από τις Τράπεζες. Άλλα θέματα, όπως η καλή ποιότητα, η λογική τιμή κ.ά. έρχονται πολύ μετά στις προθέσεις τους.
2. Η κρατική ενίσχυση που ζητούσαν, προερχόταν από τους φόρους που πλήρωναν (και πληρώνουν) βασικά μισθωτοί και συνταξιούχοι, αφού είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο ποσοστό φορολογικών εσόδων προερχόταν (και προέρχονται) από την αφαίμαξη αυτών των δύο κατηγοριών, ενώ οι περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες και όσοι άλλοι επιχειρηματίες είχαν τη δυνατότητα, δήλωναν εισόδημα λίγο κάτω από το αφορολόγητο.
Ήδη από σήμερα βγαίνουν εκπρόσωποι του κλάδου στα ΜΜΕ και αναφέρονται σε προηγούμενες αυξήσεις του ΦΠΑ, τις οποίες - ισχυρίζονται πως - απορρόφησαν χωρίς να προβούν σε ανάλογες αυξήσεις τιμών (λες και απευθύνονται σε ανθρώπους που μόλις σήμερα πρωτοήλθαν σε αυτή τη χώρα), άρα και τώρα δεν είναι υποχρεωμένοι να προβούν σε αντίστοιχες μειώσεις.
Όλοι κατηγορούμε το Δημόσιο, αφού όλοι έχουμε ταλαιπωρηθεί πολλές φορές κατά την επαφή με τις υπηρεσίες του. Είναι γνωστά τα προβλήματα, αφού και τα ζούμε και καταγράφονται συνεχώς. Κατ'αντιδιαστολή θεοποιείται ο ιδιωτικός τομέας. Αλλά...
Δεν είχα ποτέ εργασιακή σχέση με το Δημόσιο, είχα και έχω όμως, από πολλά χρόνια επαφή με πάρα πολλούς έλληνες επιχειρηματίες και δεν έχω την καλύτερη γνώμη γι'αυτούς (πάντα βέβαια υπάρχουν κι εξαιρέσεις, όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι τόσο λίγες...).
Για να μην επεκταθώ πολύ, θα αναφερθώ μόνο σε τρία σημεία και ίσως στο μέλλον επανέλθω.
1. Κατηγορούν, μαζί με τα μέσα που τους υποστηρίζουν, το Δημόσιο, δίνοντας την εντύπωση ότι είναι θύματα της (πανθομολογουμένως στρεβλής) οργάνωσης και λειτουργίας του, ενώ και ο δικός τους τρόπος του επιχειρείν δεν στηρίζεται τόσο στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς, αλλά η μακροημέρευσή τους (και η κερδοφορία τους) επαφίεται σε μεγάλο βαθμό είτε στο ίδιο Δημόσιο που κατηγορούν (περιμένοντας αναθέσεις έργων, επιστροφές φόρων κλπ), είτε στα δάνεια από τις Τράπεζες. Άλλα θέματα, όπως η καλή ποιότητα, η λογική τιμή κ.ά. έρχονται πολύ μετά στις προθέσεις τους.
2. Η κρατική ενίσχυση που ζητούσαν, προερχόταν από τους φόρους που πλήρωναν (και πληρώνουν) βασικά μισθωτοί και συνταξιούχοι, αφού είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο ποσοστό φορολογικών εσόδων προερχόταν (και προέρχονται) από την αφαίμαξη αυτών των δύο κατηγοριών, ενώ οι περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες και όσοι άλλοι επιχειρηματίες είχαν τη δυνατότητα, δήλωναν εισόδημα λίγο κάτω από το αφορολόγητο.
