Ο έγκριτος δημοσιογράφος Μανώλης Κοττάκης έγραψε το παρακάτω άρθρο, που δημοσιεύτηκε στο φύλλο της 18ης Ιουνίου της παραδοσιακής εφημερίδας ΕΣΤΙΑ, με το οποίο παρουσιάζει μια πιο ευρεία εικόνα της περιπέτειας των μνημονίων.
ΘΥΜΑΜΑΙ τήν ἀείμνηστη συνάδελφο, ἀγαπημένη μου Ζέζα Ζήκου νά μᾶς τό λέει μέ τήν χαρακτηριστική ἀργή βροντώδη φωνή της σέ μιά ἀπό τίς Κωνσταντινουπολίτικες βραδιές πού ὀργανώναμε μέ τήν ἀδερφή της Μαρίτα στό «Μουζίκ»: «Ὁ ΣΥΡΙΖΑ δέν εὐθύνεται γιά τήν οἰκονομική κρίση. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ εὐθύνεται γιατί ἐπιδείνωσε τήν κρίση». Τό «ἐπιδείνωσε» ἡ Ζέζα μάλιστα τό ἔλεγε ἀργά καί βασανιστικά γιά νά δώσει ἔμφαση: «Ἐ-πι-δεί-νωσε». Τήν θυμήθηκα τήν ἀγαπημένη μας προχθές τό βράδυ, ὅταν ἄκουσα τίς πανηγυρικές δηλώσεις τῆς ἡγεσίας μας γιά τήν ἔξοδο ἀπό τά μνημόνια καί ὅταν διάβασα χθές τά ἐπινίκια πρωτοσέλιδα. Σᾶς τό ἐξομολογοῦμαι: οὔτε γιά μονόστηλο δέν τό ἀξιολόγησα τό θέμα. Ὄχι μόνο γιατί εἶναι ἄκαιρο νά πανηγυρίζεις ὅταν ὁ κόσμος σφαδάζει σήμερα ἀπό τίς αὐξήσεις τοῦ μνημονίου τοῦ πολέμου στά καύσιμα καί στό ρεῦμα. Ὄχι μόνο γιατί εἶναι λάθος νά θεωρεῖς δικαίωση πού ἔθεσες σέ διαθεσιμότητα ἀνθρώπους τοῦ μόχθου ὅπως καθαρίστριες, ἄνδρες τῆς δημοτικῆς ἀστυνομίας καί βιβλιοθηκονόμους. Ἀλλά καί διότι ἡ ἱστορική ἀλήθεια πού κάποτε θά γραφτεῖ γιά ὅλους δέν δικαιολογεῖ οὔτε πανηγυρισμούς καί οὐρανομήκεις κραυγές οὔτε ἐπιθέσεις κατά τοῦ λαϊκισμοῦ τῆς Ἀριστερᾶς. Μόνον. Εὐθῦνες ὑπάρχουν παντοῦ, καί ὁ σωστότερος τόνος εἶναι ἡ περισυλλογή καί τό sotto voce.
Ἡ χώρα δέθηκε μέ τά δεσμά τῆς ἐξάρτησης μέ τήν εὐθύνη σχεδόν ὅλων τῶν πρωθυπουργῶν μετά τό 2009, καί αὐτά τά δεσμά δέν λύθηκαν ἐπειδή ἀποπληρώσαμε τό Διεθνές Νομισματικό Ταμεῖο. Ἁπλῶς μεταλλάχτηκαν καί ἐνισχύθηκαν. Δέν γλυτώσαμε! Ἡ Ἀριστερά προφανῶς καί φταίει. Ποτέ δέν κατάλαβα γιατί ἔπρεπε νά διαλυθεῖ τό τραπεζικό μας σύστημα καί νά ξεχαρβαλωθεῖ, καί ἄλλο ἡ οἰκονομία γιά νά ξεφορτωθεῖ ὁ Τσίπρας τούς 34 κομμουνιστογενεῖς Βουλευτές τοῦ Λαφαζάνη καί νά ἐγκαθιδρυθεῖ στήν ἐξουσία. Μεγάλη ἀνευθυνότης νά παίζεις μέ τίς ζωές τῶν ἀνθρώπων γιά νά ριζώσεις στήν καρέκλα σου.
Ἀλλά καιρός νά ἀρχίσουμε νά τά λέμε ὅλα: γιά τήν ἐγκαθίδρυση τῆς Ἀριστερᾶς καί τήν ἐπέλαση τοῦ λαϊκισμοῦ στήν πατρίδα μας εἶναι συνυπεύθυνη καί ἡ Δεξιά. Εἶναι συνυπεύθυνη γιατί ἡ ἡγεσία τῆς κυβέρνησης τοῦ 2012-2015 καί τά μέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου γνώριζαν ὅτι ἔρχεται τρίτο μνημόνιο, καί γι’ αὐτό δέν πάλεψαν ἰδιαίτερα γιά τήν ἐκλογή καί ἀνάδειξη Προέδρου τῆς Δημοκρατίας. Ὑπάρχουν μαρτυρίες γι’ αὐτό! Τό μνημόνιο αὐτό στήν ἀρχική του μορφή τό εἶχε ἐπεξεργαστεῖ ὁ Σώυμπλε καί τό εἶχε δείξει σέ Ἕλληνες Νεοδημοκράτες Ὑπουργούς. Καί γι’ αὐτό ὑπάρχουν συγκεκριμένες μαρτυρίες. Ἡ κυβέρνηση τῆς περιόδου ἐκείνης θεώρησε ὅτι θά ἦταν καλύτερο νά φορτώσει τό μνημόνιο αὐτό στήν πλάτη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ τόν ὁποῖο ἔβλεπε ὡς «παρένθεση». Γι’ αὐτό καί προχώρησε σέ ἐκλογές χειμωνιάτικα, Ἰανουάριο μῆνα. Ἐάν ὁ Τσίπρας εἶχε ἀκούσει τίς συμβουλές δύο τοὐλάχιστον σημαντικῶν παραγόντων τοῦ δημοσίου βίου τή γνώμη τῶν ὁποίων ζήτησε (ὁ ἕνας ἦταν ὁ Γιῶργος Προβόπουλος πού εἶχε προταθεῖ γιά Ὑπουργός Οἰκονομικῶν), ἔκλεινε τήν συμφωνία ἀμέσως μέ αὐτά πού τοῦ ἔδιναν οἱ ξένοι καί ἐφάρμοζε τό μνημόνιο πού εἶχε ἐκπονήσει ὁ Σώυμπλε (οἱ βασικές ἀπαιτήσεις τοῦ ὁποίου εἶχαν καταγραφεῖ στό mail Χαρδούβελη), ἄλλη θά ἦταν ἡ πορεία τῆς χώρας. «Χασομέρησε» ὅμως ὀκτώ μῆνες, καί τό κόστος διπλασιάστηκε.
