Η απάντηση για λογαριασμό της κας Σακελλαροπούλου

Για να είμαστε δίκαιοι, και σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησής μου, αναφέρω την απάντηση που δόθηκε από την πλευρά της κας Σακελλαροπούλου σχετικά με το θέμα της μη ανάκρουσης του Εθνικού Ύμνου κατά τη μετάβασή της στον Μητροπολιτικό Ναό της Αθήνας, προκειμένου να παραστεί στην καθιερωμένη Δοξολογία της Πρωτοχρονιάς:

"Ο σχεδιασμός της εκδήλωσης της Δοξολογίας δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες της Προεδρίας της Δημοκρατίας.

Όπως αναφέρεται στην από 2 Ιανουαρίου 2021 ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ, η απόφαση της μη ανάκρουσης του Εθνικού Ύμνου ελήφθη σε σύσκεψη για την προετοιμασία της τελετής, στις 30 Δεκεμβρίου 2020, λόγω των περιοριστικών μέτρων εξαιτίας της πανδημίας, που προβλέπουν μείωση του αριθμού των παρευρισκομένων".

Πάντως στην φωτογραφία από την προσέλευσή της στην Μητρόπολη, βλέπω ότι υπάρχει άγημα με αρκετά πρόσωπα σε ασφαλείς αποστάσεις. Τί θα εμπόδιζε να υπάρχει ο απαραίτητος αριθμός μουσικών για την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου;

 

Υπάρχει και κάποιο άλλο επακόλουθο που με ενόχλησε. 

Η κυρία Σακελλαροπούλου και το Ελληνικό στοιχείο

'Ολο αυτό το διάστημα που η κα Σακελλαροπούλου βρίσκεται στην κορυφή της Προεδρίας της Ελληνικής Δημοκρατίας διαβάζω για κάποιες περίεργες κινήσεις της - διακοσμητικού κυρίως χαρακτήρα, αλλά οπωσδήποτε και σημειολογικού - που φανερώνουν μια πρόθεσή της να εξαφανίσει το ελληνικό στοιχείο από το Προεδρικό Μέγαρο. Κι επειδή πρόκειται για μια σειρά τέτοιων πράξεων, δεν μπορούν να θεωρηθούν τυχαίες. Αναρωτιέμαι - και δεν ξέρω αν κάποιος δημοσιογράφος γνωρίζει την απάντηση - αν η κα Σακελλαροπούλου ήταν πράγματι επιλογή του Πρωθυπουργού ή του την πρότειναν/επέβαλλαν ξένα κέντρα, και εννοώ αυτά που διαχειρίζονται τα της χώρας μας.

Ένα ακόμα δημοσίευμα που με προβλημάτισε είναι αυτό από το προχθεσινό φύλλο της συντηρητικής εφημερίδας ΕΣΤΙΑ που αναδημοσιεύω.

(Στο τέλος του άρθρου έχω και νεότερο από το φύλλο της 2/1/2021)

Νέο ἔπος Σακελλαροπούλου: Ξήλωσε τά «καριοφίλια» τοῦ 1821

Τό ἔτος στό ὁποῖο πρόκειται νά εἰσέλθουμε ἐντός τῶν ἑπομένων ἡμερῶν εἶναι τό 2021.

Τό ἔτος κατά τό ὁποῖο συμπληρώνονται 200 χρόνια ἀπό τήν ἐθνεγερσία. Ἀπό τήν ἡμέρα πού οἱ Ἕλληνες πῆραν τά ὅπλα καί σήκωσαν τά λάβαρα τοῦ ἀγῶνος κατά τοῦ κατακτητοῦ. Καί ἀπό αὐτά τά ὅπλα, ἀπό αὐτά τά λάβαρα, ἡ Ἑλλάς ἀνεγεννήθη. Θά ἔπρεπε νά τά τιμᾶ. Ὀργανώνουμε ἐκδηλώσεις καί δράσεις γιά νά τιμήσουμε τό 1821 καί ἴσως κάποιοι λησμονοῦν πώς δέν ἦταν μόνον τό αἷμα τῶν ἡρώων πού ἐξέθρεψε τό δένδρο τῆς Ἐλευθερίας. Ἦσαν καί τά ὅπλα τῶν ἡρώων. Κάποιος πρέπει νά τό πεῖ αὐτό στήν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, ἡ ὁποία τά ἀπεμάκρυνε ἀπό τό γραφεῖο της.

Στήν μία φωτογραφία βλέπουμε πίσω ἀπό τόν Πρόεδρο Προκόπιο Παυλόπουλο δύο πιστόλες τοῦ ἀγῶνος τοῦ 1821 νά κοσμοῦν τήν βιβλιοθήκη του. Δέν τίς ἔφερε ὅμως ἐκεῖ ὁ τέως Πρόεδρος. Τίς βρῆκε. Ἀπό τήν ἐποχή πού ὁ ἀείμνηστος Κωνσταντῖνος Τσάτσος ἀνέλαβε καθήκοντα Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, οἱ πιστόλες ἦσαν ἐκεῖ. Εἶχαν μεταφερθεῖ τό 1975 ἀπό τό Μουσεῖο τοῦ Ἀγῶνος μέ ἀπόφαση τοῦ τότε Προέδρου καί τῆς συζύγου του Ἰωάννας. Εἶναι παρακαταθήκη τῶν ἀγώνων τοῦ Ἔθνους. Κειμήλια ζώσης ἱστορίας. Στήν δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε πώς ἡ Αἰκατερίνη Σακελλαροπούλου τά ἀπεμάκρυνε. Τά ἀντικατέστησε μέ κάποια ἄχαρα καί ἀνούσια διακοσμητικά. Ἔκανε κάτι πού οὐδείς Πρόεδρος εἶχε πρίν ἀπό αὐτήν διανοηθεῖ. Θά θέλαμε νά πιστεύουμε ὅτι τό ἔπραξε ἀπό ἀνευθυνότητα. Ὅτι ἡ κληρονομία τοῦ ἑλληνισμοῦ δέν τῆς προκαλεῖ ἀπέχθεια. Ὅτι δέν ἀντελήφθη τί ἀκριβῶς ἔκανε ὅταν ἀπεφάσιζε νά «ἀνανεώσει» τήν διακόσμηση τοῦ γραφείου της. Διερωτώμεθα ὅμως: Ἦσαν μόνον τά ὅπλα; Τόν πίνακα πού κοσμοῦσε ἐκείνην τήν γωνιά τῆς βιβλιοθήκης γιατί τόν ἀπεμάκρυνε;

Νά σημειώσουμε ὅτι πρόκειται γιά πίνακα τοῦ διασήμου Γερμανοῦ ζωγράφου Peter von Hess, πού ζωγράφισε πολλούς πίνακες γιά τόν Ἀγῶνα. Ὁ τίτλος τοῦ συγκεκριμένου πίνακος εἶναι «Παλληκάρια ἀτενίζοντας τήν Ἀκρόπολη». Θέλουμε καί πάλι νά πιστεύουμε πώς οὔτε ἡ θέα τῆς Ἀκροπόλεως ἐνοχλοῦσε τήν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας οὔτε ὁ συμβολισμός τῶν μαχητῶν τῆς Ἐλευθερίας πού προσέβλεπαν στό ἀρχαῖο, ἱερό σύμβολο τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Προτιμᾶμε νά θεωροῦμε πώς καί πάλι δέν ἀντελήφθη τί ἀκριβῶς ἔκανε.