Δεν έφταναν όλα τα άλλα, έχουμε επιπρόσθετα τους έχοντες, τις αγορές - ή όπως και να ονομάσουμε αυτούς που διαθέτουν κεφάλαια προς επένδυση - να έχουν τη δυνατότητα, χρησιμοποιώντας υπολογιστές εξοπλισμένους με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, να εκμεταλλεύονται την ταχύτητα που τους προσφέρεται για να προσθέτουν και άλλα κέρδη στα υπάρχοντα κέρδη τους. Χρονο-εκμεταλλευτές τους ονομάζει ο Γιάννης Βαρουφάκης στο άρθρο του που αναδημοσιεύω στη συνέχεια από το τελευταίο τεύχος του ΗΟΤ DOC. Και διαβάστε πώς λειτουργούν αυτοί...
Τα χρηματιστήρια στα νύχια των χρονο-εκμεταλλευτών
Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τα Χρηματιστήρια των ανεπτυγμένων χωρών. Είναι το φάντασμα μιας νέας, αδυσώπητης ταξικής πάλης μεταξύ εχόντων και μη εχόντων. Όπως συμβαίνει σε όλα τα ταξικά συστήματα, οι έχοντες καταφέρνουν και εκμεταλλεύονται συστηματικά τους μη έχοντες, συσσωρεύοντας δισεκατομμύρια. Ασταμάτητα.
Το ενδιαφέρον σε αυτή την ιστορία αφορά την μορφή του προτερήματος που έχουν οι έχοντες απέναντι στους μη έχοντες, το οποίο τους δίνει την δυνατότητα να τους εκμεταλλεύονται. Τι είναι αυτό που «έχουν» ώστε να είναι έχοντες, σε αντιδιαστολή με τους μη έχοντες που δεν το «έχουν», και καταλήγουν να γίνονται θύματα εκμετάλλευσης από τους έχοντες; Η συγκλονιστική απάντηση είναι: «πρόσβαση στα νανοδευτερόλεπτα».
Ας εξηγηθώ. Στα χρηματιστήρια, η ταχύτητα πληροφόρησης πάντα ήταν χρήμα. Αν συμβεί κάτι που θα αυξήσει την τιμή μιας μετοχής, και εσύ το μάθεις πρώτος, τότε αγοράζοντας τέτοιες μετοχές πρώτος θα κερδίσεις σίγουρο χρήμα. Κάποτε πιστεύαμε ότι ο υπολογιστής θα εκδημοκράτιζε τις αγορές χρήματος. Ότι, στην εποχή των υπολογιστών, τέτοιες επικερδείς πληροφορίες θα ήταν άμεσα προσβάσιμες σε όλους και ακριβώς την ίδια στιγμή. Κι όμως! Οι υπολογιστές έχουν γίνει τόσο εν δυνάμει γρήγοροι (για όσους έχουν τα χρήματα να αγοράσουν τους γρηγορότερους) που δημιούργησαν ένα νέο ταξικό σύστημα.
Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τα Χρηματιστήρια των ανεπτυγμένων χωρών. Είναι το φάντασμα μιας νέας, αδυσώπητης ταξικής πάλης μεταξύ εχόντων και μη εχόντων. Όπως συμβαίνει σε όλα τα ταξικά συστήματα, οι έχοντες καταφέρνουν και εκμεταλλεύονται συστηματικά τους μη έχοντες, συσσωρεύοντας δισεκατομμύρια. Ασταμάτητα.
Το ενδιαφέρον σε αυτή την ιστορία αφορά την μορφή του προτερήματος που έχουν οι έχοντες απέναντι στους μη έχοντες, το οποίο τους δίνει την δυνατότητα να τους εκμεταλλεύονται. Τι είναι αυτό που «έχουν» ώστε να είναι έχοντες, σε αντιδιαστολή με τους μη έχοντες που δεν το «έχουν», και καταλήγουν να γίνονται θύματα εκμετάλλευσης από τους έχοντες; Η συγκλονιστική απάντηση είναι: «πρόσβαση στα νανοδευτερόλεπτα».
Ας εξηγηθώ. Στα χρηματιστήρια, η ταχύτητα πληροφόρησης πάντα ήταν χρήμα. Αν συμβεί κάτι που θα αυξήσει την τιμή μιας μετοχής, και εσύ το μάθεις πρώτος, τότε αγοράζοντας τέτοιες μετοχές πρώτος θα κερδίσεις σίγουρο χρήμα. Κάποτε πιστεύαμε ότι ο υπολογιστής θα εκδημοκράτιζε τις αγορές χρήματος. Ότι, στην εποχή των υπολογιστών, τέτοιες επικερδείς πληροφορίες θα ήταν άμεσα προσβάσιμες σε όλους και ακριβώς την ίδια στιγμή. Κι όμως! Οι υπολογιστές έχουν γίνει τόσο εν δυνάμει γρήγοροι (για όσους έχουν τα χρήματα να αγοράσουν τους γρηγορότερους) που δημιούργησαν ένα νέο ταξικό σύστημα.
