Περί Μπαλτάκου και των ψήφων της Χρυσής Αυγής

Έχει διαπιστωθεί τόσες φορές ότι πολλοί έλληνες πολίτες έχουν μνήμη χρυσόψαρου, όσον αφορά τα πολιτικά πράγματα, που δεν με παραξενεύει η έκταση που δίνεται (με την προπογανδιστική τακτική της κυβέρνησης που αναπαράγεται κατά κόρον από τα συστημικά μέσα) στο θέμα των ψήφων των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής. 
Δεν έχει περάσει δα, πολύς καιρός από την αποκάλυψη (με τη βοήθεια του περιβόητου βίντεο) των συζητήσεων της κυβέρνησης - μέσω Μπαλτάκου - με κορυφαία στελέχη του φιλοναζιστικού κόμματος, ώστε να παριστάνουν ότι τους ..."ξενίζει" η αναφορά από άλλα κόμματα σε αυτές τις ψήφους. 
 
Και γιατί θα ήταν αρνητική εξέλιξη, ψηφοφόροι που - ανεξάρτητα για ποιό λόγο - διαμαρτυρόμενοι, παρασυρμένοι (όπως θέλετε πέστε το) κατέληξαν να ψηφίζουν τέτοιου είδους αντιδημοκρατικά μορφώματα, να ξεφύγουν και να δώσουν την ψήφο τους σε κάποιο δημοκρατικό κόμμα;

Τι συμβαίνει αυτές τις μέρες στην Εσπερία... (του Γ.Βαρουφάκη)

Σε τέσσερεις μέρες έχουμε εκλογές σε όλη την Ευρώπη. Πρόκειται για τις πιο ενδιαφέρουσες εκλογές, πιστεύω, από τη δημιουργία της Ε.Ε. Από το αποτέλεσμά τους θα καταλάβουμε αν οι ευρωπαίοι πολίτες είναι ικανοποιημένοι από τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα, ή αν επιθυμούν κάποιες αλλαγές στην πορεία της. 
Για την Ελλάδα τα γράφουμε και τα διαβάζουμε συνεχώς. Ας δούμε όμως τι γίνεται και σε κάποια άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Μας ξεναγεί ο Γιάννης Βαρουφάκης.

ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ΣΤΗΝ ΕΣΠΕΡΙΑ
 
Είναι φυσιολογικό, με τόσα προβλήματα που μας ταλανίζουν, να ασχολούμαστε με τα δεινά του οίκου μας. Όμως, καθώς πλησιάζουν ευρωπαϊκού βεληνεκούς εκλογές, έχει σημασία να ρίξουμε μια ματιά στο τι γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Οι ειδήσεις εξ Εσπερίας που ακολουθούν θέτουν τα εγκλήματα που επιτελούνται στην Ελλάδα σε ένα γενικότερο πλαίσιο, βοηθώντας μας να κατανοήσουμε πώς λειτουργεί το ευρωπαϊκό κατεστημένο: Με πρόγραμμα και συντονισμένα εναντίον όλων των ευρωπαίων ταυτόχρονα!
 
Ισπανία
Όποια εφημερίδα διαβάσουμε θα μας πει ότι η Ισπανία ξέφυγε από την κρίση και βρίσκεται σε φάση ανάκαμψης. Η ανεργία έχει μειωθεί, έστω και λίγο, ενώ το ΑΕΠ της χώρας σταμάτησε να μειώνεται και αυξάνεται ξανά αργά αλλά σταθερά. Η λιτότητα, το ισπανικό μνημόνιο και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πέτυχαν (σας θυμίζει κάτι αυτό;).

Όλοι λένε πως νίκησαν, ενώ προβληματίζουν τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής

Καμία έκπληξη! Όπως συμβαίνει πάντα μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές, όλα τα κόμματα είναι ευχαριστημένα. Αφού είναι τέτοια τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους που τα αποτελέσματά τους σηκώνουν πολλές αναγνώσεις.
Έτσι, η ΝΔ μετρώντας τις περιφέρειες στις οποίες πρώτευσαν οι δικοί της υποψήφιοι, που είναι οι περισσότερες, είναι ικανοποιημένη. 
(Θα είναι το ίδιο ικανοποιημένη αν αθροίσει τις ψήφους που αντιστοιχούν σε αυτές τις περιφέρειες;)
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ευχαριστημένος επειδή υποψήφιός του μπαίνει για πρώτη φορά στο δεύτερο γύρο του Δήμου Αθηναίων, ενώ και στην Περιφέρεια Αττικής, τη μεγαλύτερη της χώρας, πρώτευσε η υποψήφιά του.
(Δεν προβληματίζεται που δεν κατάφερε να υπερκεράσει τους κυβερνητικούς/μνημονιακούς υποψήφιους σε τόσες περιοχές;)
Ακόμα και το ΠΑΣΟΚ εμφανίστηκε ικανοποιημένο, επειδή, λέει, υποψήφιοι που υποστήριξε κι εκείνο (μαζί με άλλους) μπαίνουν στο δεύτερο γύρο στις μισές περίπου περιφέρειες.
(Εδώ γελάμε! Δηλαδή πιστεύουν ότι η επιτυχία των εν λόγω υποψηφίων οφείλεται στους δικούς του πολυπληθείς ψηφοφόρους; )

 Τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής φανερώνουν για μια ακόμα φορά αυτό που δεν θέλουν να καταλάβουν αυτοί που έχουν την εξουσία (εκτελεστική και δικαστική) και που πολλές ψύχραιμες φωνές φωνάζουν από πολύ καιρό. Οι διώξεις και οι προφυλακίσεις δεν αποτελούν λύση! Το φίδι θέριεψε για τρεις, κυρίως, λόγους: 
α) της πολιτικής της λιτότητας, 
β) της μεταναστευτικής πολιτικής και 
γ) της αποκάλυψης της φαυλότητας των μέχρι σήμερα κυριάρχων πολιτικών κομμάτων. 

ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ: Τα ονόματα των βουλευτών που ψήφισαν τα μνημόνια

Εκλογές έχουμε αύριο και την άλλη Κυριακή. Βγαίνουν οι υποψήφιοι στο γυαλί και στις πλατείες προσπαθώντας να μας πείσουν ότι επιθυμία τους είναι να μας σώσουν. Πολλοί από αυτούς όμως, μας έχουν ήδη "σώσει". Αναφέρομαι σε υποψήφιους που όντας βουλευτές ψήφισαν τα μνημόνια που βύθισαν στην εξαθλίωση το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού λαού. Όμως αυτοί οι βουλευτές εκτός από νούμερα (και με τις δυο έννοιες) που συνηγορούσαν στα μέτρα λιτότητας, χωρίς να τους απασχολεί αν προκαλούσαν δυστυχία (γιατί άλλωστε; αφού αυτοί δεν θίγονταν) έχουν και ονοματεπώνυμο. 
Καλό είναι να ξέρουμε ποιοί ήταν αυτοί που με την ψήφο τους (και τα παραμύθια τους περί μονοδρόμου και άλλων τέτοιων ανοησιών που απλά απεδείκνυαν την ασχετοσύνη τους και την αδιαφορία τους, αν όχι τίποτε άλλο χειρότερο) οδήγησαν τους πολίτες στην μεγαλύτερη δυστυχία που έχουν να νιώσουν έλληνες πολίτες από τα χρόνια της γερμανικής κατοχής (την ένοπλη, εννοώ).
Παρακάτω παραθέτω τα ονοματεπώνυμα εκείνων των βουλευτών που ψήφισαν τα δυο μνημόνια, ώστε την επόμενη φορά που κάποιος από αυτούς αναφερθεί με κροκοδείλια δάκρυα "στις θυσίες του ελληνικού λαού" να ανατρέχετε στον κατάλογο αυτόν και να του απευθύνετε τα ... δέοντα.
[Θα ήταν όμως παράλειψη να μην αναφέρω κάποιους που αντιστάθηκαν και δεν υπάκουσαν στις εντολές του κομματάρχη τους, αρνούμενοι να συναινέσουν στην εκτέλεση των πολιτών που τους έστειλαν στη βουλή για να τους εκπροσωπήσουν. Πρώτοι και καλύτεροι οι Σοφία Σακοράφα, Γιάννης Δημαράς και Βασίλης Οικονόμου. Στον αντίποδα υπήρξαν άλλοι τρεις που ψήφισαν όλα τα μνημόνια, έστω και παρακούοντας την αντίθετη απόφαση του κόμματός τους. Πρώτοι και χειρότεροι οι Μάκης Βορίδης και Άδωνις Γεωργιάδης (καμμία έκπληξη) που ψήφισαν το πρώτο μνημόνιο σύμφωνα με τη γραμμή του κόμματός τους, ενώ ψήφισαν και το δεύτερο, παρά την αντίθετη απόφαση του ΛΑΟΣ. Βέβαια και οι δυο ανταμείφτηκαν όταν εντάχθηκαν στο φυσικό τους χώρο. Επίσης να μην ξεχάσουμε την Ντόρα Μπακογιάννη που ως πρόεδρος της ΔΗ.ΣΥ. ψήφισε και τα δυο μνημόνια (άλλη ...έκπληξη!). Δεν θα αναφερθώ στα κόμματα της αντιπολίτευσης που είχαν ούτως ή άλλως αρνητική γραμμή (ίσως, για να είμαι δίκαιος, θα έπρεπε να αναφερθώ στους βουλευτές των ΑΝ.ΕΛ. που αρνούμενοι να ψηφίσουν μνημόνια, όταν άλλαξε η γραμμή της ΝΔ, απεχώρησαν και σχημάτισαν άλλο κόμμα)]

Η δημοκρατία στηρίζεται σε τρεις εξουσίες, που θα πρέπει να παραμένουν ανεξάρτητες μεταξύ τους. Την εκτελεστική, τη νομοθετική και τη δικαστική. Παρακάτω δείτε ποιοί βουλευτές μίκρυναν τη δημοκρατία μας κάνοντας τη νομοθετική εξουσία προσάρτημα της εκτελεστικής: 



1ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ

ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΑΣΟΚ

Ραγκούσης Νικολάου Ιωάννης ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
Παναρίτη Ιωάννου Ελένη (Έλενα) ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
Μόσιαλος Αρχοντή Ηλίας ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
Τσόκλη Κωνσταντίνου Μαρία Γλυκερία (Μάγια) ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ 
Γερουλάνος Μαρίνου Παύλος ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
Σκανδαλίδης Γεωργίου Κωνσταντίνος Α’ ΑΘΗΝΩΝ
Διαμαντοπούλου Δημητρίου Άννα Α’ ΑΘΗΝΩΝ
Παπουτσής Δημητρίου Χρήστος Α’ ΑΘΗΝΩΝ
Αλευράς Γεωργίου Αθανάσιος (Νάσος) Α’ ΑΘΗΝΩΝ
Τσούρας Αγγέλου Αθανάσιος Α’ ΑΘΗΝΩΝ
Κουβέλης Σταύρου Σπυρίδων Α’ ΑΘΗΝΩΝ
Οικονόμου Σπυρίδωνα Παντελής Α’ ΑΘΗΝΩΝ
Ζούνη Λάμπρου Παναγιώτα (Πέμη) Α’ ΑΘΗΝΩΝ
Λοβέρδος Νικολάου Ανδρέας Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Χρυσοχοϊδης Βασιλείου Μιχαήλ Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Κατσέλη Πελοπίδα Λουκία-Ταρσίτσα (Λούκα) Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Κακλαμάνης Χρήστου Απόστολος Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Αποστολάκη Γεωργίου Ελένη-Μαρία (Μιλένα) Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Ανδρουλάκης Γρηγορίου Δημήτριος (Μίμης) Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Ξενογιαννακοπούλου Διονυσίου Μαρία – Ελίζα (Μαριλίζα) Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Ευθυμίου Δημητρίου Πέτρος Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Παπανδρέου Ανδρέα Βασιλική (Βάσω) Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Χυτήρης Γερασίμου Τηλέμαχος Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Κουτρουμάνης Σπυρίδωνος Γεώργιος Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Νταλάρα Γεωργίου Άννα Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Γείτονας Ιωάννη Κωνσταντίνος Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Παπαϊωάννου Ηλία Μιλτιάδης Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Βούρος Στεφάνου Ιωάννης Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Χαραλαμπόπουλος Ιωάννη Γεώργιος-Ερνέστος Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Πρωτόπαπας Ιωάννη Χρήστος Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Μίχος Σπυρίδωνος Λάμπρος Β’ ΑΘΗΝΩΝ
Μωραϊτης Χρήστου Αθανάσιος (Θάνος) ΑΙΤΩΛΟAΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
Μακρυπίδης Διονυσίου Ανδρέας ΑΙΤΩΛ/AΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
Γιαννακά Δημητρίου Σοφία ΑΙΤΩΛ/AΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
Κουρουμπλής Ελευθερίου Παναγιώτης ΑΙΤΩΛ/AΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
Μανιάτης Αναστασίου Ιωάννης ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ
Ρέππας Παναγιώτη Δημήτριος ΑΡΚΑΔΙΑΣ
Κωνσταντινόπουλος Κωνσταντίνου Οδυσσέας ΑΡΚΑΔΙΑΣ
Τσιρώνης Μιχαήλ Δημήτριος ΑΡΤΗΣ
Στασινός Σωτηρίου Παύλος ΑΡΤΗΣ
Παπανδρέου Ανδρέα Γιώργος ΑΤΤΙΚΗΣ (υπόλοιπο)
Χριστοφιλοπούλου συζ. Δημητρίου Παρασκευή (Εύη) ΑΤΤΙΚΗΣ (υπόλοιπο)
Πάγκαλος Γεωργίου Θεόδωρος ΑΤΤΙΚΗΣ (υπόλοιπο)
Ασπραδάκης Μιχαήλ Παντελεήμων (Παντελής) ΑΤΤΙΚΗΣ (υπόλοιπο)
Βρεττός Σπυρίδωνος Κωνσταντίνος (Ντίνος) ΑΤΤΙΚΗΣ (υπόλοιπο)
Κατσιφάρας Ιωάννη Απόστολος ΑΧΑΪΑΣ
Σπηλιόπουλος Γεωργίου Κωνσταντίνος ΑΧΑΪΑΣ
Παπαδόπουλος Ιωάννη Αθανάσιος ΑΧΑΪΑΣ
Τριανταφυλλόπουλος Θεοδώρου Ανδρέας ΑΧΑΪΑΣ
Τόγιας Ιωάννη Βασίλειος ΒΟΙΩΤΙΑΣ
Τσόνογλου -Βυλλιώτη Παράσχου Βασιλική ΒΟΙΩΤΙΑΣ
Αγάτσα Αριστείδη Αριάδνη ΒΟΙΩΤΙΑΣ
Χαντάβας Αριστοτέλη Αθανάσιος ΓΡΕΒΕΝΩΝ
Αηδόνης Ευαγγέλου Χρήστος ΔΡΑΜΑΣ
Κεφαλίδου Δημητρίου Χαρούλα (Χαρά) ΔΡΑΜΑΣ
Κρεμαστινός Θωμά Δημήτριος ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
Νικητιάδης Νικολάου Γεώργιος ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
Ζωίδης Ηλία Νικόλαος ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
Κουσουρνάς Γεωργίου Ευστάθιος ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
Ντόλιος Πασχάλη Γεώργιος ΕΒΡΟΥ
Ρενταρή – Τέντε Νικολάου Όλγα ΕΒΡΟΥ
Τσιαούση Παναγιώτη Ελένη ΕΒΡΟΥ
Περλεπέ – Σηφουνάκη Αγγέλου Αικατερίνη ΕΥΒΟΙΑΣ
Κεδίκογλου Άγγελου Συμεών ΕΥΒΟΙΑΣ
Καρανίκας Δημητρίου Ηλίας ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ
Βαρβαρίγος Αντωνίου Δημήτριος ΖΑΚΥΝΘΟΥ
Κατρίνης Ιωάννη Μιχαήλ ΗΛΕΙΑΣ
Κουτσούκος Δημητρίου Γιάννης ΗΛΕΙΑΣ
Αντωνακόπουλος Γεωργίου Παναγιώτης ΗΛΕΙΑΣ
Δημητρουλόπουλος Πανταζή Παναγιώτης (Τάκης) ΗΛΕΙΑΣ
Σιδηρόπουλος Γεωργίου Αναστάσιος ΗΜΑΘΙΑΣ
Γικόνογλου Μόσχου Αθανάσιος ΗΜΑΘΙΑΣ
Τόλκας Χαραλάμπους Άγγελος ΗΜΑΘΙΑΣ
Κεγκέρογλου Αλεξάνδρου Βασίλειος ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Αρναουτάκης Φωκίωνος Σταύρος ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Παρασύρης Γεωργίου Φραγκίσκος ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Στρατάκης Σοφοκλή Εμμανουήλ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Σκραφνάκη Γρηγορίου Μαρία ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Κατσούρας Σπυρίδωνα Χρήστος ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ
Βενιζέλος Βασιλείου Ευάγγελος Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Καστανίδης Γεωργίου Χαράλαμπος Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Αράπογλου Ανέστη Χρυσή Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Μαγκριώτης Αστερίου Ιωάννης Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Καϊλή Aλεξάνδρου Ευδοξία-Εύα Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Βούγιας Αλεξάνδρου Σπυρίδων Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Ρομπόπουλος Αποστόλου Θωμάς Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Γερανίδης Θεοδώρου Βασίλειος Β’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Αρβανιτίδης Πέτρου Γεώργιος Β’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Παντούλας Χρήστου Μιχαήλ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Αργύρης Ιωάννη Ευάγγελος ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Οικονόμου Σωκράτη Αθανάσιος ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Τιμοσίδης Ιωάννη Μιχαήλ ΚΑΒΑΛΑΣ
Παπουτσής Πασχάλη Δημήτριος ΚΑΒΑΛΑΣ
Εμινίδης Κωνσταντίνου Σάββας ΚΑΒΑΛΑΣ
Ρόβλιας Χρήστου Κωνσταντίνος ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ
Σαλαγιάννης Βασιλείου Νικόλαος ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ
Θεοχάρη Αριστοτέλη Μαρία ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ
Πετσάλνικος Ιωάννη Φίλιππος ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
Γκερέκου Ιωάννη Αγγελική (‘Αντζελα) ΚΕΡΚΥΡΑΣ
Μοσχόπουλος Αγαθαγγέλου Σπυρίδωνας ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ
Φλωρίδης Διαμαντή Γεώργιος ΚΙΛΚΙΣ
Παραστατίδης Σωκράτη Θεόδωρος ΚΙΛΚΙΣ
Κουκουλόπουλος Δημητρίου Παρασκευάς ΚΟΖΑΝΗΣ
Αθανασιάδης Θεοδώρου Αλέξανδρος ΚΟΖΑΝΗΣ
Βλατής Νικολάου Ιωάννης ΚΟΖΑΝΗΣ
Μπεγλίτης Ανδρέα Παναγιώτης ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
Φαρμάκη-Γκέκη Γεωργίου Αικατερίνη ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
Μανωλάκης Χρήστου Άγγελος ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
Ρήγας Θεοφάνη Παναγιώτης ΚΥΚΛΑΔΩΝ
Παπαμανώλης Νικολάου Γεώργιος ΚΥΚΛΑΔΩΝ
Γρηγοράκος Γεωργίου Λεωνίδας ΛΑΚΩΝΙΑΣ
Έξαρχος Θεοδώρου Βασίλειος ΛΑΡΙΣΗΣ
Σαχινίδης Δημητρίου Φίλιππος ΛΑΡΙΣΗΣ
Νασιώκας Παναγιώτη Έκτορας ΛΑΡΙΣΗΣ
Καρχιμάκης Ελευθερίου Μιχαήλ ΛΑΣΙΘΙΟΥ
Σηφουνάκης Οδυσσέα Νικόλαος ΛΕΣΒΟΥ
Μαργέλης Νικολάου Σπυροπάνος ΛΕΥΚΑΔΟΣ
Καρτάλης Ιωάννη Κωνσταντίνος ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
Ζήση Αθανασίου Ροδούλα ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
Κουσελάς Ηλία Δημήτριος ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
Γιαννακοπούλου Ιωάννη Κωνσταντίνα (Νάντια) ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
Βουδούρης Γεωργίου Οδυσσέας ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
Μάντατζη Μουχάμερ Τσετίν ΞΑΝΘΗΣ
Ξυνίδης Γεωργίου Σωκράτης ΞΑΝΘΗΣ
Καρύδης Μιχαήλ Δημήτριος Α’ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Ευρωεκλογές με κρίσιμο πολιτικό διακύβευμα (του Σταύρου Λυγερού)

Τα έφερε έτσι ο καιρός και -ιδίως- οι καταστάσεις, ώστε τις ελπίδες μεγάλου μέρους των ελλήνων πολιτών για να γλυτώσουν από τις μνημονιακές πολιτικές, να τις εκφράζει ένα τέως μικρό κόμμα που ξεπετάχτηκε απότομα και αφύσικα. Όμως αφύσικη δεν θα χαρακτηρίζαμε την πολιτική κατάσταση που ζούμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια; Ποιός θα φανταζόταν πριν τα μνημόνια ότι ένα κόμμα που πάσχιζε να μπει στη βουλή θα γινόταν αξιωματική αντιπολίτευση, ή ότι θα έμπαινε στη βουλή ένα κόμμα ναζιστικής ιδεολογίας και δομής. Μήπως ότι το κόμμα της δημοκρατικής κεντροδεξιάς θα διολίσθαινε τόσο δεξιά που να έχει Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο πρώην αρχηγό της ΕΠΕΝ, Εκπρόσωπο Τύπου βαφτιστήρα του τέως βασιλιά και προβεβλημένα στελέχη προερχόμενα από άλλο ακροδεξιό κόμμα; (Θυμάστε με πόση αποστροφή αναφερόμαστε κάποτε σε χουντοβασιλικά σταγονίδια;). Ακόμα ποιός φανταζόταν ότι το κόμμα που εξέφραζε το σοσιαλισμό και την ελπίδα μεγάλης μερίδας του ελληνικού λαού θα καταντούσε στήριγμα μιας αυταρχικής κυβέρνησης;
Όμως, παρά τις έξωθεν παρεμβάσεις, οι έλληνες πολίτες έχουν την ευκαιρία να αλλάξουν τη ροή των πραγμάτων με το μόνο όπλο που τους έχει απομείνει, την ψήφο τους. Τη φορά αυτή το αποτέλεσμα των ευροεκλογών (και όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την Ε.Ε.) έχει τη μεγαλύτερη σημασία: θα διατρανώσει την επιθυμία των λαών για μια διαφορετική πορεία προς όφελος των λαών και όχι των τραπεζών, την επιθυμία για τερματισμό των θανατερών πολιτικών λιτότητας και επιστροφή στην ανάπτυξη.
Όχι λοιπόν χαλαρή ψήφος αυτή τη φορά, διότι το πολιτικό διακύβευμα είναι κρίσιμο, όπως μας αναλύει ο κ.Σταύρος Λυγερός με το άρθρο του που αναδημοσιεύω πιο κάτω από τελευταία ΕΠΙΚΑΙΡΑ.

Χαλαρή ψήφος για κρίσιμο πολιτικό διακύβευμα
 
Παραδοσιακά, οι Έλληνες ψηφίζουν πιο χαλαρά στις ευρωεκλογές, γεγονός που ευνοεί τα μικρά κόμματα. Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα διαφέρουν. Από τις ευρωκάλπες δεν θα προκύψουν γενικά και αφηρημένα κάποια συμπεράσματα για το συσχετισμό δυνάμεων. Με άλλα λόγια δεν θα έχουμε μια γιγαντιαία δημοσκόπηση, αλλά τη μάχη που ουσιαστικά θα κρίνει την επιβίωση της κυβέρνησης Σαμαρά και σε μεγάλο βαθμό την έκβαση των εθνικών εκλογών.
Όλες σχεδόν οι δημοσκοπήσεις καταδεικνύουν ότι πρώτο κόμμα στις 25 Μαΐου θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ. Μια εκλογική νίκη με μικρή διαφορά όμως δεν θα είναι πραγματική πολιτική νίκη για την Κουμουνδούρου. Πρώτον, επειδή οι ψηφοφόροι μπορούν στις ευρωκάλπες να εκδηλώσουν χωρίς άμεσες επιπτώσεις την οργή τους. Δεύτερον, επειδή, όταν θα έρθει η ώρα των εθνικών εκλογών, η ΝΔ, με την αμέριστη υποστήριξη των εγχώριων αρχουσών ελίτ, του κατεστημένου μιντιακού συστήματος και του ευρωιερατείου, θα καλλιεργήσει σε βαθμό υστερίας το φόβο και θα προβάλει εκβιαστικά διλήμματα για να υφαρπάξει την ψήφο.
Όσο πιο μικρή θα είναι η διαφορά στις ευρωεκλογές, τόσο πιο αμφίρροπη θα είναι η μάχη για την εξουσία. Και αντιστρόφως, όσο πιο μεγάλη είναι η διαφορά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο πιο εύκολη θα είναι η νίκη του στις εθνικές εκλογές. Αν και είναι δύσκολο να ορίσει κανείς με ακρίβεια τη διαφορά πάνω από την οποία θα προκληθεί το φαινόμενο της εκλογικής χιονοστιβάδας, το όριο είναι οι 4-5 μονάδες.

Το σκάνδαλο με τα δάνεια των κομμάτων

Το θέμα με τα δάνεια των κομμάτων - ιδιαίτερα των δυο υπερχρεωμένων που κυβέρνησαν μεταπολιτευτικά - και των μεθοδεύσεων που μετέρχονται προκειμένου να αποφύγουν την εξόφλησή τους, είναι χαρακτηριστικό της ηθικής που διέπει τους επικεφαλής τους, αλλά και τους βουλευτές που έχουν αποδειχτεί πρόθυμοι να στηρίξουν νομοθετικά οτιδήποτε τους φέρουν προς ψήφιση. 
Ειδικά σε μια περίοδο που σέρνονται στις φυλακές πτωχοποιημένοι πολίτες επειδή αδυνατούν να εξυπηρετήσουν οφειλές έστω και λίγων ευρώ, δεν υπάρχει μεγαλύτερη πρόκληση εκ μέρους των κομμάτων που οδήγησαν τη χώρα σε αυτή την κατάσταση (και ζητούν την ψήφο των πολιτών για να τη σώσουν από την καταστροφή που τα ίδια προκάλεσαν) από το να φέρονται ως κοινοί μπαταχτσήδες.
Το παρακάτω άρθρο είναι αποκαλυπτικό των διαστάσεων που τείνει να προσλάβει αυτό το σκάνδαλο.

Τι συμβαίνει με τα δάνεια των κομμάτων;
Η στρατηγική «μαγικής» εξαφάνισης των κομματικών χρεών
(του Μιχάλη Κόκκινου)

Ένα από τα πράγματα που η Κρίση μάς επέτρεψε να αντιληφθούμε, είναι το πόσο επιπόλαια ταυτίσαμε τη Δημοκρατία με την ευημερία. Δηλαδή με το πολίτευμα εκείνο που απλώς διανέμει σε όλους –έστω και άνισα– τον παραγόμενο πλούτο. Μοιραία, το τέλος της ευημερίας έφερε και την αμφισβήτηση στο δημοκρατικό πολίτευμα.
Η φοβερή κρίση που βιώσαμε και βιώνουμε μπορεί να μην γκρέμισε το πολίτευμά μας, αλλά κατάφερε σίγουρα να το κλονίσει. Παρόλα αυτά, θα ήταν κανείς υπερβολικά επιεικής αν δεν παρατηρούσε ότι το πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα των τελευταίων μηνών ταυτίζεται και με ένα ευδιάκριτο πρωτογενές έλλειμμα δημοκρατίας. Το Υπουργικό Συμβούλιο δεν συνεδριάζει πια ποτέ, οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου διαδέχονται η μία την άλλη και οι μείζονες πολιτικές αποφάσεις λαμβάνονται από μια κλειστή ομάδα ανθρώπων στο Μέγαρο Μαξίμου. Εκεί αποφασίστηκε μέχρι και η αλλαγή του ε­κλογικού νόμου, μόλις λίγες εβδομάδες πριν από τη διεξαγωγή των ευρωεκλογών, εκεί «έλυνε και έδενε» μέχρι πρόσφατα και ο κύριος Μπαλτάκος, τον οποίο όλοι σήμερα κάνουν ότι δεν γνώριζαν.

Για πόσο ακόμα θα γελοιοποιούνται οι κυβερνητικοί βουλευτές;

Αγγίζει πια τα όρια του γελοίου!
Άλλη μια κακή παράσταση έχει ξεκινήσει να παίζεται στο χώρο των κυβερνητικών βουλευτών: Η αντίδραση απέναντι στο νομοσχέδιο με το οποίο θα νομιμοποιηθεί η καταστροφή και του αιγιαλού έχει αρχίσει να προκαλεί θυμηδία. Αφού είναι ένα έργο που το έχουμε δει τόσες φορές που έχω χάσει τον αριθμό. (Τελευταία ήταν η παράσταση για το γάλα, όταν το νομοσχέδιο που περιελάμβανε σχετικές επίμαχες διατάξεις το ψήφισαν πρώτοι αυτοί που δήθεν αντιδρούσαν!)
Δεν έχω καμιά αμφιβολία για το αν θα ψηφιστεί το εν λόγω νομοσχέδιο σε περίπτωση που έλθει στη βουλή. Η απορία μου επικεντρώνεται στο λόγο που κάθε φορά που πρόκειται να έλθει στη βουλή ένα καταστροφικό νομοσχέδιο, βγαίνουν διάφοροι κυβερνητικοί βουλευτές και λένε πως δεν θα το ψηφίσουν. Δεν θέλω να δεχτώ την εξήγηση που μου έδωσε φίλος ότι υπάρχει κονδύλι που λαδώνει αντιρρησίες βουλευτές για να ψηφίσουν καταστροφικά νομοσχέδια, ...αν και πρόκειται για λογική εξήγηση. Έχω ακούσει και την άλλη άποψη: ότι απειλούνται για να τα υπερψηφίσουν. Τι άλλο θα ακούσουμε; 
Πάντως, οι ίδιοι δίνουν δικαιώματα για να εκφέρονται τέτοιες απόψεις, αφού αν πράγματι διαφωνούν με κάποιο νομοσχέδιο για ποιο λόγο πρέπει να γυρίζουν τα κανάλια και να το φωνάζουν (αφού μάλιστα δεν πρόκειται να το κάνουν), ενώ υπάρχουν δυο άλλοι τρόποι να εκφράσουν τη διαφωνία τους. Ο ένας είναι να καταθέσουν τις αντιρρήσεις τους μέσα στα κομματικά όργανα και ο άλλος κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, όπως έχει δικαίωμα να κάνει κάθε ελεύθερος άνθρωπος -και δη βουλευτής -, αφού γι'αυτό το λόγο υπάρχουν 300 από δαύτους, για να υπάρχουν διαφορετικές γνώμες, διαφορετικά και 10-20 θα μας ήταν αρκετοί, εφόσον τα νομοσχέδια θα ψηφίζονταν σύμφωνα με την επιθυμία του μεγάλου αρχηγού της φυλής.
Αλλά εδώ πάμε να παρεκκλίνουμε σε άλλο θέμα, σ'αυτό του αριθμού των εκλεγομένων βουλευτών, κάτι που ήδη έχει γίνει ευρέως αντιληπτό, ότι είναι υπερβολικά πολλοί, όχι μόνο σε σχέση με τον πληθυσμό της χώρας, αλλά και με τον τρόπο που λειτουργεί το νομοθετικό σώμα κατά την εξέταση και την ψήφιση των κατατιθέμενων νομοσχεδίων. Επειδή ομως πρόκειται για θέμα που σηκώνει πολλή συζήτηση, θα επανέλθουμε.

Τις σκέψεις αυτές μου τις γέννησε το άρθρο του Ν.Χατζηνικολάου στη χθεσινή  Real News, το οποίο αναδημοσιεύω στη συνέχεια. Να παρατηρήσω μόνο ότι - όπως καταλαβαίνω από τα λεγόμενα του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στο άρθρο - με μια μικρή τροποποίηση στη διατύπωση του νομοσχεδίου θα είναι πρόθυμος να το ψηφίσει! Η γνωστή δηλαδή μέθοδος: μια ασήμαντη αλλαγή στο κείμενο και όλα είναι καλά για τους ...αντιρρησίες!!! 

Ο Ζοζέ Σαραμάγκου κάνει προτάσεις για ένα καλύτερο αύριο

Για να κάνουμε ένα διάλειμα από την πολιτικολογία, η οποία άλλωστε αναμένεται να μας απασχολήσει στο μέγιστο βαθμό τις επόμενες δυο τρεις βδομάδες, επικαλέστηκα ένα κείμενο του νομπελίστα Ζοζέ Σαραμάγκου από το blog που διατηρούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Σε αυτό το κείμενο κάνει μερικές απλές προτάσεις που μπορούμε να εφαρμόσουμε όλοι μας με σκοπό να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής μας και να οδηγηθούμε σε μια κοινωνία με μειωμένες αντιθέσεις μεταξύ των ανθρώπων που αποτελούν τους κατοίκους αυτού του πλανήτη.
Φαντάζουν ανεφάρμοστες; Το μέλλον όμως, δεν εξαρτάται από τις δικές μας αποφάσεις;


Το Αύριο και η χιλιετία 
(25 Μαρτίου 2009)

Σε μια συνάντηση ζητήθηκε από εμένα και άλλους συγγραφείς να χαράξουμε στόχους για τη χιλιετία. Εμένα μου φάνηκε υπερβολικά φιλόδοξο να μιλήσουμε για τη χιλιετία, γι’ αυτό προσφέρθηκα να μιλήσω μόνο για την επόμενη μέρα.

Ως προς τα οράματα του μέλλοντος, πιστεύω πως θα ήταν προτιμότερο να μας απασχολούσε αρχικά η αυριανή μέρα, οπότε υποθέτουμε πως θα είμαστε όλοι σχεδόν, ζωντανοί. Στ' αλήθεια, το μακρινό έτος 1000, σε κάθε γωνιά της Ευρώπης, οι λιγοστοί σοφοί και οι πολλοί θεολόγοι που τότε υπήρχαν, αν είχαν βαλθεί να μαντέψουν πώς θα ήταν ο κόσμος μετά από χίλια χρόνια, είμαι σίγουρος πως θα έπεφταν έξω σε όλα. Ωστόσο πιστεύω πως υπάρχει κάτι που θα το έβρισκαν: ότι δεν υπάρχει καμία θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στο μπερδεμένο ανθρώπινο ον του σήμερα, που ούτε ξέρει, ούτε θέλει να ρωτήσει πού το πηγαίνουν, και τον τρομοκρατημένο κόσμο που εκείνο τον καιρό πίστευε πως πλησίαζε η συντέλεια του κόσμου.

Η αποτυχημένη παράσταση στο Eurogroup για το χρέος (του Στ.Λυγερού)

Τις πραγματικές συνθήκες, όπως έχουν διαμορφωθεί, σε αντίθεση με αυτές που προβάλλουν τα κυβερνητικά προπαγανδιστικά μέσα στην πορεία προς τις εκλογές περιγράφει στο παρακάτω άρθρο του ο κ.Σταύρος Λυγερός. Και για μια ακόμα φορά γίνεται φανερό ότι η πολιτική της μνημονιακής συγκυβέρνησης δεν έχει σκοπό να υπηρετήσει τους έλληνες πολίτες που την εξέλεξαν, αλλά τους ξένους εντολείς της.

Η αποτυχημένη παράσταση στο Eurogroup για το χρέος
 
Ήταν εξαρχής δεδομένο ότι η συζήτηση στο Eurogroup για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα είχε αποκλειστικό σκοπό να προσφέρει στην κυβέρνηση Σαμαρά ένα επικοινωνιακό δωράκι ενόψει ευρωεκλογών. Αλλά κι αυτή η παράσταση δεν πήγε όσο καλά θα ήθελαν στο Μέγαρο Μαξίμου. Το αντίθετο, μάλιστα. Η άρνηση του Στουρνάρα να ζητήσει «κούρεμα» κατέδειξε ότι η Αθήνα μιλάει με τη φωνή του Βερολίνου. Το γεγονός ότι ο Σόιμπλε είχε αποτρέψει τον Έλληνα ομόλογό του δεν είναι λόγος η κυβέρνηση Σαμαρά να μην θέσει τέτοιο αίτημα. Δεν θα ήταν, άλλωστε, χωρίς υποστήριξη. Το ίδιο απαιτεί και το ΔΝΤ. 
Σε όποιες χώρες πήγε το ΔΝΤ έχει αφήσει πολύ κακή φήμη για την εμμονή του σε πολιτικές μονοδιάστατης λιτότητας. Από την άλλη πλευρά όμως είναι επαγγελματίας στη διαχείριση πτωχεύσεων. Δεν ζητάει, βεβαίως επιμόνως «κούρεμα» του ελληνικού χρέους από φιλελληνική διάθεση· το ζητάει επειδή έχει συνείδηση ότι είναι ο μόνος τρόπος για να καταστεί βιώσιμο.

Με το Ποτάμι του Στ.Θεοδωράκη, με το οποίο ασχολούμαστε στο σημερινό post, έχουμε ασχοληθεί και άλλη φορά και θα το ξανακάνουμε τις επόμενες μέρες. Κι αυτό επειδή θεωρούμε ότι είναι το πιο επικίνδυνο μόρφωμα από τα κόμματα που κατεβαίνουν στις ευρωεκλογές. Ο λόγος είναι ότι όλα τα πολιτικά σχήματα που θα συμμετέχουν, από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά, έχουν κάνει γνωστές τις θέσεις τους, ξέρουμε τι πρεσβεύουν. Το Ποτάμι όμως είναι ένας Δούρειος Ίππος που σκοπό έχει να παραπλανήσει τους πολίτες, ώστε να λάβει το ποσοστό που θα του επιτρέψει να παίξει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις, που όλοι θεωρούν ότι θα ακολουθήσουν μετά τα αποτελέσματα των ευροεκλογών. Να παίξει δηλαδή το ρόλο που θέλουν αυτοί που το δημιούργησαν και το προβάλλουν κατά κόρον από τα συστημικά κανάλια.
Το άρθρο που αναδημοσιεύω στη συνέχεια από το περιοδικό Unfollow είναι εξαιρετικά αποκαλυπτικό.

Σταύρος Θεοδωράκης: Η μαριονέτα των εκδοτών

Το Ποτάμι δημιουργήθηκε με την παρέμβαση και τις ευλογίες του Βαρδινογιάννη, με την υπογραφή του τετραπέρατου δολοπλόκου Σταύρου Ψυχάρη και τις ευχές του εθνικού εργολάβου Μπόμπολα, για να αποτελέσει δεκανίκι ή και πολιορκητικό κριό των στόχων τους.

Η έκφραση των παλιών «η κάλπη είναι γκαστρωμένη» θα έπρεπε να εφιστά την προσοχή στους νεότευκτους παρατηρητές της πολιτικής της χώρας για το άγνωστο και τις εκπλήξεις που μπορεί να κρύβει η κορυφαία δημοκρατική διαδικασία. Και παρότι η έκφραση καθιερώθηκε σε μια εποχή που δεν υπήρχαν τα σύγχρονα εργαλεία που μας επιτρέπουν να κρυφοκοιτάμε από πριν το κυοφορούμενο αποτέλεσμα, εντούτοις αυτήν τη φορά, περισσότερο από ποτέ, η κάλπη μοιάζει γκαστρωμένη! Όχι μόνο γιατί κανείς δεν ξέρει με σιγουριά τι θα βγάλουν αυτές οι κάλπες, αλλά κυρίως γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι θα οδηγήσουν στην πλήρη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού της χώρας.

Ξεχάστε τους καιροσκόπους που, εναγκαλισμένοι σφιχτά με τα κόμματα εξουσίας, ετοιμάζουν και παρουσιάζουν κατά παραγγελία δημοσκοπήσεις. Άλλωστε, με τη συντριπτική πλειοψηφία των ερωτώμενων να μην απαντούν στις εταιρείες δημοσκοπήσεων και με το ένα τρίτο από όσους απαντούν να δηλώνουν αναποφάσιστοι, είναι τουλάχιστον έωλη η «αναγωγή ψήφου».