Κορυφαίοι οικονομολόγοι για το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ

Μετά την επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές και τις πρώτες κινήσεις από τον νέο πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς για τα οικονομικά θέματα έχει ξεκινήσει μια πλατιά συζήτηση σχετικά με την ελληνική κρίση. Έχουμε διαβάσει αυτές τις πρώτες μέρες διάφορες δηλώσεις και σχόλια από γνωστούς παγκοσμίως οικονομολόγους. Στο άρθρο του Άρη Χατζηστεφάνου που αναδημοσιεύω στη συνέχεια βρίσκονται συγκεντρωμένα τα βασικά σχόλια των εν λόγω οικονομολόγων. 

ΠΩΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗΚΑΝ ΚΡΟΥΓΚΜΑΝ, ΣΤΙΓΚΛΙΤΖ, ΓΚΑΛΜΠΡΕΙΘ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ

Πριν ακόμη ανακοινωθούν τα τελικά αποτελέσματα επικρατείας το βράδυ των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου, ορισμένοι από τους σημαντικότερους οικονομολόγους του πλανήτη κάθισαν μπροστά από τον υπολογιστή τους, καταγράφοντας τις πρώτες τους σκέψεις. Οι πιο ανυπόμονοι άρχισαν να στέλνουν σύντομα μηνύματα και εκτιμήσεις από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και κυρίως το twitter, ενώ οι υπόλοιποι ετοίμαζαν μεγαλύτερα κείμενα.

Το φαινομενικά παράδοξο ήταν ότι αρκετοί από τους εκφραστές της «ορθόδοξης» οικονομικής σκέψης, που αναμενόταν να ασκήσουν σκληρή κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ, έσπευσαν να χαιρετίσουν το αποτέλεσμα, ενώ οι «δεδηλωμένοι» υποστηρικτές της νέας κυβέρνησης άσκησαν καλοπροαίρετη «κριτική» - με την έννοια ότι καλούσαν για ακόμη πιο ριζοσπαστικές κινήσεις από την πλευρά του νέου οικονομικού επιτελείου.

Το βραβείο ταχύτερης αντίδρασης ανήκει στο Κέντρο Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών

CERP και τον συνιδρυτή του Mark Weisbrot, ο οποίος παρακολουθεί εδώ και χρόνια την ελληνική κρίση. Αφού παρουσιάζει τις καταστροφικές συνέπειες της μέχρι σήμερα ακολουθούμενης πολιτικής -κυρίως την εκτόξευση της ανεργίας και την απώλεια άνω του 25% του ΑΕΠ-, ο Weisbrot επισημαίνει ότι «τα κεφάλαια που χρειάζεται η Ελλάδα για να ανακάμψει είναι αμελητέα για τα ευρωπαϊκά δεδομένα». Ο ίδιος εξηγούσε, λίγα εικοσιτετράωρα πριν ανοίξουν οι κάλπες, ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο το Βερολίνο φοβάται το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη είναι ότι μπορεί να προσφέρει τόσο ταχεία ανάκαμψη, ώστε αρκετές ακόμη χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας να θελήσουν να αποχωρήσουν από τη νομισματική ένωση. «Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ», καταλήγει ο Weisbrot, "πετύχει να στηρίξει την οικονομία και να επαναφέρει τις θέσεις εργασίας, οι Ισπανοί ψηφοφόροι θα το καταλάβουν πριν προσέλθουν κι αυτοί στις κάλπες».

Bitcoin, το ψηφιακό χρήμα επιτίθεται

 Αυτόν τον καιρό βρισκόμαστε στη δίνη μιας οικονομικής κρίσης που επίκεντρό της είναι οι τράπεζες, οι ναοί του χρήματος. Θα μπορούσαν να αποφευχθούν τέτοιες κρίσεις στο μέλλον, αν χρησιμοποιούσαμε διαφορετικού τύπου μέσο συναλλαγών;
Ποιό θα ήταν το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας χωρίς την κυκλοφορία (την εμπορία, τις συναλλαγές) των νομισμάτων, όπως τα ξέρουμε μέχρι σήμερα;
Πόσο θα μειωνόταν η εξουσία των κρατών και των κεντρικών τους τραπεζών (ή της ΕΚΤ) αν έχαναν το αποκλειστικό δικαίωμα κοπής/κυκλοφορίας φυσικού χρήματος και, κατά συνέπεια, αν έχαναν τον έλεγχο κυκλοφορίας του;
Δεδομένου ότι ο αριθμός των bitcoins που μπορούν να τεθούν σε κυκλοφορία είναι πεπερασμένος, δεν θα μπορούσε κι ένας ιδιώτης με μεγάλη οικονομική επιφάνεια να ελέγξει την ισοτιμία του, αυξομειώνοντας τον όγκο των νομισμάτων που θα βρίσκονται σε κυκλοφορία;
Και αν οι κάτοχοι των bitcoins αποφασίσουν να τα αποταμιεύσουν/επενδύσουν με σκοπό το κέρδος, πώς θα γίνονται οι συναλλαγές; 
Η επικράτηση της παράλληλης κυκλοφορίας του bitcoin με τα υπάρχοντα νομίσματα, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα νέο κανόνα του χρυσού;
Πολλά ακόμα ερωτήματα μπορούν να γεννηθούν, αν προσπαθήσουμε να φανταστούμε έναν κόσμο που οι οικονομικές συναλλαγές θα γίνονταν ψηφιακά και όχι με το είδος νομίσματος, με το οποίο ο άνθρωπος έχει μάθει να συναλλάσσεται από πολλούς αιώνες.
Απαντήσεις σε όλα αυτά προσπαθούμε να βρούμε αναδημοσιεύοντας άρθρα σχετικά με το ψηφιακό νόμισμα bitcoin. 
Στο ερώτημα της δυνατότητας επιβίωσης ενός κράτους που δεν θα έχει τον έλεγχο της κυκλοφορίας του νομίσματος (σας θυμίζει κάτι;) προσπαθεί να απαντήσει το παρακάτω άρθρο, σε σχέση όμως με το bitcoin.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ TOY ΧΡΗΜΑΤΟΣ;
του Άρη Χατζηστεφάνου

Η θεωρία ότι το bitcoin μας οδηγεί σε μια οικονομία χωρίς την ανάγκη παρέμβασης του κράτους, το οποίο βάσει της νεοφιλελεύθερης σχολής ευθύνεται για τα δεινά του οικονομικού συστήματος, φαίνεται να παραβλέπει μια σημαντική διάσταση του θέματος ότι το καπιταλιστικό σύστημα δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς το κράτος, το οποίο παρεμβαίνει πάντα για τη διάσωσή του.